Το παντοτινό μας σπιτικό.
Κύριε.
Στην οικογένεια.
Όλη η πόλη μιλάει γι' αυτούς.
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη. Τα δώρα εδώ.
Είναι εξαίσια.
Έζρα.
Αγκρέους! Είσαι καλά;
-Πού βρισκόμαστε; -Είμαστε ασφαλείς.
Είμαστε στη Ραγκούσα.
Έβλεπες εφιάλτη.
-Αλήθεια; -Ναι.
Θεοί μου.
Θα ήθελες να μιλήσουμε γι' αυτό;
Όχι;
Είμαι εδώ. Είσαι εδώ.
Αυτό έχει σημασία.
Αυτό είναι το μόνο που έχει σημασία.
Τι είναι αυτό;
Είπαν ότι είναι το κουδούνι του πρωινού.
Θα καταφέρεις να σηκωθείς; Μπορώ να σου φέρω κάτι,
-αν δεν θέλεις να κατέβεις. -Όχι.
Ας κατέβουμε.
Εντάξει.
Ας κατέβουμε.
Θα σε περιμένω.
Σας ενόχλησα, κυρία;
Αν με ενόχλησες; Αυτό είναι το λιγότερο.
Έβαλαν τον άντρα και τα παιδιά μου σε διαφορετικό κτίριο.
Φοβάμαι ότι δεν καταλαβαίνω.
Ήμασταν τέσσερις εκεί μέσα, μέχρι που εμφανιστήκατε.
Τότε μας πέταξαν έξω χωρίς προειδοποίηση για να έχετε χώρο εσείς οι δυο.
Αυτό ήταν το δωμάτιό σας;
Σας διαβεβαιώνω, δεν είχαμε λόγο σ' αυτό.
Τι το ιδιαίτερο έχετε εσείς οι δυο για να μας διώξει η ίδια η Λεονόρα;
Θα αργήσεις στη δουλειά, συντρόφισσα Χάνα.
Φυσικά. Αμέσως, σύντροφε.
Συγγνώμη που καθυστέρησα.
Κανένα πρόβλημα, αγάπη μου.
Δεν ήταν στο σκάφος μας εκείνος ο άνδρας; Ορκίζομαι ότι αναγνωρίζω τη στολή.
-Καλημέρα. -Δεν τον θυμάμαι.
Μάλλον θα την έκλεψε. Φαίνεται ότι το συνηθίζουν εδώ.
Τώρα, πρωινό.
Δεν θυμάμαι το όνομά σου, αλλά δεν ήσουν στον Κύκνο;
Μάλιστα, κυρία. Ήμουν.
-Καλημέρα, κύριε. -Καλημέρα.
-Έλα, καλή μου. -Εδώ διαμένει το πλήρωμα;
Ανυπομονώ να ακούσω τι έχει να πει γι' αυτό ο καπετάνιος Χάβερσαμ.
-Βασικά... -Αμέλησα να σου πω
ότι ο καπετάνιος Χάβερσαμ και οι αξιωματικοί του απελευθερώθηκαν.
Απελευθερώθηκαν; Αλήθεια;
Μάλιστα, κυρία. Άφησαν ελεύθερους τους αξιωματικούς.
Καλή τύχη γι' αυτούς, κακή για σένα, υποθέτω.
Ίσως όχι η χειρότερη.
Καλύτερα να φύγω. Έχω να πάω στο απόσπασμα εργασίας.
Να προσέχετε, δις Ιμογένη.
"Απόσπασμα εργασίας"; Δεν φτάνει που μας κρατούν ομήρους,
βάζουν τους άνδρες να δουλεύουν.
Όχι μόνο τους άνδρες, βασικά.
Συγχωρέστε με που διακόπτω. Είμαι ο Κάστορ. Χάρηκα για τη γνωριμία.
Ιμογένη Σπέρνροουζ. Μα το ξέρεις αυτό, έτσι δεν είναι;
Όντως, το ξέρω.
Υποθέτω ότι σε έστειλαν εδώ για να μας προσέχεις.
Η Λεονόρα είπε ότι είσαι έξυπνη. Όχι σαν τις επιτηδευμένες της Μπεργκ.
Κι η Λεονόρα συνήθως έχει δίκιο.
Είμαι ο τομεάρχης σας.
Το οποίο ίσως ακούγεται κάπως εκφοβιστικό,
αλλά στην πραγματικότητα ο ρόλος μου είναι να δείχνω στον κόσμο τα κατατόπια.
Κάτι σαν μπάτλερ, ίσως.
Να φροντίζω να μην έχετε μπελάδες.
