Ayokong nagigising nang galit.
E di, huwag. 'Di naman kailangan.
Kung subukan mo muna kasi ang lugar na ito...
Sinubukan ko na, sweetheart.
Pero alam mong para akong alila noon.
Nabihag. Kaya patawad kung hindi ko nakikita ang atraksiyon.
Tanggap tayo rito.
Maaari tayong bumuo ng tahanan dito.
Paano mo naipagtatanggol itong lugar...
Wala tayong kinabukasan dito.
Walang buhay dito.
Oo, buhay ito.
Pero hindi kung patuloy ka sa pagkontra. Nauunawaan mo?
Papatayin ka nila.
Siyempre. Dahil pumapatay sila.
- Kahit sino, pinapatay nila... - Hindi kahit sino, Agreus. Ikaw.
Sabi ni Leonora, papatayin ka nila.
Pinagbantaan niya ako?
Para sa kanya, ikaw ang banta.
Pag-iisip at pananalita mo...
Kung 'di ka mananatili rito, kung 'di kita mapipilit,
iyon ang gagawin niya.
At naisip mong itago iyan sa 'kin.
- Pinoprotektahan kita. - Sa pagsisinungaling?
'Di ba nagsinungaling ka tungkol sa nangyari sa mga opisyal?
Nakakaprotekta ba iyon sa 'kin?
Tingnan mo ang ginawa ng lugar na ito sa atin.
Hindi ang lugar, Agreus.
Puwede nating pagkatiwalaan ang isa't isa.
Susubukan ko. Ikaw?
Sabihin mo ang totoo,
kaya mo bang maging masaya rito?
Masaya ka ba rito?
'Di ako sigurado kung masaya ang tamang salita.
Ibang-iba sa lahat ng alam ko.
Pero may katapatan sa lugar na ito.
Di ko ramdam na malayaw na alaga akong nasa hawla.
At...
Parang, buong buhay ko,
meron ako nitong...
Ang pagsigaw
na nabubuo sa loob ko.
At dito, pag gusto kong sumigaw, puwede akong sumigaw.
Pwede akong maghangad ng mga bagay dito.
Pwede akong mamili ng para sa sarili ko nang panatag ang loob.
At ano ang pinipili mo?
Ikaw.
Siyempre, ikaw.
Puwede akong mamili lagi rito, at lagi kitang pipiliin.
Naiintindihan mo ba?
May tiwala ka talaga sa lugar na ito, ano?
At nangako akong magtitiwala ako sa iyo,
at sa kasamaang-palad, may isang salita ako. Kaya...
Kaya, oo.
Oo?
Oo. Titigilan ko na ang pagkontra
at susubukan kong maging masaya rito,
para sa 'yo.
Talaga?
Mas malakas. O hindi ka nila maririnig.
- Tsaa pa, mahal? - Hindi na, salamat, mahal.
Para sa iyo, Kastor?
Alam kong matagal bago ko maintindihan, bago ako makisali.
Akala ko, alam mong nang pinagsisihan ko iyan.
Biglaang pagbabago ng isip 'yan, kasama.
Bakit?
Masaya rito si Imogen.
Di naman ako matigas na 'di kayang maging masaya rin,
para sa kanya.
Tingnan ang nakikita niya.
Masayang marinig 'yan.
Medyo matagal,
kahit para sa ating nakipaglaban para sa lugar na ito.
May kakaibang nangyayari rito.
At nagdesisyon akong 'di na ako lalaban.
Sumama ka.
Tara.
Espesyal na araw ito.
Anibersaryo ng rebolusyon.
May inuman at sayawan.
At baka ngayon
ang tamang araw para ibigay ito sa 'yo.
May nakita akong mga nagbabasa niyan.
Ito ang rebolusyon.
Isinulat ni kasamang Leonora noong nakakulong siya.
Naging kriminal siya?
Kung krimen ang maging mahirap.
Bilang tagalingkod, kumain siya ng tira
mula sa mesa ng amo nang walang permiso.
Dahil dito, tatlong taon ng pagkaalipin.
Nawasak ang puso niya sa kulungang iyon.
