คาร์นิวัล โรว์
ตามฉันมา
มุ่งหน้าไปที่นั่น
ต่อต้านพวกแพกต์ชั่ว
เราจะต่อสู้
บุกเข้าไป
และยึดเอาไว้
มันเป็นทางที่ยากลำบาก
แต่ไม่มีทางอื่น
เพราะเราคือทหารแห่งเบิร์ก
แห่งเบิร์ก!
ท่ามกลางชัยชนะ
สหายตลอดกาล
พี่น้องแห่งเบิร์ก
ตลอดไป
เห็นอะไรไหม
ท่านครับ
ใช่ คือที่นั่นแหละ
ทิ้งรถม้าไว้ เราจะขึ้นไปบนนั้น
หยุดรถม้า
แสดงธงด้วย
แสดงธง
เราเป็นทหารเบิร์ก
เราไม่ได้จะมาทำร้ายพวกคุณ
ตามข้อตกลงในสนธิสัญญาเทน ระหว่างราชอาณาจักรที่น่าภาคภูมิของท่าน
กับสาธารณรัฐเบิร์ก
ที่แห่งนี้ถูกประจำการ โดยกองกำลังที่ 13 พลทหารม้า
เพื่อใช้ป้องกันดินแดนเหล่านี้
สายโทรเลขข้ามเขา ที่อยู่ไม่ห่างจากที่นี่มากนัก
เชื่อมต่อไฮบรีเซลกับแนวหน้า
และสำคัญต่อการเอาชนะสงคราม
เราได้รับภารกิจให้ปกป้องมัน
นี่คือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
ทำตัวให้เหมาะสมด้วย
สิบเอกฟิโลสเตรต
ฉันไม่ชอบแบบนี้เลย
ที่นี่เต็มไปด้วยซอกมุมและเงามืด
ค้นตามตึกและพื้นที่โดยรอบ
หาที่ที่ใช้หลบซ่อน กับดัก อาวุธ
อาวุธหรือครับท่าน
เราต้องมั่นใจ
ว่าที่มิมาเซอรีนี้ ไม่มีกองโจรเผ่าเฟแทรกซึมอยู่
พวกนี้เป็นผู้ลี้ภัยนะครับท่าน
ไม่ใช่กองโจร
เราไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นอะไรหรอกจ่า
เฟของแพกต์ก็ดูเหมือน เฟของพวกเรา หรือว่าไม่ใช่
ฉันไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์ เหมือนอย่างที่ป้อมทาร์ลิงตันอีก
วันนั้นเราเสียคนดีๆ ไปเยอะมาก
ทำเหมือนเดิมไหม
แยกกันออกตระเวนเป็นคู่ๆ
อย่าเลย ระวังๆ หน่อยดีกว่า
นายไปดูตามบ้านดีไหม
ฉันจะดูบริเวณรอบๆ
ทำตัวเป็นมิตรหน่อยแล้วกันนะ
ใจเย็น
ใจเย็นก่อน
แล้วคุณเป็นใครกัน
ฉันเป็นผู้ดูแลที่สาบานตนแล้ว ของห้องสมุดอันศักดิ์สิทธิ์นี้
และคุณกำลังบุกรุกที่นี่
คือว่าผมไม่ได้ตั้งใจน่ะ
ถ้าคุณลดมีดลง ผมก็จะออกไป
คุณจะได้แจ้นกลับไปหาผู้บังคับบัญชา แล้วรายงานเรื่องที่นี่เหรอ
ผมรับรองได้เลยว่า ผู้บังคับบัญชาไม่สนใจหนังสือหรอก
มีหนังสือหลายเล่มในห้องนี้
ที่เก่ากว่าคำแรก ที่เผ่าพันธุ์โง่เขลาอย่างคุณพูดออกมา
และฉันยินดีที่จะใช้เวลาทั้งวัน เช็ดเลือดคุณออกจากพื้น
ดีกว่ายอมเห็น พวกมันถูกจับใส่ตู้ไปตั้งแสดง
ในพิพิธภัณฑ์เบิร์กสักที่
คุณไม่ต้องห่วงหรอก ผมจะไม่บอกใคร
