Volg me
Ik ga erheen
Tegen die Pact-eikels
Zullen we strijden
We nemen land in
En houden dat vast
Het is de moeilijke weg
Maar er is geen andere
Want wij zijn soldaten van de Burgue
Van de Burgue
Gehuld in glorie
Voor altijd vrienden
Voor altijd broeders
Van de Burgue
Iets?
Sir?
Ja, dat is het.
Laat de wagens hier. We gaan naar boven.
Stop de wagens.
Laat de vlag zien.
We zijn Burguishers.
We willen jullie geen kwaad doen.
Volgens de voorwaarden van het Tain-verdrag tussen dit rijk
en de Republiek van de Burgue
is dit terrein bij deze gevorderd door de 13e Light Dragoons
ter verdediging van dit land.
De telegraaflijn die hier niet ver vandaan is,
verbindt High Bresail met het front
en is van belang voor de oorlog.
Onze taak is die te beschermen.
Dit is een heilige plek.
Gedraag je ernaar.
Sergeant Philostrate.
Ik vind dit maar niks.
Deze plek is vergeven van hoeken en schaduwen.
Doorzoek de gebouwen en het land.
Zoek schuilplaatsen, vallen en wapens.
Wapens?
We moeten zeker weten
dat er geen feeën-guerrillastrijders in dit klooster zijn.
Dit zijn vluchtelingen.
Geen guerrillastrijders.
We weten niet wat ze zijn.
Pact-feeën zien er net zo uit als de onze, nietwaar?
Ik wil niet herhalen wat er in Fort Tarlington gebeurd is.
Daar verloren we veel goede mannen.
De gebruikelijke procedure?
Stuur een eenheid, werk in paren?
Nee. Hou het discreet.
Doorzoek de huizen.
Ik doorzoek het terrein.
Wees vriendelijk, oké?
Rustig.
Rustig aan.
En wie ben jij?
Een beëdigde beheerder van deze heilige bibliotheek
en jij dringt binnen.
Dat was niet mijn bedoeling.
Als je je mes wegdoet, ga ik weg.
Zodat je naar je commandant kunt rennen om deze plek te melden?
Die heeft geen interesse in boeken.
Er staan hier boeken
die ouder zijn dan de eerste woorden die jullie domme soort ooit zei.
En ik dweil graag de hele dag jouw bloed op
voordat ze ingepakt worden en men ernaar staart
in een stom Burguish museum.
Geen zorgen. Ik vertel het aan niemand.
Je hebt mijn woord.
Waarom zou ik je vertrouwen?
Je vertrouwt me
of je doodt me
en riskeert dat mijn commandanten hier mijn lijk komen zoeken.
Hoe heet je?
Rycroft Philostrate.
-En jij bent? -De laatste die je ziet
als je je niet aan je woord houdt.
En nu wegwezen.
Voel je ze staren?
Wat een plek.
Ik had nooit gedacht dat ik High Bresail zou missen.
Die stad stonk als een piskie-oksel.
Maar er waren tenminste hoeren.
Bligh, is er een dier dat je niet zou neuken?
Ja, Crabbe, jouw moeder.
Heb je iets zorgelijks gevonden?
Ik ook niet.
Denk je dat hij zich aan zijn woord houdt?
Hij is een faan-troigh.
Met hen weet je het nooit.
Hou hem in de gaten.
Ja, zuster.
Wat is er gebeurd?
De lijn is gebroken.
Ik ben gaan kijken. Hij is boven het ravijn geknapt.
Geknapt of doorgesneden?
Denk je dat het een val is?
Ik weet niet of dat niet zo is.
Vorm een reparatie-eenheid.
Dat ravijn is 200 meter breed.
We hebben niet de middelen om een nieuwe lijn te plaatsen.
Een fee zou het kunnen.
Heb je iets in gedachten?
Eigenlijk...
Ja.
Alles veilig.
Kom op. Ik wil hier ook niet lang blijven.
Je weet dat je kunt gaan.
Vertrekken, als je dat wilt.
Vertrekken?
Je deed wat we vroegen. Ga naar huis. Maak je geen zorgen.