Pero, isang araw, pinahila sa kanya ang mga bato.
May nakita siyang berde sa mga bato.
Ligaw na damo lang ito.
Pero buhay at lumalaki.
At nabigyan siya nito ng pag-asa.
Hindi, kasama, ginalit siya niyon.
Na kailangan siyang ibaba sa pangangapa ng damong ligaw para makahanap ng may buhay.
Nagdesisyon noon si Leonora na 'di na siya magtatrabaho sa makapangyarihan,
kundi para na lang sa mahihirap at mahihina.
Bakit maraming tao ang nagdurusa
para maging madali ang buhay ng ilan?
Hangga't hindi pantay-pantay ang lahat, walang magiging malaya.
Kakaiba siyang babae.
- Oo, isang inspirasyon. - Oo.
Nang nakita niya ang katotohanan,
kinailangan niyang ibahagi.
At ngayon,
ibinabahagi ko sa inyo.
Salamat, kasama.
Aalis na kami. 'Di dapat kami mahuli sa trabaho.
'Di ko na kayo ihahatid. Alam ninyo ang daan.
At kalaunan, magdidiwang tayo, mga kasama.
Oo.
Parang naloko si Kastor.
Sa isang sandali, akala ko, nakumbinsi ka niya.
Nakakadala ang kuwento.
Purong propaganda.
Magandang isiping maiiba pa ang mundo.
Maganda,
pero delikado.
'Di tayo magiging ligtas dito.
Kaya umalis na tayo.
Handa nang umalis. Kaya mo ba?
Kung kaya ko...
Uuwi kang mayaman. Sobrang yaman.
Ilang linggo 'yun,
sa lapag sa kailaliman. Kaya ba ng iyong binibini?
- Oo. - Dahil kung di niya kaya...
Kaya niya.
Umalis ka sa gitna ng kasiyahan.
- Magkita tayo sa pantalan. - Nang may araw?
May aalis na barko.
Dahil sa barikada, baka ilang linggong walang barko.
Okey, ngayon na.
Sumama ka sa amin.
Ngayon na.
Para sa iyo ito.
May sorpresa ako sa iyo.
Anong ginagawa niya rito?
Ang dami niyang sinasabing walang silbi.
Pero tingin ko, may plano siya, kung matatawag na plano.
Gustong kidnapin ang kapatid.
- At patayin ka, siyempre. - Hindi, di 'yan totoo. Ako...
May impormasyon ako para sa iyo.
Dumating siya ilang araw ang nakaraan nang maraming pambatang nosyon,
bendeta at pistol. Suwerte mo, naharang namin.
Wala akong oras o pasensiya
para turuan ulit ang bawat nalinlang na aristokratang makikita ko.
Ang ilan sa kanila'y dapat pahirapan.
Pero hindi ko masyadong kilala ang isang ito.
Kilala mo.
At naniniwala akong may matindi siyang pagkakamali.
Kaya ikaw ang bahala.
Hindi.
'Di ka mapapatawad ng kapatid ko.
'Di niya malalaman maliban kung sabihin sa kanya.
Pakiusap, huwag.
Pakiusap, Agreus, pakiusap.
Pakiusap, huwag.
Teka.
Pakiusap. Maniwala ka.
Dapat siyang bigyan ng pagkakataon.
Kung ako nga'y nabigyan, lahat dapat.
Mahusay.
Pinagkakatiwalaan kita sa pagtiyak na di siya gagawa ng gulo.
Ano?
Iniligtas mo ang buhay niya.
Ngayon, responsable ka roon.
Sana lang ay hindi ka niya madismaya.
Pakiusap, huwag.
Kidnapin ako?
Iyan ang plano mo? Ezra, napakatanga mo.
Babagutin mo ba ako sa pagpapasakop?
- Ako... - Akala ko, naisip mong
hahayaan ni Agreus na kidnapin mo ako.
O papuputukan mo ba siya?
- Alam mong di ka magaling do'n. - Nangako akong...
anuman ang kailangan.
Kailangan para mabasag ang ligaya ko.