-Να βοηθώ να τακτοποιηθείτε. -Να τακτοποιηθούμε;
Δεν θα εγκατασταθούμε εδώ.
Πες σ' αυτό το παράξενο άτομο ότι σκοπεύουμε να φύγουμε
με την πρώτη δυνατή ευκαιρία.
Έτσι είναι.
Επιμένω να δω τον διοικητή σου.
Ή εκείνη είναι η βασίλισσά σας;
Καλό.
"Βασίλισσα". Να της το πεις όταν τη δεις.
Αυτό ίσως αργήσει λίγο, όμως. Είναι πολυάσχολη γυναίκα. Έχουμε πόλεμο.
Θα σας αφήσω να τελειώσετε το πρωινό σας και θα σας πάω στο απόσπασμα εργασίας σας.
Όχι...
Ο Αγκρέους δεν θα δουλεύει σαν κοινός εργάτης.
Όλοι δουλεύουν εδώ.
Δεν είναι ντροπή αυτό.
Είναι η ύψιστη τιμή για όλους μας.
Νεράιδες και άνθρωποι. Άνδρες και γυναίκες.
-Δεν περιμένεις ότι η Ιμογένη... -Η διαδρομή για το εργοστάσιο είναι έξοχη.
Θα σας δω και τους δυο σε μισή ώρα.
ΤΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΡΝΙΒΑΛ ΡΟΟΥ
ΡΑΓΚΟΥΣΑ
Ελάτε.
Έχουμε τα πιο προηγμένα συστήματα παραγωγής.
Αρκετά για να εξοπλίσουν δύο στρατεύματα, αν χρειαστεί.
Είμαστε λίγοι, αλλά υπερέχουμε σε οπλισμό.
Λοιπόν, θα ξεκινήσετε κι οι δυο από ένα απλό...
Πού πας;
Θα δουλέψω και για τους δυο μας.
Αγάπη μου.
Σ' ευχαριστώ.
Λοιπόν...
τομεάρχη...
από πού θα ήθελες να ξεκινήσω;
Όχι. Αφαίρεσε πρώτα εκείνον τον κάλυκα και στη συνέχεια φόρτωσε τον επόμενο.
Δεν ξέχασες πώς να ιδρώνεις.
Είσαι αυτοδημιούργητος άνθρωπος.
Δεν με προβληματίζει η δουλειά.
Μα φτιάχνω όπλα για τους απαγωγείς μου.
Λίγο υπερβολικό το "απαγωγείς".
Μπορεί να μας θεωρείς απελευθερωτές.
Κι οι αξιωματικοί μου; Τους απελευθερώσατε κι αυτούς;
Υπηρετούσαν σε δουλεμπορικό πλοίο.
Δεν είχαν καμία νόμιμη αξίωση για τις ζωές τους,
όχι έχοντας κλέψει τόσο πολλούς.
Όχι δούλοι...
συμβασιούχοι υπηρέτες.
Μια δίκαιη ανταλλαγή.
Δουλειά για ελευθερία.
Το κάνεις να ακούγεται πολιτισμένο. Σαν να είχαν επιλογή.
Το πλήρωμά μου δεν ανάγκασε κανέναν.
Το πλήρωμά σου εξυπηρετούσε ένα σύστημα που έκανε σκλάβους τους πάντες.
Ή σαν σκλάβους.
Και το ξέρεις.
Κι εσύ έβγαλες πολλά.
Ναι, είχες μεγάλα κέρδη.
Και προσπάθησες να εξαγοράσεις την αποδοχή των άλλων.
Όχι ότι θα τη λάμβανες ποτέ.
Κάπως αξιολύπητο, αν θες τη γνώμη μου.
Δεν τη ζήτησα.
Ξέρω ότι κατάπιες τα ίδια ψέματα όπως οι εργάτες που υποδούλωσες.
Συγγνώμη, συμβασιούχοι υπηρέτες.
Πες μου, τι παρακινεί κάποιον σαν εσένα
να κάνει κάτι τέτοιο;
Φαίνεται ότι τα πας καλά με τον Κάστορ.
Ήταν διεγερτική συζήτηση;
Δεν ήταν.
Λυπάμαι, αλλά το φαγητό είναι για εργάτες, όχι για θεατές.
Σίγουρα δεν περιμένεις να μείνει νηστική.
Ούτε να μη δουλέψει περίμενα, αλλά ορίστε.
Πολύ ιπποτικό.
Κουράζεσαι ποτέ να είσαι τόσο φαρισαϊκός;
Εσύ;
Μάλλον δεν έχει νιώσει πείνα ούτε μία φορά στη ζωή της.