Ik moet me wel zorgen maken.
Mijn werk is me zorgen maken over die plek.
Ik zal het niemand vertellen.
Ik hou van boeken.
Is het voor kinderen?
Het is een wetenschappelijke roman.
Een stuiverroman. Kingdoms of the Moon.
Waar gaat het over?
Een criminele uitvinder
reist naar de maan
en wordt verliefd op de prinses van een maanstam.
Dat is het gestoordste wat ik ooit heb gehoord.
Het is eigenlijk weldoordacht.
Weldoordacht?
Hoe kan iemand naar de maan gaan?
Wil je het lenen?
Nee.
Ik ben alleen nieuwsgierig.
Nou,
hij maakt een afgesloten capsule en een enorm kanon
om hem
in de stratosfeer te schieten.
Dat is absurd.
En vindt hij daar mensen
die op de maan wonen?
Hier, pak aan. Ik heb het al gelezen.
Heel vaak.
Dat is veel leuker dan luisteren hoe ik het uitleg.
Vignette.
Sorry?
Mijn naam.
Ik ben Vignette.
-Zijn er hier wolven? -Nee.
Ho. Rustig.
Blijf hier. Dat is een bevel.
Darius.
Gaat het?
Ik ben in orde.
Dat is veel bloed.
-Niet het mijne. -Zeker weten?
Ik ben in orde.
Ik heb er een beschoten.
Hij is dood.
Wat is dit?
Deze hebben we op de heuvel gevonden.
Ik heb de geruchten gehoord.
Het is moeilijk te geloven
dat het Pact
zijn soldaten de wolvenvloek geeft
die ze in monsters verandert.
Het is geen volle maan.
Een soort katalysator.
Die de verandering opwekt.
Is er iemand gebeten?
Geen van de overlevenden.
Deinst het Pact nergens voor terug
om dit land en zijn rijkdommen in te nemen?
Heel goed. Je mag gaan.
Ja.
LEGERTELEGRAAF
Hallo.
Voorzichtig. Het is heel diep.
Ja, hè?
Hoe vind je het?
Het boek?
Ik heb het uit.
En?
Het is geweldig.
In het begin lijkt het een flauwe kolonistenfantasie.
Een dappere verkenner wordt verliefd op een inheemse prinses.
Hij vertrekt en het is 20 jaar later.
En je ontdekt dat de verteller...
De dochter is die het verhaal vertelt.
En in de hele tweede helft zoekt ze haar vader.
Briljant, toch? En het einde...
Mijn god...
Ik huilde.
Ik ben blij dat je het goed vond.
Ik vond het geweldig.
Echt waar.
Hou het maar.
Nee, dat kan ik niet.
Het is je lievelingsboek.
Ik koop er een in de Burgue.
Waar kun jij het vinden?
Ik sta erop.
Voor je bibliotheek.
Ik kan je niet genoeg bedanken.
Wil je hem zien?
-Wat? -De bibliotheek.
Echt zien, bedoel ik.
Dit is de grootste bibliotheek van het Kingdom of Anoun.
Juist.
Is er een andere kamer waar de boeken staan?
Jullie faan-troigh zijn zo vreemd.
Jullie denken in twee dimensies.
Hoeveel boeken zijn er hier?
Ik weet het niet.
Ik weet niet of ze ooit geteld zijn.
Heilige geschriften. Kaarten.
Wetenschappelijk onderzoek.
Geschiedenis die teruggaat tot de Queen of Crows.
Ik wilde je er een laten zien. Ik zag dat je ernaar keek.
O, ja?
Wat was dat?
Het is een verlicht manuscript van 700 jaar oud.
Het gaat over de eerste mens in Tirnanoc.
Hier is het.
Hij was een verkenner die Isen heette en aanspoelde na een storm.
Hij werd naar Queen Aradis gebracht,
die door hem gefascineerd was.
Hij was vrij lang te gast in haar paleis
en ze werden hopeloos verliefd.
-Ik zie het. -Dit is nog niets.
Sommige boeken hebben pagina's die een feeën-zeeman laten blozen.
Wat is dit? Verliet hij haar?
Ja.