Imogen, di mo nauunawaan kung ano ang ligaya.
Binangungot ako,
mga nakakatakot.
gugustuhin mo akong sagipin.
At ngayon, 'ayan ka.
At nakakadismaya lang.
- Imogen, mahal kita... - 'Di ibig sabihing sa iyo ako.
Hindi, inililigtas kita.
Saan?
Sa sarili mo.
Kita mo, iyan...
Tungkulin ko bilang pinuno ng kabahayang protektahan ang puri mo.
Kapatid mo ako.
Kung hindi kita ililigtas sa pagkakamaling ito, sino pa?
Tingin mo, dahil dito, malakas ka na?
Hindi.
Isa kang kawawa at nakaririmarim na bata. Noon pa.
At noon ka pa...
Kita mo, lalaking...
Lalaking pumuprotekta sa pangalan ng pamilya, anuman ang kapalit.
Malinaw na nakalimutan mo na kung paano maging binibini.
Nasa lusak ka kasama ng hayop na ito.
Napakasuwerte mong si Agreus ang binigyan ng baril, hindi ako.
Imogen, hindi ko...
Imogen.
Hindi natin siya isasama.
Seryoso ako.
Di mo mapapatawad ang sarili mo sa pag-iwan sa kanya.
O 'yung hayaan kitang iwan siya.
Nasaan si Imogen?
Ano?
Anong gagawin mo sa 'kin?
Tatakas tayo rito ngayon.
Tatakas?
- Paano? - Sasama ka ba o hindi?
Oo naman.
Manatili ka sa tabi ko
at sundin mo ang mga sasabihin ko.
Intindihin mo ito.
Alam kong mahal mo ang kapatid mo.
Kaya kapag palpak ka rito,
papatayin ko siya.
Okey.
NOONG NAKARAANG PITONG TAON
ANG PAGBAGSAK NG TIRNANOC
Mga sundalo ng Pact.
Anim ang bilang ko.
Ako 'yon. Ubos na ang bala ko.
- Kaya mong tumakbo? - 'Di masyadong mabilis.
Anong ginagawa mo?
- Kukoberan kita. - 'Di mo kaya.
- Malalapitan ka nila. - Sa likod mo lang ako.
Philo.
Sige!
Tulong!
Hindi ka tao.
Kalahating pix.
Alis na. Ngayon na.
Ngipin ng Sparas ito.
Hindi, imposible 'yan.
Ilang siglo nang patay ang mga halimaw na ito.
May mga usap-usapan tungkol sa mga kahoy na ito.
Umaga dadating sa atin ang Pact.
Kung makadaraan sila sa lambak.
Tenyente,
- dapat tayong makipag-alyansa sa kanila. - Sa Sparas?
Kung mas maraming gaya niya,
makokober nila ang pag-urong natin.
Tingin mo, makakausap mo ang Sparas, Sarhento?
Di nga siya pinatay.
Nagtataka ako kung bakit. Ayaw nila sa mga tao.
Tinyente, pag-isipan natin ulit.
- Bakit pa? - Wala na dapat ang mga Sparas.
Baka dito na lang sa lambak na ito may natitirang tulad nila.
Salamat, Galloway. Iyan na ang lahat.
Balik na sa lambak.
Dapat nating marating ang High Bresail. pero dapat nating pabagalin ang Pact.
Pigilan mo sila bago sila makarating dito.
Paano?
Pagsunog, mga punlong may phosphorous.
Kunin mo na lahat ng meron tayo at sunugin na ang buwisit na lambak.
Paano ang mga Sparas, sir?
Uubusin natin sila.
At pag di 'yan nangyari, patay ang mga tao ko.
Pati ikaw.
Wala akong pakialam sa pagprotekta sa halimaw,
dahil ngayon, tayo lang ang nasa pagitan ng mga kolonya natin
at ng 10,000 tao ng kalaban.
Permisong makapagpahayag, sir.
Bilisan mo lang.
Gusto kong ipahayag ang pagtutol ko sa order na ito.
Okey, naipahayag na.
Okey.