Ίσως να της έκανε καλό.
Τι σε εξιτάρει τόσο σ' αυτήν;
Το ότι είναι όμορφη; Ή χρήσιμη;
-Κύριε, πρόσεχε τα λόγια σου. -Ή... όχι.
Είναι όλα όσα δεν είσαι εσύ. Ό,τι θέλεις να γίνεις.
Πλούσια, καλλιεργημένη... άνθρωπος.
Είναι βαρετό να βλέπω τους άλλους να δουλεύουν, κύριε Κάστορ.
Δείξε μου πού μπορώ να φανώ χρήσιμη.
Καλή δουλειά κι οι δυο σας. Τα λέμε το πρωί για τη συνέχεια.
-Καληνύχτα, κύριε Κάστορ. -"Σύντροφε".
Πολύ καλά. Καληνύχτα, σύντροφε.
Επίσης, συντρόφισσα. Αλλά θα σου ζητήσω να περιμένεις.
Γιατί;
Θέλει να σου μιλήσει η Λεονόρα.
-Και στους δυο μας, σίγουρα. -Σ' αυτήν.
Έλα μαζί μου, κύριε Αγκρέους.
Δεν την αφήνω να φύγει.
Θα σου τη φέρουν πίσω σώα και αβλαβή, μην ανησυχείς.
Μέχρι και την τελευταία κορδέλα.
Δεν πειράζει, αγάπη μου.
Σίγουρα δεν θα πάρει πολύ.
Λοιπόν, πώς ήταν;
Η αξιοπρέπεια του τίμιου μόχθου.
Είμαι πολύ πιασμένη.
Αλλά τα κατάφερες.
Μια μέρα δουλειάς, για σένα.
Είχα την εντύπωση ότι δούλευα για σένα.
Κανείς δεν δουλεύει για κανέναν άλλον εδώ.
Και ό,τι παράγουμε, μας ανήκει. Σε όλους μας.
Τι στο καλό θα ήθελα τόσο πολλά τουφέκια;
Θα τα θέλεις αν χρειαστεί να αντιμετωπίσεις στρατό της Συνθήκης.
Θα σε εξέπληττε αν μάθαινες πως ο σύντροφός μου είναι άνθρωπος;
Θα ήθελα να πω ότι όχι, δεδομένης της κατάστασής μου,
αλλά με κάθε ειλικρίνεια, ναι.
Τις προκαταλήψεις με τις οποίες μεγάλωσα,
μερικές φορές φοβάμαι ότι ποτέ δεν θα αποτινάξω εντελώς.
Επανάσταση.
Ξεκινά μέσα στο μυαλό και την καρδιά.
Είναι πάντα πιο δύσκολη από ό,τι νομίζεις.
Ναι, έτσι δεν είναι;
Αγαπώ τον Αγκρέους.
Αλλά εξακολουθώ να αγωνίζομαι να συνηθίσω
στη γενική ιδέα ανθρώπων και νεράιδων μαζί.
Δεν με κάνει περήφανη αυτό.
Όμως...
πίστευα ότι ίσως γινόταν πιο εύκολο.
Ή ότι θα γινόσουν πιο δυνατή.
Θα γίνεις, γλυκιά μου, σ' το υπόσχομαι.
Όταν πρωτοερωτεύτηκα τον Τομάς,
προσευχήθηκα για αποδοχή.
Αλλά πριν απ' αυτό, προσευχήθηκα για υπομονή.
Υπομονή;
Για τα πόδια του.
Τα πόδια του;
Τα αποκρουστικά, κοκαλιάρικα πόδια του.
Σαν παραμορφωμένα χέρια εκεί που θα έπρεπε να είναι οι οπλές του.
Προσπάθησα πολύ.
Και οι δυο μας.
Δεν άγγιζε τις οπλές μου για πολύ καιρό.
Είναι κάτι... που πρέπει να συνηθίσεις.
Αν είχαν βρει τον Τομάς κι εμένα μαζί στη Συνθήκη,
εμένα θα με εκτελούσαν
και θα κρεμούσαν τα κέρατά μου σε τοίχο ως προειδοποίηση.
Το ήξερες αυτό;
Εκείνος θα δεχόταν επίπληξη,
επειδή είχε μαγευτεί από μια ξεμυαλίστρα Τελώνιο.
Λες και είχα τέτοια δύναμη.
Έτσι γίνεται και στην Μπεργκ;
Δεν ξέρω.
Φύγαμε πριν μας ανακαλύψουν.