ผมสัญญา
แล้วทำไมฉันจะต้องเชื่อคุณ
เชื่อผม
หรือไม่ก็ฆ่าผมซะ
แล้วเสี่ยงให้ผู้บังคับบัญชาผมมาเจอที่นี่ ตอนที่พวกเขามาตามหาศพ
คุณชื่ออะไร
ไรครอฟต์ ฟิโลสเตรต
- และคุณคือ - ใบหน้าสุดท้ายที่คุณจะเห็น
ถ้าคุณไม่รักษาคำพูด
ทีนี้ก็ไปได้แล้ว
แกรู้สึกไหมว่าพวกเขาจ้องพวกเราอยู่
ที่เฮงซวยนี่
ให้ตายเถอะ ฉันไม่เคยคิดว่าจะคิดถึงที่ไฮบรีเซล
ทั้งเมืองเหม็นอย่างกับกลิ่นเต่าของพวกภูต
ใช่ แต่อย่างน้อยก็มีอีตัว
ไบลก์ มีสัตว์อะไรบ้างไหมที่แกจะไม่ปล้ำ
มีสิ แครบบ์ แม่แกไง
เจออะไรน่าห่วงหรือเปล่า
ฉันก็ไม่เจอ
เธอคิดว่าเขาจะรักษาสัญญาหรือเปล่า
เขาเป็นมนุษย์
เราไม่มีทางรู้ได้เลย
จับตาดูเขาไว้ให้ดี
ได้ค่ะ มิมา
ดินแดนแห่งดวงจันทร์
เกิดอะไรขึ้น
สายโทรเลขขาด
ฉันขี่ม้าออกไปดู มันขาดตรงหุบเขา
ขาดเองหรือถูกตัด
อะไร นายคิดว่ามันเป็นกับดักหรือ
ฉันไม่รู้ว่ามันอาจไม่ใช่
ตั้งหน่วยซ่อมแซมแล้วออกไปจัดการกัน
หุบเขานั่นกว้างราว 200 เมตร
เราไม่มีเครื่องมือ สำหรับขึงเส้นใหม่ข้ามไปหรอก
เฟทำได้
นายมีคนแล้วหรือ
บังเอิญว่า
ฉันมี
ทุกอย่างเรียบร้อย
เอาเลย ผมไม่อยากอยู่ตรงนี้ นานไปกว่าคุณหรอก
คุณรู้ใช่ไหมว่าคุณไปได้แล้ว
ไปได้ถ้าคุณอยากไป
ไปเหรอ
คุณช่วยตามที่เราขอแล้ว ทำไมไม่รีบบินกลับบ้านไป ไม่ต้องห่วงหรอก
ฉันต้องห่วง
มันเป็นงานของฉันที่ต้องห่วงที่นั่น
ผมไม่บอกใครหรอก
ผมชอบหนังสือ
หนังสือเด็กหรือ
นิยายวิทยาศาสตร์
นิยายเล่มละหนึ่งเหรียญสไตเวอร์ ดินแดนแห่งดวงจันทร์
เกี่ยวกับอะไร
นักประดิษฐ์นอกคอก
เดินทางไปดวงจันทร์
แล้วตกหลุมรักเจ้าหญิงของเผ่าจันทรา
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า นี่เป็นเรื่องที่บ้าบอที่สุดที่ฉันเคยได้ยิน
จริงๆ แล้วมันค่อนข้างมีเหตุมีผลนะ
มีเหตุมีผลยังไง
แล้วจะไปดวงจันทร์ได้ยังไงกัน
อยากยืมไปอ่านไหมล่ะ
ไม่
ฉันแค่สงสัย
ก็
เขาสร้างหลอดปิดผนึก และปืนใหญ่ขนาดมหึมา
เพื่อยิงมัน
ขึ้นไปเหนือชั้นบรรยากาศโลก
ไร้สาระที่สุด
และเขาก็ไปเจอคนบนนั้น
อยู่บนดวงจันทร์น่ะเหรอ
เอาไปเถอะ ผมอ่านแล้ว
หลายครั้งเลย
มันสนุกกว่าการฟังผมพยายามอธิบายเยอะ
วินเยตต์
อะไรนะ
ชื่อของฉัน
ฉันชื่อวินเยตต์
- แถวนี้มีหมาป่าเหรอ - ไม่นะ
โว้ว ใจเย็นๆ
อยู่ที่นี่ นี่เป็นคำสั่ง
แดเรียส!
นายเป็นอะไรหรือเปล่า
ฉันไม่เป็นไร
เลือดออกเยอะอยู่นะ
- ไม่ใช่เลือดฉัน - แน่ใจหรือ
ฉันไม่เป็นไร
ฉันฆ่าไปตัวหนึ่ง
มันตายแล้ว
อะไรวะ
เราเจอพวกนี้บนเทือกเขา
ผมได้ยินข่าวลือที่พวกทหารพูดกัน
มันยากที่จะเชื่อ
ว่าพวกแพกต์
แพร่เชื้อมนุษย์หมาป่าให้พวกทหารของมัน
ทำให้พวกมันกลายเป็นสัตว์ประหลาด
แต่พระจันทร์ยังไม่เต็มดวง
มีสารเร่งบางอย่าง
กระตุ้นให้กลายร่าง
มีใครโดนกัดไหม
มีแต่ไม่รอดครับ
ไม่มีอะไรที่พวกแพกต์ไม่ยอมทำ
เพื่อยึดครองดินแดน และทรัพยากรของที่นี่เลยใช่ไหม
ดีมาก ไปได้แล้ว
เยี่ยม
โทรเลขของกองทัพ
สวัสดี
ระวังด้วย นี่สูงมากเลยนะ
สูงจริงด้วย
คุณชอบไหม
หนังสือน่ะ
ฉันอ่านจบแล้ว
แล้ว
มันสนุกสุดๆ ไปเลย
ตอนแรกมันเหมือนกับจะเป็น เรื่องจินตนาการการล่าอาณานิคมที่น่าขัน
มนุษย์นักสำรวจผู้กล้าหาญ ไปรักใคร่กับเจ้าหญิงท้องถิ่น
แล้วเขาก็จากไป เวลาผ่านไป 20 ปี
แล้วเราได้รู้ว่าคนเล่าเรื่อง ที่จริงคือ...
ลูกสาวที่กำลังเล่าเรื่องนี้
และเธอก็ใช้เวลาครึ่งหลังของเรื่อง ตามหาพ่อของเธอ
เยี่ยมไปเลยใช่ไหม แล้วตอนจบ...
ให้ตาย
ฉันร้องไห้เลย
ผมดีใจที่คุณชอบมัน
ฉันชอบมันมาก
ชอบมากจริงๆ
เก็บไว้สิ
ไม่ได้หรอก
มันเป็นเล่มโปรดของคุณ
ผมกลับไปหาซื้อเล่มใหม่ได้ที่เบิร์ก
แล้วคุณจะไปหาที่ไหนได้ล่ะ
ผมยืนยัน
สำหรับห้องสมุดของคุณ
ฉันไม่รู้จะขอบคุณยังไง
คุณอยากไปดูไหม
- ดูอะไร - ห้องสมุด
แบบเป็นทางการน่ะ
นี่เป็นห้องสมุดที่ใหญ่ที่สุดในดินแดนอะนาวน์
ครับ
มีห้องอื่นอีกหรือเปล่า ห้องที่ใช้เก็บหนังสือน่ะ
คุณนี่แปลกคนจริง พวกมนุษย์นี่
พวกคุณคิดอะไรแค่สองมิติ
ที่นี่มีหนังสือกี่เล่มกัน
ฉันบอกไม่ได้
ไม่รู้ว่าเคยมีใครนับหรือเปล่า
หนังสือศักดิ์สิทธิ์ แผนที่
งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์
ประวัติศาสตร์ย้อนไป ถึงสมัยราชินีแห่งโครวส์
มีเล่มหนึ่งที่ฉันอยากให้ดู ฉันเคยเห็นคุณมองมันอยู่
งั้นหรือ
มันคืออะไร
มันคือต้นฉบับเขียนมืออายุ 700 ปี พร้อมภาพประกอบ
มันเล่าเรื่องราว ของมนุษย์คนแรกในเทอร์นาน็อก
นี่ไง
เขาเป็นนักสำรวจชื่อไอเซน เขาถูกซัดมาที่ชายฝั่งหลังโดนพายุ
และถูกพาตัวไปหาราชินีอราดิส
ซึ่งต่อมาได้หลงใหลในตัวเขา
เขาพักอยู่ในราชสำนัก ในฐานะแขกของเธอได้สักพักและ...
พวกเขาตกหลุมรักกันปานจะกลืนกิน
- ผมเข้าใจแล้ว - นี่น่ะไม่เท่าไรหรอก
หนังสือพวกนี้บางเล่ม ทำให้แม้แต่กะลาสีชาวเฟกระดากอายได้
นี่อะไร เขาทิ้งเธอไปเหรอ
ใช่
น่าเศร้าที่ไอเซนอยากกลับบ้าน เขาก็เลยต่อเรือขึ้นมาแล้วก็จากไป
ไม่มีใครรู้ว่าเขากลับมาหรือเปล่า แต่เขาทิ้งบางส่วนของตัวเองไว้
พวกเขามีลูก
ลูกชาย
เป็นลูกครึ่ง
เขาเป็นคนลึกลับ
ใช้เวลาทั้งชีวิตตามหาพ่อ
มันฟังดูคล้ายหนังสือของผมเลย
ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน
มันอาจเป็นเรื่องบังเอิญ
บางทีไอเซนอาจหาทางกลับบ้านได้ และเอาเรื่องเล่าไปด้วย
หรือบางทีคนที่เขียนหนังสือเรื่องนี้...
ได้ยินเรื่องนี้ มาจากพี่เลี้ยงเผ่าเฟตอนที่เขาเป็นเด็ก
ใช่เลย
ฉันชอบคิดว่า อย่างน้อยมันต้องมีจุดที่เชื่อมโยงกัน
ทำไมล่ะ
ฉันชอบความคิดที่ว่า เรื่องเล่าแบบนี้อาจเดินทางข้ามโลก
และสุดท้ายก็หาทางกลับมาได้ หลายร้อยปีให้หลัง
เนื้อเรื่องเปลี่ยนไป เพราะการเล่าต่อไปเรื่อยๆ
แต่ฟังดูคุ้นเคย
เหมือนกับจะบอกอะไรเราบางอย่าง
ว่าบางที
สุดท้ายแล้วเราก็ไม่ได้ต่างกันมาก
จากป้อมโซเวอริน
พวกเขาถูกโจมตี
พวกแพกต์เหรอ ที่ทางเหนือสุดนั่นน่ะนะ
พวกมันเดินหน้าไปไกลขึ้นทุกวัน
บาดเจ็บกันนับไม่ถ้วน
พวกเขาต้องการเลือด
ทุกหมู่เลือด
พวกเขาขอบริจาคจากทหารทุกหน่วย
ป้อมโซเวอรินอยู่ห่างออกไป เกือบ 500 กิโลเมตร
น่าเสียดายที่พวกเราช่วยไม่ได้
เลือดของเราอาจช่วยคนของคุณไม่ได้ แต่เราช่วยบินลำเลียงไปได้
เราเข้าไปช่วยเหลือได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง
เอาล่ะ
ฟังนะ
ฉันต้องการให้คนที่ร่างกายแข็งแรง ทุกคนมาที่นี่ตอนนี้
เราต้องการเลือดไปที่แนวหน้า
ได้ครับท่าน
- เรียกเมย์เวเทอร์ - ครับท่าน
ตั้งหน่วยปฐมพยาบาล
นั่นแทนนามสกุลของฉัน
สโตนมอสส์
แล้วนี่ล่ะ
ปีที่ฉันเกิด
นั่นคือ
ไม่บอกหรอก
แล้วนี่ล่ะ
นี่คือสิ่งที่ผู้หญิงจะให้ไป เมื่อเธอตกหลุมรัก
บาดแผลตอนเด็ก
ยังไง
ผมไม่รู้ ผมเด็กเกินไป
เท่าที่ผมรู้คืออาจารย์ใหญ่บอกว่า ผมเป็นอยู่แล้วตอนมาถึงบ้านเด็กกำพร้า
ฉันก็มีอันหนึ่งเหมือนกัน
แผลเป็นหรือ
ที่ไหน
จากอะไร
หาให้เจอสิ แล้วฉันจะบอกคุณ
หนาวนะ
เป็นอะไรหรือเปล่าเพื่อน
ฉันรู้ว่ามันฟังดูบ้า
แต่สาบานได้ว่า บางครั้งฉันคิดว่าฉันยังรู้สึกถึงมันอยู่
ไม่บ้าหรอก
แค่อย่าลองยืนด้วยมันก็แล้วกัน
ไงจ่า
ผมเห็นคุณคุยกับผู้ชายคนนั้น
คุณคิดว่าเผ่าเฟเป็นยังไง
พวกเขาน่าสนใจ
งั้นหรือ
น่าสนใจยังไง
เริ่มจากที่พวกเขา อยู่มานานกว่าพวกเรามาก
ถึงอย่างนั้น อุตสาหกรรมก็ยังตามหลังเราอยู่
คิดว่าเป็นเพราะอะไรล่ะ
ผมไม่ทราบครับท่าน
บางทีจุดมุ่งหมายของพวกเขา อาจจะไม่เหมือนกับเรา
ก็ไม่เหมือนจริงๆ นั่นแหละ
การบูชาทางศาสนา ความมึนเมาเป็นนิจ ผิดประเวณี
วิถีทางของพวกเขาได้สร้างอาณาจักร ที่ตอนนี้เสื่อมโทรมอยู่รอบๆ ตัวเรา
และเราต้องระวังตัวไม่ให้โดนล่อลวง
เดี๋ยว
เอาล่ะ
ฉันพร้อมแล้ว
มันไม่ใช่อย่างที่เห็นนะ
แล้วมันจะเป็นอะไรอย่างอื่นไปได้อีกหรือ
ฉันควบคุมมันได้
มันเกิดขึ้นเดือนละครั้ง
และฉันมีทั้งป่าให้หลงอยู่ในนั้น
นายจะทำยังไงตอนที่เรากลับไปเบิร์ก
ที่นั่นไม่มีที่ให้หนีนะ
ฉันจะมอบตัว
และพวกเขาจะทำอะไรก็ได้
พวกเขาจะดูแลนายด้วย
- นายเป็นทหารของพวกเขา - ไม่ใช่อีกแล้วล่ะ
ไม่ใช่สำหรับพวกเขา
สำหรับพวกเขา ฉันเป็น
คริตช์ตัวหนึ่ง แต่แย่กว่านั้น
เพราะฉันเป็นคริตช์ ที่ทำให้พวกเขากลายเป็นคริตช์ได้
พวกเขาจะยิงหัวฉันทันที
ไม่หรอก
ฉันจะจัดการเอง
ยังไงซะ
ฉันไม่ใช่คนเดียวที่มีความลับใช่ไหม
ฉันได้กลิ่นคลุ้งเต็มตัวนายเลย
จมูกหมาป่าฉันยังดีอยู่
ใช่ภูตที่นายกำลังหลงเธออยู่ ใช่ไหม
อย่าเพิ่งเปลี่ยนเรื่องสิ
นายหลงรักเธอมาก
ใช่ไหม
ฉันเข้าใจ
ฉันตั้งตารอการกลายร่าง
ฉันคงจะถ่ายออกมา เป็นกระดูกกับหนังไปอีกอาทิตย์หนึ่ง
แต่ตอนที่
หมาป่าออกมา...
มันเป็นอิสระ
เหมือนกับว่าหมาป่า
เป็นสิ่งที่เราเป็นมาตลอด ภายใต้อะไรทั้งหมดนี่
และการถูกกัดเป็นแค่ การอนุญาตให้เราเลิกเสแสร้ง
และนั่นแหละคือที่นี่
ทัวร์มาลีน
เกิดอะไรขึ้น
เราถูกโจมตี
กิชถูกตีแตกพ่ายแล้ว
มันเลวร้ายมาก
พวกมันรอที่จะเริ่มโจมตี
หลังจากล้อมเมืองด้วยพลแม่นปืนแล้ว
พอมันเริ่มขึ้น
และพวกเราพยายามจะหนี พวกมันก็เริ่มยิงพวกเราตกลงมา
พวกแพกต์ชั่ว
อย่างกับพวกเบิร์กดีกว่างั้นแหละ
พวกนั้นเป็นพันธมิตรเราไม่ใช่หรือ
พอเถอะ พวกนั้นเป็นนายทุนจักรวรรดินิยม เหมือนกับพวกแพกต์นั่นแหละ
พวกมันยุให้เฟต่อสู้กันเอง แล้วก็แย่งชิงเอาของต่างๆ กลับบ้านไป
เธอบินทั้งคืนเลยหรือ
มัน...
มันแปลกดีที่วิกฤตได้เปลี่ยนความเสียใจ ของเราเป็นความมุ่งมั่น
ฉันเห็นชีวิตของฉันกำลังจะถูกทำลาย
แล้วฉันคิดได้แค่ว่าฉันต้องมาหาเธอ
อะไร
ฉันเจอคนๆ หนึ่ง
เธอรู้ใช่ไหมว่าฉันเสียใจ ที่เรื่องระหว่างเรามันจบลง
ฉันเสียใจ ฉันเสียใจจริงๆ
มันไม่เคยจบ
มันแค่เปลี่ยนไป
เธอยังเป็นเพื่อนที่ฉันสนิทที่สุด
เธอเจอคนๆ นั้นที่นี่เหรอ
เขาเป็นทหาร
พวกวิงบริเกดเหรอ
เขาเป็นทหารเบิร์ก
เขาเป็นคนดี
ฉันแน่ใจว่าเขาเป็นคนดี
ฉันแน่ใจว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษ
ตอนนี้
ไม่เอาน่า วินเยตต์ มันเป็นเรื่องเดิมๆ และมันก็ไม่เคยจบลงด้วยดี
ทันทีที่สงครามจบเขาก็จะกลับบ้าน
ไปหาสาวอวบๆ ที่เมืองเบิร์ก และมีลูกจ้ำม่ำเป็นโหลๆ
เธอไม่รู้เรื่องนั้น
เธอไม่แม้แต่จะคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เมื่อสงครามจบใช่ไหม
ฉันเหนื่อยมาก
เราเลิกคุยเรื่องนี้ดีกว่า
เธอคิดผิดเรื่องเขา
ปีกของคุณ ครั้งนี้มันไม่ส่องสว่าง
ยังไงมันก็ไม่ควรจะสว่างกับมนุษย์อยู่แล้ว
คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
จะเกิดอะไรขึ้นกับเราเมื่อสงครามจบลง
ผมไม่รู้
ยังไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลย
นั่นสิ
- วินเยตต์ - คุณเห็นฉันเป็นอะไร ไฟโล
- เอาความคิดนี้มาจากไหน - เพราะถ้าฉันมันแค่คู่นอนแปลกประหลาด
- ถ้างั้น... - ไม่ พูดอย่างนั้นได้ยังไง คุณเป็น...
คุณเหมือนกับการได้กลับบ้าน
ผมสูญเสียส่วนหนึ่งของตัวเองไป เมื่อนานมาแล้ว
ผมพยายามจะลืม พยายามไม่สนใจมัน แต่มันก็อยู่ตรงนั้นเสมอ
มีทหารที่นี่
คนที่เสียขาไป
อีวอสเหรอ
อีวอส
เขาบอกผมว่าเขายังรู้สึกถึงมันอยู่
ฟังเหมือนบ้าบออย่างที่สุด
แต่มันไม่ได้ฟังดูบ้าเลย
ไม่สำหรับผม
แผลเป็นของคุณ
มันต้องเกิดขึ้นตอนที่ผมเป็นทารก ผมจำมันไม่ได้
แต่ผมรู้ว่าผมถูกพรากอะไรไป
เพราะว่าคุณยังรู้สึกถึงมันอยู่
ตลอดเวลา
ผมรู้สึกถึงมันมาตลอดชีวิต
คุณเป็นลูกครึ่งเฟ
ผมนึกภาพออกว่าคุณจะมองยังไง ใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อปกปิดทุกส่วนของผม
- ที่เหมือนกับคุณ - หยุดเถอะ
คุณไม่ได้เป็นคนทำ
มีคนทำกับคุณ
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า ทำไมหนังสือเล่มนั้นทำให้คุณประทับใจ
เด็กที่เป็นลูกครึ่งเฟตามหาพ่อแม่ของเขา
ผมสงสัยมาตลอดว่า เรื่องราวของพวกเขาเป็นอย่างไร
การลอบคบกัน ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนที่เกิดจากความเมา
ผมสงสัยว่าพวกเขาเคยรักกันหรือเปล่า
ว่าพวกเขาเคยรักผมไหม
ถ้าความรักจะทำให้มีอะไรต่างออกไป
ฉันเสียใจ
พวกเขาจะต้องมีเหตุผลที่ทิ้งคุณไป
แต่การตัดปีกคุณออกไปแบบนั้น
เพื่อที่จะเข้าใจ คุณต้องรู้จักเมืองเบิร์ก
ชีวิตที่นั่นลำบากสำหรับเผ่าเฟ
ลูกครึ่งไม่เป็นส่วนหนึ่งของที่ไหนเลย
สำหรับมนุษย์ เราเป็นแค่คริตช์ตัวหนึ่ง สำหรับเผ่าเฟ...
เราเป็นเครื่องเตือนใจ แห่งการกดขี่ของมนุษย์
พวกเขาคิดว่า ถ้าพวกเขาทำให้คนคิดว่าคุณเป็นมนุษย์ได้
คุณก็จะมีโอกาสมีชีวิตที่ดีกว่า
ไม่มีใครที่บ้านเด็กกำพร้ารู้เลยหรือ ว่าคุณถูกตัดปีก
อาจารย์ใหญ่รู้
บางทีเขาอาจได้เงินมาให้ปิดปาก บางทีเขาอาจจะแค่สงสารผม
แต่เขาก็เก็บความลับของคุณ
ใช่
เขาสอนให้ผมซ่อนมัน
สอนให้ผมหนีห่างจากพวกหมอ ไม่ว่ายังไงก็ตาม
ถ้ามีคนรู้ว่าผมมีเลือดเฟแม้แต่หยดเดียว ผมคงต้องไปอยู่ข้างถนน
แน่นอนว่าไม่มีทางได้เข้าร่วมกองทัพ
งั้นคุณก็ไม่เคยบอกใครเลยหรือ
ไม่ ไม่ใช่ที่เบิร์ก
แต่มันก็ไม่เคยรู้สึกเหมือนเป็นบ้าน
ไม่เหมือนแบบนี้
ไม่เหมือนกับคุณ
เธอจะไปไหน
เลียบชายฝั่งไปที่แม็กมอร์
มันเป็นที่ที่โกโรโกโสที่สุดในเทอร์นาน็อก
ไม่มีอะไรให้แย่งชิงเท่าไร เพราะงั้นเราอาจปลอดภัยที่นั่น
โชคดีนะ
เธอมากับพวกเราได้นะ
ลาก่อน ทัวร์มาลีน
ฉันรักเธอ
เราจะได้เจอกันอีกครั้ง
ฉันไม่รู้ว่ายังไงหรือที่ไหน แต่เราจะเจอกันอีก
คุณรักเธอหรือเปล่า
รู้อะไรไหม มันไม่สำคัญหรอก
เธอรักคุณ
และมันจะทำให้เธอถูกฆ่า
ฉันเห็นว่าอะไรกำลังจะเกิด
และพวกสองขาอย่างคุณก็หนีมันไม่พ้น
เบิร์กกำลังแพ้สงคราม
ที่นี่จะเป็นอาณาเขตของแพกต์ในไม่ช้า
และเธอจะอยู่เคียงข้างคุณ
แม้ตอนที่คุณขอร้องให้เธอบินหนีไป เพื่อเอาชีวิตรอด นั่นเพราะ...
เพราะเธอเป็นคนแบบนั้น
เธอจะยอมตายแทนคุณ
ถ้าคุณรักเธอ
คุณจะไม่ยอมให้เธอต้องเลือกหรอก
แพกต์ยึดเมืองหลวงได้แล้วหรือ
แนวหน้าทั้งหมดถูกตีแตกหมดแล้ว
- เรากำลังจะอพยพ - ไปไหน
กลับบ้าน จ่า
เรานัดกองเรือให้มารับที่ท่าโมราดูน
เราเหลือเวลาอีกเท่าไร
พวกเขาจะมาถึงภายในตอนเช้า
ไฟโล
วินเยตต์
เราต้องรีบไป เร็วเข้า
ถึงเวลาแล้ว
ปิดห้องสมุด
ค่ะ มิมา
คุณควรจะไปกับพวกเขา
- คุณควรไปเดี๋ยวนี้ - โดยไม่มีคุณหรือ ไม่
รีบไปที่ท่าโมราดูน
ผมจะอพยพกับพวกคนของผม เราจะไปเจอกันที่นั่น
เว้นแต่เราจะไม่เจอกัน
เว้นแต่แพกต์ตามกองกำลังพวกคุณทัน
และฉันก็ไม่ได้เจอคุณอีก
วินเยตต์ ฟังผมนะ...
- เราต้องไปด้วยกัน ไฟโล - ไปไหน
มันไม่สำคัญหรอกว่าที่ไหน ตราบเท่าที่เรามีกันและกัน
ทหารเบิร์กอยู่ไม่ได้นาน ในอาณาเขตที่ถูกแพกต์ยึดครอง
ถ้างั้นเราจะไปทางตะวันออก ข้ามภูเขากับอ่าวไปอิกนอตา
ก็ได้
เราไปด้วยกัน
ฉันจะไปปิดห้องสมุด
เจอกันที่การ์เด้นออฟสโตนส์
ผมจะไปเจอคุณที่นั่น
ผมรักคุณ
ฉันรักคุณ
เรือบินของแพกต์!
เรือบินของแพกต์! หาที่คุ้มกัน!
อย่าให้บันทึกรหัส ตกไปอยู่ในมือของศัตรู!
ฆ่ามันให้หมด!
เพิ่มกระสุน
มิมารูสัน
ผมอยากให้คุณทำบางอย่างให้ผม
เปิดประตู!
ไฟโล!
พวกเราลงเขาไปครึ่งทางแล้วนะ
ไปเถอะ! ได้เวลาขึ้นม้าแล้ว!
- ฉันจะบอกเขาว่าฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหน - ไม่
ฉันจะไปคุยกับเขา
- คุณมาทำอะไรที่นี่ ไฟโล - ธงที่คุณเอามามัน...
เราต่างก็รู้ว่าคุณไม่สนใจเรื่องธงหรอก
- คุณขู่จะบอกพวกเขา - ฉันโกรธ
- คุณรู้ว่าฉันไม่บอกหรอก - งั้นหรือ
คุณควรจะรู้ ครั้งหนึ่งเราเคยสนิทกัน หรือสำหรับคุณมันไม่เคยเกิดขึ้น
คุณถามผมอย่างนั้นได้ยังไง
เพราะว่าคุณทิ้งฉันไป ไฟโล
คุณทิ้งฉันไป แล้วให้มิมารูสัน บอกฉันว่าคุณตายแล้ว
คุณคิดว่ามันง่ายนักหรือ ผมเจ็บปวดแทบขาดใจ
แล้วทำไมล่ะ
ผมไม่อยากให้คุณตายเพื่อผม
คุณคิดว่าฉันไม่ได้ใช้เวลาเจ็ดปีที่ผ่านมา คิดว่าฉันควรทำแบบนั้นเหรอ
ผมเป็นภาระของคุณ ผมเป็นจุดอ่อนของคุณ
คุณเคยเป็นความหวังของฉัน ไฟโล
คุณรอดชีวิต
เราอาจทำได้มากกว่ารอดชีวิต
เราอาจมีเหตุผลให้มีชีวิตอยู่
- เราอาจหาทางออกได้ - มันไม่มีทางเป็นไปได้หรอก
ผมเป็นสิ่งไร้ค่า
ไม่ใช่กับฉัน ฉันยอมรับคุณ
ทั้งหมดที่เป็นคุณ ที่เบิร์กยอมรับคุณแบบนี้ได้ไหม
คุณบอกความลับที่คุณบอกฉัน กับใครหรือเปล่า
ให้ตาย ไฟโล
คุณหลงทางไปหมดแล้ว
ฉันจะสวดมนต์ให้คุณคืนนี้ ขอให้คุณพบที่ที่เป็นของคุณ
แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าไม่ใช่กับฉัน
วินเยตต์...