Ngayon, gawin mo ang utos sa iyo, Sarhento,
o ihahain ang mga detalye ng demosyon mo.
Malinaw ba?
Giyera ito.
At critch lang sila.
Kaya, sabihin ang utos.
Handa na ang mga kanyon, sir!
- Magpaputok na! - Magpaputok na!
Magpaputok na ng kanyon!
Nagsasayang ka ng oras.
Talaga?
May halimaw na nagpakawala sa mga critch,
nakapatay ng 17 sa mga tao ko, pati ang buwisit na Chancellor.
Sabi mo, wala kang kinalaman.
Nandito lang sa ninakaw na uniporme ng pulis.
Alam ko ang dating.
Pero hindi ako sangkot.
Tama na, Wrenbrick.
- Piitan ko, batas ko. - Wala siyang silbi kung hindi magsasalita.
Magsasalita siya. Ngayon...
- Saan nagpunta ang halimaw? - Tanungin mo ang may alam.
Sabi niya, hindi niya alam.
At naniniwala ka sa critch na ito?
Alam ng mga kaibigan mong pulis 'yung rekord mo sa giyera, Philostrate?
Medyo tagahanga ka ng mga Sparas sa Tirnanoc, ano?
Ano na ito?
Sige, sabihin mo sa kanila.
Ang pagtutol mo sa amo mo.
Paglagay sa peligro sa buhay ng mga tao para iligtas ang mga critch.
Walang kinalaman dito ang giyera.
Nagsinungaling din sa sandatahan.
'Di ba?
Sinabi mong tao ka.
At nagsisinungaling ka sa amin ngayon.
Iwan n'yo siya!
Sa gabing ito.
Hayaan muna siyang mag-isip.
Sige na.
Pero tama sila.
Nagsisinungaling tayo,
umpisa pa lang.
Tigil, pulis!
Naku, buwisit.
Wala siya rito.
Buwisit na critch.
Baka bumalik siya sa mga Black Raven.
Tingnan natin doon.
Maawa kayo! Maawa kayo!
Naramdaman kita sa isip ko.
Paano?
Nang nakita ko ang patalim sa taas, alam ko na.
Ngayon...
Ngayon, tapos na.
Inom ka.
Sige.
Malalaman ang mangyayari
at makikita ito.
Pero maiisip pa rin kung ano ang mahalaga, 'di ba?
'Di bale...
Ligtas na, basta 'di ka magpapakita.
Ligtas. Ligtas sa hawla.
Kung saan nila tayo gustong ipiit.
May mga baril at sundalo ang mga tao, at tayo...
Walang-wala tayo.
Akin na 'yan.
Salamat.
Inaalala ko ang huling beses na sumaya ako.
'Yung masaya talaga.
Nasa may puno ng oak ako noon.
Tanda mo? Ikaw at ako?
Matagal na 'yan.
Parang buhay ng iba.
Nang nagsimula ang gera, inalok mo akong sumama sa iyo, at dapat ay sumama ako.
'Di dapat kita tinawag na duwag.
Ikaw ang pinakamatapang na taong kilala ko.
May iba pa akong babawiin, kung may tsansa.
Binalewala kita, at 'di ko dapat hinayaang guluhin ni Philo ang relasyon natin.
Sising-sisi ako roon.
Napakinabangan mo siya, di ba?
Salamat sa kanya, buhay ka.
Anong ibig mong sabihin?
Si Philo. Pinatakas ka niya, di ba?
'Di ba?
Papatayin nila tayo sa susunod.
Takot sila. Dapat lang.
May gumagalang Sparas.
Nagdadahilan na para sa kanila?
Kahit matapos 'yung sipa.
Mukha akong nakukonsensiya.
Paano niyon nalamang dadating ang Chancellor?
Baka sinuwerte lang.
Nagpapakadetektib pa rin tayo?
Para sa mga nakapiit na fae 'yun.
- Bakit? - Bakit?
Bakit?
Bakit? Anong pakialam natin?
Anong pakialam natin?
Anong pakialam natin? Iyan ang tanong.
Dahil pinapatay ang mga tao.