Εδώ είσαι ελεύθερη, Ιμογένη.
Εσύ και ο Αγκρέους.
Εδώ και πουθενά αλλού στον κόσμο.
Ίσως τα σεντόνια σας να μην είναι τόσο εκλεκτά,
αλλά είστε ελεύθεροι να αγαπάτε όπως θέλετε.
Το βλέπεις αυτό;
Ωραία.
Και μην ανησυχείς, αν μπορώ να συνηθίσω εγώ τα πόδια,
μπορείς να συνηθίσεις κι εσύ τις οπλές.
Για την ξεροκεφαλιά του θα πρέπει να ανησυχείς.
Δεν φαίνεται πιο ξεροκέφαλος από κάθε άλλον άνδρα.
Αυτό που έχουμε χτίσει εδώ είναι μια εύθραυστη ιδέα,
άνθρωποι και νεράιδες, άνδρες και γυναίκες να δουλεύουν μαζί ως ίσοι.
Οι εχθροί μας αφθονούν. Δεν μπορούμε να τους έχουμε ανάμεσά μας.
Αν ο Αγκρέους συνεχίσει να αντιστέκεται, φοβάμαι γι' αυτόν.
Και για τους δυο σας.
Καταλαβαίνω.
Περίμενα ότι θα καταλάβαινες.
Πότε να περιμένω την Ιμογένη;
Θα πρέπει να ρωτήσεις τη Λεονόρα γι' αυτό.
Καληνύχτα, σύντροφε.
Κάστορ.
Ναι, σύντροφε;
Τι απέγινε η κυρία Χάνα;
Συγγνώμη;
Ο υπνόσακος, τα πράγματά της, χάθηκαν. Πού είναι αυτή;
-Δεν ξέρω για ποια μιλάς. -Για την κυρία Χάνα.
Κοιμήθηκε στον διάδρομο χθες το βράδυ και μίλησες μαζί της σήμερα το πρωί.
Πού είναι;
Τέτοιο πρόσωπο δεν υπάρχει και δεν υπήρξε ποτέ,
οπότε κανείς δεν πρέπει να ξαναμιλήσει γι' αυτήν.
Διαπιστώσαμε ότι έχουμε αρκετά κοινά.
Αλήθεια;
Ναι. Μιλώντας της, δεν θα καταλάβαινες ότι ήταν η ηγέτιδα μιας επανάστασης.
Είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος.
Όμως, δεν είναι συνηθισμένη.
Διοικεί έναν στρατό.
Λαμβάνει αποφάσεις.
Δίνει εντολές.
Υποθέτω πως ναι.
Ίσως κρίναμε βιαστικά αυτό το μέρος.
"Βιαστικά";
Δεν νομίζω.
Είναι το μοναδικό μέρος στον κόσμο
που θα μπορούσαμε να είμαστε μαζί χωρίς αυτό να ξενίζει κανέναν.
Ας σκεφτούμε την πρόσκληση της Λεονόρα να μείνουμε.
"Πρόσκληση";
Μια πρόσκληση μπορεί να απορριφθεί.
Δεν ξέρεις τίποτα γι' αυτό το μέρος ή γι' αυτήν τη γυναίκα.
Ξέρω ότι με καταλαβαίνει με έναν τρόπο που κανείς...
που πολύ λίγοι άλλοι μπορούν.
Είναι δολοφόνος.
Το ήξερες αυτό;
Έλα τώρα.
Οι αξιωματικοί του Κύκνου δεν απελευθερώθηκαν.
Διέταξε να τους τουφεκίσουν.
Εκτελέστηκαν ακριβώς δίπλα μου. Χωρίς καν να περάσουν από δίκη.
Αθώοι άνδρες.
-Δεν μπορώ να το πιστέψω. -Γι' αυτό δεν τους έχεις δει από τότε.
Επειδή σαπίζουν εδώ στη Ραγκούσα.
Και θέλεις το ίδιο για εμάς;
Ιμογένη, αυτό είναι ένα απαίσιο μέρος.
Ένα αφύσικο μέρος,
ό,τι κι αν σου πουν, ό,τι κι αν ακούσεις.
Αλλά είμαστε μαζί εδώ. Αυτό είναι κάτι, σωστά;
Ιμογένη...
Υπάρχουν τόσο πολλά πράγματα που θέλω να μάθουμε ο ένας για τον άλλον.
Υπάρχουν τόσο πολλοί τρόποι που θέλω να αλληλοαγαπηθούμε.
Ίσως εδώ να μας δοθεί η ευκαιρία.
Μακάρι να ήταν αλήθεια.