Isen verlangde naar huis, dus hij bouwde een schip en vertrok.
Niemand weet of hij terugkeerde, maar hij liet iets achter.
Ze kregen een kind.
Een zoon.
Een halfbloed.
Hij was een mysterieus figuur.
Hij zocht zijn hele leven naar zijn vader.
Dat klinkt net als mijn boek.
Dat vond ik ook.
Het kan toeval zijn,
maar misschien kwam Isen thuis en nam hij het verhaal mee.
Of de schrijver van mijn boek
hoorde het verhaal van zijn feeën-nanny als kind.
Precies.
Ik wil graag denken dat er een verband is.
Waarom?
Ik vind het een leuk idee dat zo'n verhaal de wereld over gaat
en dat het eeuwen later terugkomt,
veranderd door het constante vertellen,
maar toch herkenbaar.
Alsof het ons iets vertelt.
Dat we misschien
toch niet zo verschillend zijn.
Fort Sovereign.
Ze zijn gebombardeerd.
Het Pact. Zo ver naar het noorden?
Ze zijn elke dag verder opgerukt.
Vele gewonden.
Ze hebben bloed nodig.
Alle bloedgroepen.
Ze vragen alle eenheden om donaties.
Fort Sovereign is hier 500 km vandaan.
We kunnen helaas niet helpen.
Ons bloed is niet bruikbaar, maar onze vleugels wel.
We kunnen binnen een paar uur hulp brengen.
Goed.
Luister.
Elke gezonde man komt nu hier.
We moeten bloed naar het front brengen.
Ja, sir.
-Roep Mayweather. -Ja, sir.
Zet de eerstehulppost op.
Die staat voor mijn achternaam.
Stonemoss.
En deze?
Mijn geboortejaar.
En dat is?
Dat mag ik niet verklappen.
En deze?
Die geeft een meisje weg als ze verliefd wordt.
Een ongelukje als kind.
Hoe?
Ik was te jong om het me te herinneren.
Maar de hoofdmeester zei dat ik daarmee in het weeshuis kwam.
Ik heb er ook een.
Een litteken?
Waar?
Waarvan?
Vind het en ik vertel het je.
Het is koud.
Gaat het wel, maat?
Het klinkt vast gek,
maar soms denk ik dat ik het nog kan voelen.
Dat is niet gek.
Maar probeer er niet op te staan.
Sergeant,
ik zag je met die jongen praten.
Wat vind je van de feeën?
Een interessant volk.
Echt?
Hoezo?
Ten eerste zijn ze er al veel langer dan wij.
En toch ligt hun industrie ver achter op de onze.
Hoe zou dat komen?
Ik heb geen idee.
Misschien hadden ze andere doelen dan wij.
Inderdaad.
Verafgoding. Genotzucht. Ontucht.
Hun gewoonten bouwden het rijk op dat nu rond ons instort.
En we moeten oppassen dat we niet verleid worden.
Wacht.
Goed.
Ik ben helemaal van jou.
Het is niet wat het lijkt.
Hoe kan het iets anders zijn?
Ik heb het onder controle.
Het gebeurt maar eens per maand.
En ik heb het hele bos om in te dwalen.
Wat ga je doen als we terug zijn in de Burgue?
Daar kun je nergens heen.
Ik geef mezelf aan.
En ze mogen doen wat ze willen.
Ze zullen voor je zorgen.
-Je bent hun soldaat. -Niet meer.
Niet in hun ogen.
In hun ogen ben ik dit.
Een critch. Maar dan nog erger.
Want ik ben een critch die hen in critch kan veranderen.
Ze zullen me meteen doodschieten.
Dat doen ze niet.
Daar zorg ik voor.
Maar goed,
ik ben niet de enige met een geheim, hè?
Ik kan het ruiken.
De wolf verdwijnt langzaam.
Het is die Pix op wie je gek bent, hè?
Verander niet van onderwerp.
Je bent echt verliefd.
Niet dan?
Ik snap het.
Ik verlang naar de verandering.
Ik schijt een week lang botten en huid.
Maar op dat moment,
als ik wolf word,
voel ik me vrij.