Pinatay din ang mga Sparas, 'di ba?
Kinatay, sa harap mismo natin.
Napigilan sana natin 'yun.
Ang nagawa lang natin, umaming fae tayo.
'Di sana nito nailigtas ang mga Sparas. Nasira sana ang buhay ko.
Siyempre.
'Yung maging tao tayo,
mas mahalaga 'yun.
Ayaw nila sa 'yo.
Ayaw nila sa atin.
Hindi! Hindi!
- Kinailangan. - Hindi! Hindi!
- Ayaw nila sa atin. - Hindi!
Ayaw natin sa mga sarili natin.
Tapos na kami ni Philo. Siya ang nagkulong sa 'kin.
- Muntik akong patayin. - Alam niya iyan, at sinubukan kang iligtas
kahit alam niyang baka 'di na siya makabalik.
Ganoon lang talaga siya.
Gusto niyang mapaigi ang nadarama habang nagpapakabayani.
- Buwisit na Philo. - Okey, buti't buhay siya.
Kumikendeng pa ang Darkasher niya.
Ano nang gagawin ko ngayon? Bumalik at kunin siya?
'Di ka makakalapit sa Bleakness, hindi ngayon.
Bawat sulok, may mga sundalong naghahanap ng mga nakatakas.
- Anong ginagawa niya rito? - Nakatira ako rito.
Mahabang kuwento pero teka lang.
Nalilito ako. Kung 'di dahil kay Philo, paano ka nakatakas?
Di mo ba nabalitaan?
Kalat na sa Row.
Ang ano?
Ang Sparas.
Sparas?
- Magkakasakit ako. - Bakit? Anong problema?
Nakikita na niya.
Nakakakita gamit ang mata nito.
Mga bisyon mo.
Parating na para patayin ako.
Tama na.
'Di ako namumuhi sa sarili ko.
Talaga? Pagkatapos ng lahat ng ipinukol sa atin ng pari
tungkol sa pagkadalisay ng tao
at ng makasalanan at nakadidiring fae.
'Di ako naniwala sa mga iyon kailanman.
Umalis pa rin para sumali sa sandatahan, 'di ba?
Naging pulis pa rin tayo, 'di ba?
Para tumulong...
Para tumulong sa mga gaya natin.
Para tulungan ang sarili natin, 'ka mo.
Mas madaling magtago sa mga critch
- pag nakauniporme. - Di na ako nagtatago.
Nakapipinsala sa mga fae ang pagtulong sa pulis.
Pagtatago.
Nakapipinsala sa mga fae ang pagtulong sa pulis.
Pagtatago.
Nakapipinsala sa mga fae.
Pagtatago.
Nakapipinsala sa mga fae ang pagtulong sa pulis.
Ba't gusto ka nitong masaktan?
Ewan. Alam ko lang na mangyayari 'yun.
Takbo na lang kasi. Tumakbo para mabuhay.
- Papunta saan? - Kahit saan.
Kahit saan, 'wag lang dito.
Hindi, 'di ganyan ang bisyon.
Mangyayari ito kahit anong gawin ko.
Sabi nino? Ng Mima?
Kailan ka pa naniwala sa Mima?
Mula nang nagkatotoo ang mga bisyon ko, Vignette.
Kalimutan mo na ang Mimas.
Ilalayo kita rito.
Sa pamamagitan ng butas sa flywire.
Narinig mo si Darius. Bantay-sarado ang langit.
Gabi tayo aalis, mababa lang ang lipad.
"Tayo"?
Ikaw at ako.
Sasama ako sa iyo.
Bale, tatakas ka kasama ko habang si Philo ay nakapiit sa Bleakness?
Gusto kitang tulungan.
Kailangan mo ang tulong ko. Pakiusap, tanggapin mo.
Ako...
Hindi.
Hindi?
- Hindi. - Mahal kita.
Alam mo 'yan.
Alam kong 'pag nangangako ka nang ganito, pinapanindigan mo.
- Oo naman. - Pero di puwedeng umasa sa iyo.
Wala kang ideya sa pinagdaanan ko
dahil laging may bagay o taong mas mahalaga kaysa sa akin.