Μακάρι.
Μα αυτό το μέρος είναι ένα ψέμα.
Και δεν θα ησυχάσω μέχρι να βρω τρόπο διαφυγής.
Ούτε κι εσύ πρέπει.
Αν αυτό το μέρος είναι ψέμα, δεν είναι όλα τα μέρη ψέμα;
Αν αυτό είναι το καλύτερο ψέμα που βρήκαμε ποτέ;
Πού θα πηγαίναμε;
Πού θα μπορούσαμε να πάμε;
Δεν ξέρω ακόμα.
Αλλά όπου κι αν είναι,
δεν θα είναι τόσο επικίνδυνα όσο εδώ που είμαστε τώρα.
Έχεις πείσει τον στρατηγό μου
ότι η Συνθήκη αγοράζει τουφέκια από την Μπεργκ για να τα στρέψει εναντίον μας.
Γιατί να πιστέψω μια τέτοια αναφορά;
Επειδή ήμουν μάρτυρας της συμφωνίας στο Μπεϊλφάιρ με τα ίδια μου τα μάτια.
Και ρίσκαρα τη ζωή μου για να σας μεταφέρω τα νέα.
Έζρα Σπέρνροουζ, στις υπηρεσίες σας.
ΜΠΕΡΓΚ
Γύρισα σπίτι!
Εδώ είσαι.
Σταμάτησες για μπίρες;
-Μόνο μία ή δύο. -Ή τρεις ή τέσσερις.
Καλύτερα να πλυθείς. Το φαγητό θα σερβιριστεί σε πολύ λίγο.
Μπαμπά;
Προσοχή!
-Αναφορά. -Όλοι παρόντες και καταμετρημένοι, κύριε!
-Η μαμά; -Μάλιστα.
-Ο παππούς; -Μάλιστα.
Μπράβο, Ρέιφ, λεβέντη μου.
Ποιο χέρι;
Αλήθεια;
13ο Τάγμα Ελαφρού Ιππικού!
Ευχαριστώ, μπαμπά!
Έλα εδώ.
Εσύ είσαι, μικρέ;
Ναι, μπαμπά.
Τι διάολο;
Σε κερνούσαν ποτά στην παμπ που ξεκοίλιασες τη σκύλα το Αερικό;
Πρόσεχε τη γλώσσα σου, μπαμπά.
Ξέρεις τη γνώμη της Μόλι για βρόμικες λέξεις μπροστά στο αγόρι.
Ο κόσμος είναι βρόμικος.
Η οικογένεια ενός μπάτσου δεν μπορεί να είναι κουφή και κουτή τέτοιες εποχές.
Καλύτερα να το συνηθίσει ο μικρός.
Έχεις δίκιο, πατέρα.
Αν πείσεις τη Μόλι γι' αυτό, ευχαρίστως να ακολουθήσω.
Αν μπορούσα να κάνω θαύματα, δεν θα ήμουν σε καροτσάκι. Εις υγείαν.
-Η πίτα μου είναι αυτή; -Ναι, μπριζόλα και νεφρό απόψε.
Ακριβό αυτό.
Είναι κερασμένη από τα παιδιά.
-Δεν είναι κι άσχημο να είσαι ήρωας, έτσι; -Μπαμπά!
Ήρθαν κάποιοι φίλοι να μας επισκεφτούν.
Είμαι περήφανος για σένα.
Να πάρει ο διάολος.
Ιππέας του 13ου Ελαφρού Τάγματος, σωστά;
Ναι!
Πώς το ήξερες;
Φορούσα κι εγώ την ίδια στολή.
Μέχρι που κουρελιάστηκε...
στο Τίρνανοκ.
Εγώ κι ο φίλος μου από δω.
Στο Τυχερό 13ο.
Έρχεσαι στο σπίτι μου;
Γεια σας.
Θα μείνουν για δείπνο οι φίλοι σου; Υπάρχει πολύ φαγητό.
Όχι, δεν θα κάτσουν πολύ.
Δεν πας επάνω; Πάρε και τον μικρό μαζί σου.
Δεν χρειάζεται, κυρία. Απλώς διασκεδάζουμε λίγο. Έτσι δεν είναι;
Μη φοβάστε.
Δεν δαγκώνω.
Τι άλλο έχεις εκεί;
Εσύ.
-Γαμημένε... -Ήρεμα, Ντόμπεϊ.
Απλώς άκουσέ με.
Αν θες να με σκοτώσεις, πολύ ευχαρίστως να δοκιμάσεις.
Εκεί έξω. Αυτό είναι το σωστό.
Εδώ είναι το σπίτι μου! Το...
Δεν είναι αυτό.
Έπρεπε να ξεκάνουμε εκείνο το Μάροκ όταν είχαμε την ευκαιρία.
Άκου, καθίκι.
Ήρθαμε εδώ για να σε σώσουμε.
-Από τι; -Από τα Κοράκια.
Το Ξωτικό που σκότωσες ήταν παντρεμένη με έναν απ' αυτούς.
Σκοπεύουν να ανταποδώσουν.
Όχι. Δεν θα τολμούσαν να σκοτώσουν αστυνομικό.
Δεν είναι όπως πριν.
Θωρούν ότι αν είναι να σκοτωθούν,
θα πάρουν μερικούς από εσάς μαζί. Ξεκινώντας μ' εσένα.
Χέσ' τους. Ας προσπαθήσουν.
Αν πιάσουμε όποιον σκότωσε τα άλλα δύο Κοράκια,
να τους δώσουμε λίγη δικαιοσύνη, ίσως ηρεμήσουν.
Σκέψου το.
Είναι λογικό;
Μα τι μπορώ να κάνω γι' αυτό;
Δεν το έκανα εγώ ή κάποιος δικός μου. Θα το ήξερα!
Σε πιστεύω. Αυτοί δεν θα σε πιστέψουν, όπως εγώ.
Τι ευλογημένος που είμαι.
Ποιος είναι ύποπτος; Αν κάποιος πρέπει να κρεμαστεί.
Δεν ξέρω.
Αλλά ξέρω ότι δεν ήταν άνθρωπος. Ήταν σίγουρα μια άλλη νεράιδα.
Αν πάψεις να φέρεσαι σαν βλάκας και με βοηθήσεις,
ίσως μπορέσω να τον πιάσω.
Να σε βοηθήσω;
Να ηρεμήσω την κατάσταση, αντί να την κάνεις χειρότερη.
Ίσως να σώσεις και το τομάρι σου έτσι.
Στον διάολο όλα.
Μυρίζω Ξωτικό.
Ξέρω ότι είσαι εκεί.
Με ακολούθησες.
Έλπιζα ότι θα έκανα λάθος, αλλά εδώ είσαι,
-να προειδοποιήσεις το κάθαρμα. -Να αποτρέψω την καταστροφή.
-Λάθος πλευρά επέλεξες. -Δεν υπάρχουν πλευρές.
Αν ίσχυε, τίποτα απ' αυτά δεν θα είχε συμβεί.
Δεν θα χρειαζόταν αντεπίθεση.
Και καταλήγουμε πάλι στην αρχή.
Μόνο που υπερτερούν αριθμητικά πέντε προς έναν.
Σκέψου το, Βινιέτ.
Το σκάνε από πίσω!
Επίτηδες χρονοτριβούσες;
Να πάρει ο διάολος!
Ποιος στον διάολο είναι αυτός;
Σκότωσες τη γυναίκα του. Μη σταματάς.
-Έλα! -Μην τρέχεις τόσο γρήγορα!
Ντόμπεϊ, έλα!
Τους ξεφύγαμε;
Παίρνει τους πολύτιμους πόρους μας
-και τους δίνει στη Συνθήκη; -Έλα!
Στην άκρη!
-Ντόμπεϊ! -Πίσω σου είμαι!
Ενώ βουλιάζουμε ακόμα πιο βαθιά στο οικονομικό τέλμα.
Στην άκρη!
Καιρός να πάρει το μάθημά του ο νεαρός Μπρεϊκσπίαρ.
Είμαστε ένα έθνος ατμού και βιομηχανίας!
Είμαστε ένα έθνος πίστης!
Είμαστε ένα έθνος...
-Σταμάτα! Μου έκλεψε το άλογο. -Στην άκρη!
-Άιντε! -Δεν είναι δική σου μάχη!
Ντάριους!
Ντάριους, μπροστά!
Πρόσεχε, Νεράιδα!
Πλάκα κάνεις.
Ντόμπεϊ!
Όχι!
Θα τα κάνεις χειρότερα!
Έλα.
Πάμε.
-Αυτό το όπλο δεν ήταν; -Σε παρακαλώ...
Αυτό δεν ήταν;
-Κέιν. Σταμάτα! -Αυτός...
-Σκότωσε την Ούνα! -Δεν θα τη φέρει πίσω αυτό!
Αρκετά! Και οι δυο σας!
Έτσι έχεις καταντήσει;
Έτσι με έκαναν οι άνθρωποι.
Συλλάβετε τον Φιλόστρατο.
Εσείς οι δυο, μαζί μου!
Ελεύθερα Ξωτικά!
Ακίνητος!
Κόλαση είναι εκεί έξω.
Φέρτε εδώ αυτόν τον λιγδιάρη μιγά.
Πέτα τον στα κελιά. Ίσως του συμβεί ένα μικρό ατύχημα.
Όχι.
Δεν θέλω να βρομίσει το μέρος.
Εξάλλου, ξέρουμε πού θα τον βρούμε.
Μπέρικ!
Πήγαινε αυτό το βρομερό Αερικό πίσω στο Ρόου...
όπου ανήκει.
Και μπορεί κάποιος παρακαλώ να κυνηγήσει το Μάροκ, γαμώτο!
Μα τον Μάρτυρα, Φάιλο. Τι έκανες;
Ενημέρωσα τον αρχιφύλακα Ντόμπεϊ για την υπόθεσή μας.
Το πήρε απρόσμενα καλά.
-Είσαι καλά; -Ας μου έλεγες ότι ο φίλος του ήταν Μάροκ.
Έπρεπε να μ' αφήσεις να τον σκοτώσω!
-Μας πρόδωσε ο Φάιλο! -Μην τον προστατεύεις.
Όχι! Αλλά δεν ήταν αυτός ο στόχος.
Ο Φάιλο επέλεξε πλευρά.
Είναι μαζί τους.
Σε προειδοποίησα, αλλά δεν με άκουσες.
-Τι σε κάνει να το λες αυτό; -Ο θάνατος.
Η βρόμα του σε περιβάλλει.
Ξέρω ότι δεν έπρεπε να χρησιμοποιήσω σκοτεινή μαγεία, δεν το ήθελα. Όμως...
Ναι, το ήθελα, αλλά για να βοηθήσω κάποιον.
Η ενόραση είναι κατάρα. Σου το είπα αυτό.
Συνέβη ξανά.
Είδα μέσα από τα μάτια αυτού του... πλάσματος που σκοτώνει ανθρώπους.
Μόνο που τώρα το είδα να επιτίθεται σ' εμένα!
Είδες τον θάνατό σου;
Όλα όσα μου έδειξε η ενόραση έγιναν πραγματικότητα.
Κάνει ποτέ λάθος;
Δεν ξέρω, παιδί μου.
Μα υπάρχουν πράγματα που οι ζωντανοί δεν πρέπει να γνωρίζουν.
Σε παρακαλώ.
Υποπτευόμουν ότι θα ζητούσες βοήθεια, γι' αυτό σημάδεψα τη σωστή σελίδα.
-Αλλά τώρα είναι πολύ αργά. -Όχι, σελίδα για τι;
Για μια πάρα πολύ παλιά συνταγή.
Μια επίκληση στο φως για να εξαγνίσει το σκοτάδι μέσα σου.
Για να βγει η γριά μάγισσα από μέσα μου;
Αλλά αν προσπαθήσεις να εξαγνίσεις το σκοτάδι αφού έχεις γίνει το σκοτάδι...
Όχι. Δεν έχω γίνει. Τ' ορκίζομαι. Δεν έχω γίνει το σκοτάδι.
Όχι, όχι εγώ. Αυτό έγινε μία φορά,
για να βοηθήσω έναν φίλο, και τελείωσε τώρα, οπότε...
Σε παρακαλώ;
Ωραία!
Οπότε, απλώς φτιάχνω αυτό το φίλτρο, το κατεβάζω και αμέσως
τέλος η μάγισσα, τα οράματα κι όλα αυτά;
Δεν μπορώ να είμαι σίγουρη.
Είναι παλιά μαγεία.
Κανείς δεν το έχει δοκιμάσει εδώ και έξι αιώνες.
Εντάξει, σ' ευχαριστώ που με βοήθησες.
Μη μ' ευχαριστείς.
Το δηλητήριο είναι βαθιά μέσα σου τώρα.
Ακόμα κι αν πετύχει, το να το αποβάλεις...
θα είναι βασανιστικό.
Φρέσκος μανδραγόρας;
Δεν μπορώ...
Μην ανοίξεις την πόρτα!
Ντάριους;
Τι μέρα είναι;
Η Ημέρα του Μάρτυρα, όπως το πρωί.
Σου έκανα κακό;
Σ' εμένα; Όχι. Μια χαρά είμαι.
Είσαι Μάροκ;
Ναι.
Συγγνώμη, παρέλειψα να το πω αυτό.
Μα πώς; Δεν έχει καν πανσέληνο.
Η Συνθήκη βρήκε τρόπο.
Έτσι κέρδισαν τον πόλεμο.
Με δάγκωσε ένας στρατιώτης Μάροκ.
Λυπάμαι.
Όταν ο στρατός ανακάλυψε τι κουβαλούσα μέσα μου...
με φυλάκισαν.
Προσπάθησαν να το φέρουν στην επιφάνεια.
Πειράματα, δοκιμές.
Διάφορες μορφές πόνου.
Σωστά. Οι ουλές.
Ναι.
Οι ουλές.
Μερικές φορές...
ο πόνος ήταν τόσο μεγάλος...
που...
προσευχόμουν.
Πραγματικά... προσευχόμουν να πεθάνω.
Μα γιατί να το κάνουν αυτό;
Για να έχουν έναν δικό τους στρατιώτη Μάροκ.
Όχι, γιατί να προδώσει ο στρατός έναν από τους δικούς του στρατιώτες;
Δεν ήμουν στρατιώτης πλέον!
Ένα Αερικό ήμουν!
Με συγχωρείς.
Ζητώ ειλικρινά συγγνώμη.
Μπορείς να το ελέγχεις;
Ως επί το πλείστον, ναι.
Αλλά καλύτερα μη με τρυπήσεις με τίποτα αιχμηρό.
Όχι, σε παρακαλώ, μη.
Λοιπόν. Δεν έρχεσαι μέσα να πλυθείς;
Καλύτερα να μείνω κλειδωμένος εδώ μέσα.
Υπόσχομαι να μη σε τρυπήσω με τίποτα αιχμηρό.
Σε βγάζω έξω, και το ευχαριστώ είναι να προκαλέσεις κι άλλα προβλήματα;
Προσπάθησα να τα αποφύγω, αλλά δεν τα κατάφερα.
Θα έρθει η αστυνομία, Μποζ.
Να κρυφτούν οι δικοί σου.
Είσαι πληγωμένος;
Όχι. Εσύ;
Υποθέτω ότι πρέπει να πω "μπράβο";
Ξέρουν ότι το έκανες εσύ.
Πρέπει να το σκάσεις.
Και να πάω πού;
Πίσω στο Τίρνανοκ;
Θα σε φυγαδεύσω, μέχρι να ηρεμήσουν. Να βρεις ένα πιο ασφαλές μέρος.
Επέλεξες να εναντιωθείς στις Νεράιδες, και όλοι το ξέρουν.
Εσύ πρέπει να το σκάσεις.
Μια χαρά θα είμαι.
Μια φωλιά γεμάτη Κοράκια έχει άλλη γνώμη.
Και δεν υπάρχει τρόπος να σε προστατέψω.
Αν έχεις τρόπο να φύγεις, κάν' το.
Δεν πάω πουθενά.
Λοιπόν, ας πιούμε σ' αυτό.
Γαμώτο.
Ναι.
Ωραίο ζευγάρι είμαστε, έτσι;
Ήμασταν, για ένα διάστημα.
Κι είχε πλάκα να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας.
Ναι.
Είχε.
Ήρθαν οι βρομόμπατσοι! Τρέξτε!
Πού στον διάολο κρύβονται αυτά τα Μαύρα Κοράκια;
-Θα μας σκοτώσουν. Θα τους προειδοποιήσω. -Θα το κάνω εγώ. Δεν πρέπει να πας εσύ.
Μην πας!
Σβέλτα!
Σβέλτα, μην τους εμποδίζετε!
-Πού είναι τα Κοράκια; -Άφησέ τον, ρε!
Ντόμπεϊ! Τι σκατά συμβαίνει;
-Εσύ! Πού είναι τα Μαύρα Κοράκια; -Μη μας κάνετε κακό!
-Δεν θα χρειαστεί αν μου πεις. -Δεν ξέρω!
-Πες μου πού στον διάολο είναι! -Σας παρακαλώ, μη μας κάνετε κακό!
-Θα μου πεις τώρα, αλλιώς... -Εκεί πέρα είναι!
-Εκεί είναι τα Κοράκια. -Δρόμο! Εμπρός!
Από δω, παιδιά!
-Ελάτε, παιδιά! -Από δω!
Εξοντώστε τους!
Μην πυροβολείτε!
Εμένα θέλετε.
Εγώ πήγα στην Μπεργκ για τον μπάτσο που σκότωσε την Ούνα.
Αυτό είναι;
Δεν της αξίζει ένας γρήγορος θάνατος.
Φύλα τη για την Ύδρα.
Υποτιτλισμός: Νικόλαος Καπετανάκης
Επιμέλεια