Het is alsof de wolf is
wat ik altijd al was, diep vanbinnen,
en door de beet hoef ik niet meer te doen alsof.
En dat is wat het hier is.
Tourmaline.
Wat is er gebeurd?
We werden aangevallen.
Kish is gevallen.
Het was afschuwelijk.
Ze wachtten met bombarderen
tot ze de stad hadden omsingeld met scherpschutters.
Toen het begon
en we probeerden weg te komen, schoten ze ons de lucht uit.
Verdomd Pact.
Alsof de Burguishers beter zijn.
Ze zijn toch onze bondgenoten?
Kom op. Het zijn imperialistische eikels net als het Pact.
Ze zetten feeën tegen elkaar op, zodat ze de buit mee kunnen nemen.
Heb je de hele nacht gevlogen?
Het is...
Het is gek hoe een crisis alles wat je betreurt zichtbaar maakt.
Ik zag mijn hele leven in vlammen opgaan
en ik dacht alleen dat ik naar jou toe moest.
Wat?
Ik heb iemand ontmoet.
Je weet dat ik spijt heb van hoe het tussen ons eindigde.
Echt waar.
Het is nooit geëindigd.
Het is alleen veranderd.
Je bent nog steeds mijn beste vriendin.
Is het iemand van hier?
Hij is een soldaat.
De Wing Brigade.
Hij is een Burguishe soldaat.
Een goede man.
Vast wel.
Hij is vast een echte heer.
Kom op.
Dit is een bekend verhaal en het loopt nooit goed af.
Na de oorlog gaat hij naar huis,
vindt een dikke Burguishe vrouw en krijgt een hoop dikke Burguishe kinderen.
Dat weet je niet.
Je hebt niet eens nagedacht over
wat er na de oorlog gebeurt.
Ik ben doodmoe.
Genoeg hierover.
Je vergist je in hem.
Je vleugels lichtten deze keer niet op.
Dat zou ook niet mogen gebeuren met faan-troigh.
Ben je in orde?
Wat gebeurt er met ons na de oorlog?
Ik weet het niet.
Daar had ik nog niet over nagedacht.
Juist.
-Vignette. -Wat ben ik voor jou, Philo?
-Hoezo? -Want als ik alleen een exotische wip ben,
-dan... -Hoe kun je dat zeggen?
Bij jou kwam ik thuis.
Ik ben lang geleden een deel van mezelf verloren.
Ik wilde het vergeten, negeren, maar het was er altijd.
Er is hier een soldaat
die een been heeft verloren.
Ivos?
Ivos.
Hij zei dat hij het nog kon voelen,
hoe gek dat ook klinkt.
Maar het klonk niet gek.
Niet voor mij.
Je littekens.
Ik was vast een baby. Ik herinner me niets.
Maar ik weet wat ze me afnamen.
Want je voelt ze nog.
Ik heb ze altijd gevoeld.
Mijn hele leven.
Je bent een halve fee.
Ik snap hoe dat voor jou is. Dat ik de delen van mij verberg
-die zijn als jij. -Hou op.
Jij hebt dit niet gedaan.
Het werd je aangedaan.
Nu snap ik waarom dat boek zo'n indruk op je maakte.
Een kind dat half fee is op zoek naar zijn ouders.
Ik heb me altijd afgevraagd wat hun verhaal was.
Een affaire. Dronken seks.
Ik vroeg me af of ze van elkaar hielden,
of ze van mij hielden,
of liefde een verschil had gemaakt.
Wat erg voor je.
Ze hadden vast een reden om je weg te geven.
Maar om je zo te verminken?
Om het te snappen moet je de Burgue kennen.
Het leven is al zwaar voor de feeën.
Halfbloeden horen nergens bij.
Voor de mensen ben je een critch. Voor de feeën
een herinnering aan hun onderdrukkers.
Ze dachten dat, als je anders leek,
je een kans op een beter leven zou hebben.
Wisten de jongens in het weeshuis dat je gekortwiekt was?
De hoofdmeester wist het.
Misschien kreeg hij zwijggeld of vond hij me gewoon zielig.
Maar hij heeft je geheim bewaard.
Ja.
Hij leerde me het te verbergen.
Om altijd artsen te vermijden.
Als iemand wist dat ik feeënbloed had, kwam ik op straat terecht.
Dan had ik nooit bij het leger gekund.
Heb je het nooit iemand verteld?
Nee. Niet in de Burgue.
Maar het heeft nooit als thuis gevoeld.
Niet zoals hier.
Niet zoals jij.
Waar ga je heen?
Langs de kust naar Mag Mor.
Het is het ergste gat in Tirnanoc.
Er is niet veel om voor te vechten, dus misschien is het veilig.
Succes.
Je zou mee kunnen gaan.
Tot ziens, Tourmaline.
Ik hou van je.
We zullen elkaar weer zien.
Ik weet niet hoe of waar, maar dat gebeurt.
Hou je van haar?
Het doet er niet toe.
Zij houdt van jou.
En dat wordt haar dood.
Ik heb gezien wat komt
en daar kunnen jouw benen niet aan ontsnappen.
De Burgue verliest de oorlog.
Dit zal binnenkort Pact-gebied zijn.
En ze zal bij je blijven,
zelfs als je haar smeekt weg te vliegen en zichzelf te redden,
want zo is ze.
Ze zal voor je sterven.
Als je van haar houdt,
geef je haar die keuze niet.
Heeft het Pact de hoofdstad ingenomen?
Het hele front is ingestort.
-We evacueren. -Waarheen?
Naar huis.
We ontmoeten de vloot bij Port Moradoon.
Hoelang hebben we?
Ze zijn hier morgenochtend.
Philo.
Vignette.
We moeten nu gaan. Kom mee.
Het is zover.
Sluit de bibliotheek.
Ja, zuster.
Ga met ze mee.
-Je moet nu vertrekken. -Zonder jou? Nee.
Ga naar Port Moradoon.
Ik evacueer met mijn mannen. We zien elkaar daar.
Of niet.
Als het Pact jullie inhaalt,
zie ik je nooit meer.
Vignette, luister...
-We gaan samen, Philo. -Waarheen?
Dat maakt niet uit, zolang we elkaar hebben.
Een Burguishe soldaat overleeft niet lang in Pact-gebied.
Dan gaan we naar het oosten, over de bergen en de golf naar Ignota.
Goed.
We gaan samen.
Ik moet de bibliotheek afsluiten.
Kom naar de Garden of Stones.
Ik zie je daar.
Ik hou van je.
Ik hou van jou.
Luchtschepen van het Pact.
Zoek dekking.
Laat de geheime codes niet in handen van de vijand vallen.
Dood ze.
Laden.
Zuster Roosan.
Je moet iets voor me doen.
Open de deuren.
Philo.
Ze zijn over de heuvel.
Kom op. We moeten gaan.
-Ik zeg dat ik niet weet waar je bent. -Nee.
Ik praat met hem.
-Wat doe je hier? -De vlag die je...
Je geeft niks om die vlag.
-Je wilde het vertellen. -Ik was boos.
-Je weet dat ik dat niet doe. -Echt?
Ja. We waren ooit close. Of was dat niet echt voor jou?
Hoe kun je dat vragen?
Omdat je me verliet.
Je ging weg en liet zuster Roosan zeggen dat je dood was.
Denk je dat dat makkelijk was? Het brak mijn hart.
Waarom dan?
Ik wilde niet dat je voor mij zou sterven.
Ik heb de laatste zeven jaar gewenst dat ik dat had gedaan.
Ik was een risico voor je. Je zwakte.
Jij was mijn hoop, Philo.
En je hebt het overleefd.
Wij hadden meer gedaan dan overleven.
Daar hadden we een reden voor gehad.
-We hadden het opgelost. -Het had nooit gewerkt.
Ik ben een gebroken iets.
Voor mij niet. Ik accepteerde je.
Jou helemaal. Kan deze wereld hetzelfde zeggen?
Heb je iemand de geheimen verteld die je mij vertelde?
O, god, Philo,
je bent echt verloren.
Ik zal vanavond voor je bidden dat je je plek vindt.
Maar ik weet nu dat die niet bij mij is.
Vignette...