Kalokohan. Kalokohan 'yan.
Gulat ka.
Muntik ka nang mamatay.
Kaya ngayon, ang tumakas kasama ko ay mukhang mainam na ideya.
Pero may makikita kang sulit na layon bukas, at maging sa susunod pang bukas.
Magbabago ang isip mo, Vini, at ayoko nang pagdaanan iyan ulit. 'Di na.
- Patawad. Ano lang... - Hindi, ako...
Alam kong maganda ang intensiyon mo.
Pero noon mo pa nilinaw kung ano ang mahalaga sa iyo.
Hindi ako.
Nung malaman kong isang lingkod ng publiko ang papatayin,
isang lingkod ng publikong walang ginawa kundi pabutihin ang mga nasyon natin,
di ko kayang walang gawin.
Marami nang nawalang mabubuti sa gobyerno mo.
Oo. Humihingi ako ng paumanhin, Mr. Millworthy.
- Wala ka nang mga kaso. - Makakaalis na ako?
Oo, sa usaping iyan, sana'y
may tamang imbestigasyon
tungkol kay Mad Jonah.
Pero sa ngayon, ang totoo, sir, kailangan ka namin.
Iniimbitahan ka naming maging parte ng interim na tagapamahala...
Mga ginoo, maraming salamat sa alok.
Pero kung may natutuhan ako sa entablado,
iyon ay ang pagyuko.
Mahalaga ang timing. Kaya, good luck sa inyo.
Pasensya na sa pakikialam...
Mr. Millworthy, alam ko ang pakiramdam ng dayain ang kamatayan.
Major Vir, pagod na pagod ako. Wala kang magagawa para mapanatili ako.
Nangungunang kaalyado natin ang Burgue, pero magulo ang gobyerno nila.
Mga tanga ang mga tao nila. Maliliit na away, pinapalaki, nagsisiraan.
Isa kang may integridad sa gitna ng mga masasahol.
Malinaw ang pag-iisip mo.
Oo, mas gusto kong lumayo sa gulo.
Walang magmamasama sa pag-alis mo,
lalo na't may mga paghihiganting usapin.
- Paghihiganti? - Dahil sa pagkamatay ni Chancellor.
Nagtago ng mga terorista ang mga fae ng Row.
Siyempre, may mga kaparusahan.
- Tingin ko, nabalitaan mo. - Hindi. Ang totoo, wala akong balita.
Ang minorya ninyo noon
na nagtatawag ng giyera laban sa mga fae
ay mukhang mayorya na ngayon.
- Ako ay... - Dinig ko,
mawawasak ang Carnival Row.
Ganap na mawawasak.
Hindi, sigurado.
Wala nang duda ang gobyerno ko,
isang giyerang sibil na ang nilalabanan.
Sana'y 'di makulong ng sarili ang nangunguna nating kaalyado.
Nauunawaan mo ang nangyayari, Mr. Millworthy,
pag walang ginagawa ang mabubuti.
Oo.
Oo, nauunawaan ko.
Heto.
Di magandang tayming.
Alam kong si Vignette ang sadya mo.
Wala kang pakialam sa Sparas.
Kahit ang Sarhento ay nakikita 'yan.
Paano mo nalaman?
Sa mga inambush mo dahil sa mga uniporme nila.
Darts na may elixer.
Ayaw makitang masaktan ang mga kasama.
Walang lohikang masali ka sa patayan.
Sabihin mo 'yan sa warden.
Nilalagpasan na ng Sarhento ang warden.
Kailangan ng tulong mo para mahuli ito.
Kahit gustuhin ko,
nagbabagong-anyo 'yun. Puwedeng maging sinuman.
Pero ang mga pagpatay...
Di konektado ang mga 'yun. Wala nang mangyayari.
Mawalang-galang na, Inspektor,
tingin ko, nagkakamali ka riyan.
Isipin mo. 'Yung bangkay ng sundalo,
ipinresentang tila itinuturo ang pix.
Ang dalawang Black Raven ay pinagmukhang
itinuturo ang Burgue.
At kagabi, ang Chancellor natin ay pinatay
at tumakas ang mga galit na fae para maghasik ng lagim.
Tila bawat pagpatay ay pinagmukhang dulot ng mga tao at fae.
Berwick, napanood ko ang mga Sparas na sinusunog,
sa giyera kung saan ang mga tao'y
sinisira ang bayan nila para kumita ng barya.
Di nakapagtataka ba't gusto tayong patayin.
Hinaan mo lang. Binaboy ng halimaw ang lamang-loob ng Chancellor.
Siya ang tunay na halimaw.
Siya, at iba pang gaya niyang
nang-aapi sa mga fae.
Gaya ko.
Bakit ganyan ka magsalita?
Pakiusap, Berwick.
Buwisit.
Guwardiya!
Salamat.
May sasabihin ka?
Nagtataka lang anong nakita sa iyo ng mga tao.
- Sino? - Lahat ng mahal ko.
Ibig sabihin, si Philo.
Maliban kung maging magkaibigan kayo ni Tourmaline.
Naging mabait siya sa akin. Kaunti lang ang mga mabait sa akin.
Di nakapagtataka.
Sinira mo ang buhay ni Philo.
Itinapon niya lahat dahil sa 'yo.
Sisirain mo rin ba ang kanya?
'Di ko alam.
Sa pagitan ko at niya ito.
Oo.
Tama ka.
Patawad.
Kumusta ang nilaga?
Noon pa ako tagahanga ng luto ni Tourmaline.
Isa sa maraming bagay, siyempre.
Ang totoo, nagawa ko.
Gusto mo ng marrok?
Kumalma ka.
Biro lang.
Pero kailangan niyang umalis, Darius.
Kung talagang mahal mo siya, tulungan mo ako.
May mga bisita.
Isa pang round, tama?
Di ikaw ang sadya namin, marrok.
Kaine.
Vini.
Salamat sa Diyos. Nakarating kami para iligtas ka.
- Tanga. - Isa kang bisyon.
Paano ka nakalabas?
Hawak tayo ng guwardiya noon, pero inatake nila ang iba pang nakapiit,
at nakita ko ang tsansa.
- Pero Philo... - Di nakakalipad si Philo.
- Bale, kailangan mo siyang iwan? - Talagang trahedya.
- Patawad. - Pulis!
Naku!
Buwisit!
VIni, nagbago na ang lahat.
Ang mga nakalabas sa piitan, di sila tamad.
May mga plano, Vini, malalaking plano.
Huwag dito.
Dinig tayo ng marrok. Baka di lang siya.
Ginalaw niya ang taguan. Sige.
- Ako... - Anong problema?
Tingin ko, tapos na ako.
Anong ibig sabihin niyan?
Sa mga labanan, sa mga ito... Di ko na kaya.
- Nabubuang na siya. - Vini.
Ito ang sandaling pinakahihintay natin.
- Ibabagsak natin ang wire na iyan. - Ayos.
At sana nga'y magawa mo. Ano lang...
- Kailangan nang gawin nang wala ako. - Bakit?
- May mas mahalaga kang gagawin? - Nangako ako sa isang tao.
Vini, ikaw ang pinakamahusay dito.
Kailangang parte ka ng parating.
Hindi. Paumanhin.
Oo, paumanhin din.
Totoo ba?
Ipinadala sila sa mainit?
Ikaw ang tunay na mahalaga para sa 'kin.
Kaya, umalis na tayo rito?
Pakiusap?
- Oo? - Oo.
- Okey. - Ayos!
Humanda.
Nagbalik para sa mas marami?
Rycroft Philostrate,
mapupunta ka sa kustodiya ng pulis sa isang kondisyon,
tulungan kaming hanapin ang halimaw na critch.
O dito ka lang at mabulok.
Halimaw na critch.
Magsinungaling ka sa kanila.
Sabihin mo ang mga nais nilang marinig.
Umalis na lang tayo agad.
Ano 'yun, Philostrate?
Okey.
Tutulong ako.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Mary Antonette M. Ramos
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce