NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
ROK
Jesteś tu sama?
Na razie tak.
Taka ładna dziewczyna jak ty...
Słaby tekst.
Może chociaż postawię ci drinka?
Jasne.
Barman.
Jeden buck...
i jeden sidecar.
Skąd wiesz, że mam ochotę na sidecara?
Może wiem, co lubisz?
Tutaj są.
W samą porę.
- Cześć, Karl. - Jak leci? To jest Daisy.
Daisy, to Danny i Theo.
- Cześć. - Cześć.
Moi współlokatorzy, mówiłem ci.
Dobrze się z nimi spiknąć, bo biorą największy pokój.
Święta prawda.
- Ja stawiam. - Masz rację.
Spadaj na parkiet.
Chodź ze mną.
Przez to udawanie nieznajomych przy barze...
strasznie się napaliłam.
Zanotuję w pamięci,
że mojego kociaka kręci odgrywanie ról.
Wiadomo.
W samą porę.
Jutro mam pracę.
Pieprz pracę.
O Boże!
Szlag!
Dobra, stary.
Jeszcze raz.
- Nie, już późno. - Już zdecydowane.
Cholera.
Znowu wybierasz Roxette.
Byłeś Lance’em ze 20 razy z rzędu.
Jesteś niepokonany.
- Dokąd? W góry? - Do kitu.
- Plaża? - Wybierzmy świątynię.
Do roboty.
Przygotuj się na manto od Lance’a.
Roxette upierdzieli ci łeb.
- Bez sensu. - Upierdzieli ci łeb!
Co to znaczy?
Runda pierwsza.
Walcz!
Odwal się. No dalej.
Spadaj.
Pudło.
Nie tak, stary.
Świetnie.
Obudziliście mnie.
Jesteście za głośno.
- Chcesz trochę? - Skarbie?
Bądźcie ciszej.
Skarbie...
11 LAT PÓŹNIEJ
Solenizant.
Wszystkiego najlepszego. Ile to lat?
Trzydzieści osiem.
Zbliża się czterdziecha.
Niedługo umrę.
Jasne.
Znasz Simona?
- Raczej nie. - Nie mieliśmy okazji.
Simon lubi rowery.
Super.
- Super. - Maxwell, nie kop.
Nie wolno kopać.
Przepraszam.
Lubisz motory czy tylko rowery?
Rowery.
Spoko.
- Berek! - Tyler, idź na zewnątrz.
Przepraszam!
- Przepraszam. - Pozwól mi.
Ja to zrobię.
W porządku?
Idź. Nie martw się, ja się tym zajmę.
Karl.
- Cześć, Theo. - Nie widzieliśmy się już...
- jak długo? - Bardzo długo.
Za długo.
Czy Daisy
parkuje auto?
Nie jesteśmy już razem.
- Więc... - Boże, przykro mi.
W porządku.
Rozstaliśmy się rok temu.
Nie wiedziałam.
Nie używam Facebooka...
W tych sprawach bywam tępa.
Nie, w porządku.
Ciągle się przyjaźnimy, nawet bardziej. Dojrzałe rozstanie.
Wejdź.
- Wejdź. - Dobrze.
Danny jest z tyłu.
Nie bijemy się ani nie kopiemy, jasne?
- Przepraszam. - W porządku.
Idźcie się bawić. Nie ma czasu.
Szlag, bez jaj.
Nic nie dorówna domowej kuchni.
- Cześć, stary. - Co tam?
O rany, uścisk dłoni.
Co robić?
- Zarażony czy co? - Pieprz się.
Chodź no tu, stary.
Teraz lepiej. Wyrzuć to z siebie.
Nadal jesteś palantem.
Wszystkiego najlepszego.
Odkąd to używasz torebek na prezenty?
W sklepie zapakowali.
Otworzysz?
Striking Vipers.
X. Striking Vipers X.
Wczoraj wypuścili najnowszą wersję.
Byłem w sklepie.
Zobaczyłem to i...
Stary.
Powrót do przeszłości.
Potrzebne jest rozszerzenie VR.
Nie mam takiego.
Masz.
Nie...
Nie!
Stary...
To twoje urodziny.
Po prostu bierz to ustrojstwo.
Serio, będziesz miał cholerną radochę.
Wypróbowałem w sklepie.
Pokazali mi demo
i te pięć minut rozwaliło mnie w drobny mak.
Dzięki, stary.
Spoko.
To twój?
- Nie, to Maxwell. - Maxwell!
Szkolny...
kolega Tylera.
Chcesz piwo?
Nareszcie, jestem uratowany!
Tak!
Dziękuję.
Mamo.
Theo, pijemy z plastikowych kubków?
Theo dobrze wygląda.
Choć jedno z was chodzi jeszcze na siłownię.
Serio?
Serio, stary.
Chodzisz jak jakiś Frankenstein.
Od kontuzji kolana nie mogę ćwiczyć.
Wiem, że to żadna wymówka.
- Tylko... - No jasne.
Pieprz się, co?
Mogę sobie na to pozwolić. Ustatkowałem się.
Dziękuję Bogu, że już nie muszę chodzić na randki,
wystawiać się na pokaz i takie tam... pierdoły.
- To jak druga praca. - Dorównywać młodszym.
- Robisz pewnie tysiąc brzuszków dziennie. - Co rano 50.
Pięćdziesiąt rano.
Depilujesz jajka?
Ci młodsi robią to na bank.
Depilujesz jajka... Ohyda!
Tak, lśnią jak czarna bila.
Tylko po to, żeby nie wypaść z gry?
Współczuję ci.
- Tak. - Serio.
Wiesz, dokąd idę później?
Aż do tyłka się depilujesz?
Mam spotkanie...
z Marielą.
- Mariela. - Śpiewa w chórkach.
W szkolnym zespole? Ile ma lat?
Dwadzieścia dziewięć.
Nie, 28.
Tu też ona.
Nie podzielicie się?
Szczęściarz.
Być może.
Co ty wyprawiasz?
Co wyprawiasz?
Tyler śpi?
Musiałam mu czytać cholernego... Makaronika, nim pozwolił zgasić światło.
„Makaronik znalazł but...”
„...i zawiesił go na drzewie”.
Makaronik nie szanuje środowiska.
Tyle w temacie.
Ja to zrobię.
Nie trzeba.
To twoje urodziny.
Dziękuję.
Wiesz...
mogłeś mi powiedzieć, że Karl i Daisy się rozstali.
- Czyja to była decyzja? - Nie pytałem.
Zawsze mówiłam, że nie pasują do siebie.
Dawno go nie widziałem.
Chyba na urodzinach rok temu.
Ależ ten rok przeleciał.
Ta dziewczyna z telefonu to coś poważnego?
Nie pytałem.
Rozmowy facetów są do bani.
Jak długo się znacie?
Na takich imprezach nie ma jak pogadać.
Tylko gadka szmatka.
Albo gadka o dzieciach.
Sporo tego ostatnio.
- Powinniśmy się częściej spotykać. - Tak, cóż...
sama wiesz.
Praca.
I jesteśmy rodzicami.
On jest w mieście z wytwórnią, a my...
tutaj.
Może zaprosimy go na kolację?
Mógłbyś zrobić chili.
Pewnie.
Ostrzeżenie.
Musisz włożyć noże ostrzami do dołu.
Wiem.
Gość jest podobny do Rodmana.
Rodmana?
Dennisa Rodmana.
Były koszykarz, tak?
Tak.
No tak...
racja.
Aplikacja każe nam to zrobić w ciągu godziny.
To szczyt płodności.
Jestem wykończona, ale chyba powinniśmy.
Zrobimy to.
Za dużo zjadłem. Nie wiem, czy dam radę.
Lepiej zachować na później.
Mogę już iść spać?
Pewnie.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Cholera.
KARL ZAPRASZA CIĘ DO GRY
Cześć, stary.
Nie śpisz jeszcze? Zagramy?
Raczej nie dziś. Właśnie...
W co tam grasz?
Pewnie w coś nudnego.
Dobra,
masz mnie.
Weź płytkę, którą ci dałem,
i zaczynamy.
Serio, stary, to jest odlot.
Odjedziesz. Zlejesz się w majtki
i się posrasz.
- Co mam robić? - Dobra,
pokazali mi w sklepie. Wkładasz czip z grą...
- Gotowe. - Teraz weź ten mały dysk i przyklej go
do głowy.
Z lewej czy prawej?
Bez znaczenia.
Gotowe.
Przytrzymaj guzik synchronizujący na padzie.
Nic się nie dzieje.
Nie wybraliśmy jeszcze graczy.
Ja będę...
Roxette.
Gdzie mój gracz?
- Lance. - Dobra, Lance.
Zaczynamy.
Musisz...
się przygotować.
Przygotować? No już.
Gotowy?
- Tak. - Trzy,
dwa...
jeden.
O Boże.
Ale odlot.
- Co, do cho... - Hejka!
Danny!
Miałeś się przygotować.
Karl?
Odlot, co?
Ale jestem przypakowany.
Myślisz, że masz fajną klatę?
Popatrz na to.
- To... - No właśnie.
Jak tam kolano?
Dobrze.
Możesz tu robić rzeczy, których nie możesz robić tam.
Dość tych akrobacji.
- Gotowy na walkę? - Tak.
Runda pierwsza.
Walcz!
Moment.
Będzie bolało?
Gra odtwarza wszystkie doznania.
Więc tak czy nie?
Tak!
A masz!
Zrobię z ciebie miazgę!
Uderzenie grzmotu!
Wiatrak!
Tylko na to cię stać?
Chryste.
Bez obaw. Jest reset. Żadnych urazów.
To porąbane.
Runda druga.
Zaczekaj.
- Walcz! - Brak mi wprawy.
Nawet nie pamiętam ruchów.
To jak jazda na rowerze.
Widzisz? Niezły blok.
Dzięki.
Hiper Sierpowy!
Rzut w piach!
Furia Tornada!
Nie!
Jak się stąd wydostać?
Opuść grę!
KARL OPUŚCIŁ GRĘ
Opuść grę!
O szlag.
Jasna cholera.
Cześć.
Skąd on się tu wziął?
To moja taksówka.
Dobranoc, maluchu.
Dobranoc.
Zaopiekuj się tatą.
Dobrze.
Nie wiem, kiedy wrócę.
- To zależy od korków. - Baw się dobrze.
Wymiary galaktyki.
...but i zawiesił go na drzewie.
Bardzo dobrze.
Na lśniącej stronie powstała zjeżdżalnia.
Zjeżdżał z niej radośnie.
Poprawił liście...
Koniec gry.
KARL JEST ONLINE
KARL ZAPRASZA CIĘ DO GRY
Cześć.
Nie mogę długo grać...
- Ja też nie. - Posłuchaj...
Ostatnio byłem pijany.
Po imprezie.
Ja też.
Spoko.
Przygotuj się na...
- poważną grę. - Poważna gra.
Poważna gra.
Zaczynamy.
Skopię ci tyłek, sukinsynu.
Czyżby?
Tylko spróbuj.
Runda pierwsza.
Walcz!
Przestań! Nie!
Słyszy mnie pan?
A teraz?
Jest pan kierowcą, tak?
Jestem przed Tap House.
Tap House.
Czyli...
jesteśmy gejami.
To żart.
Nie czuję się jak gej.
- Co to? - Jezu.
Opuść grę.
Co?
- Miałeś być w łóżku. - Chce mi się pić.
Pić?
PRZEPRASZAM. TYLER SIĘ OBUDZIŁ I KOPNĄŁ MNIE W ŁYDKĘ.
- Skończyłeś? - Tak.
Co tak?
Tak, dziękuję.
Idź.
Cześć, mamo.
Cześć, maluchu.
To ci dobrze zrobi.
Czuję się, jakbym dostała obuchem w głowę.
Nie powinnaś pić.
Spóźniał mi się okres i się ucieszyłam.
Ale zaczął się, gdy byłam w mieście...
Stwierdziłam, chrzanić to.
Przykro mi.
Następnym razem.
Następny poziom, ewolucja druku.
Książka, którą widzicie, jest zapakowana...
Opłucz naczynia przed włączeniem programu.
Runda pierwsza.
Walcz!
Przepraszam, skarbie.
Jestem zmęczony.
Wiem, kiedy myślisz.
O co chodzi?
Jakie to uczucie?
Chodzi mi o...
uczucie.
Być w ciele kobiety, gdy...
To odlot.
Całkowity odlot.
To znaczy...
jest inaczej.
W sensie...
fizyczne...
doznania są bardziej...
satysfakcjonujące.
Nie umiem tego wyjaśnić.
Jedno to gitara solo...
a drugie to cała pieprzona orkiestra.
Ale melodia ta sama.
Tylko inne tempo.
Tak.
Strasznie przegięta ta analogia.
Pieprz się.
Nie... Posłuchaj, kolego.
Posłuchaj.
THEO MAM NA DZIŚ OPIEKUNKĘ. CAŁUJĘ
PO CO?
ROCZNICA ŚLUBU
DZIĘKI
Kurde.
DZIŚ NIE MOGĘ. ROCZNICA ŚLUBU. SORRY. CAŁUJĘ
ROCZNICA ŚLUBU. SORRY
ROCZNICA ŚLUBU. SORRY. CAŁUJĘ
DZIŚ NIE MOGĘ.
ROCZNICA ŚLUBU. SORRY.
- Cześć. - Cześć.
Mogę...
Lepiej nie?
Chciałem postawić ci drinka.
Przykro mi.
- Boże. - Tak.
Bardzo przepraszam.
Niepotrzebnie.
Na serio.
Nie narzucam się.
Przepraszam.
- Wszystko w porządku? - Tak. Dziękujemy.
Zaraz przyniosę deser.
To było dobre.
Zauważyłam, że...
czasami jesteś gdzieś daleko.
- To znaczy? - Gdzieś znikasz.
Chowasz się w środku,
a ja zostaję na zewnątrz.
Jesteś tam?
Oczywiście, że tak.
To o co chodzi?
O nic.
Nie robiliśmy tego od tygodni.
Byłem zmęczony.
Mieliśmy się starać.
- Staramy się. - Nie.
Nie zajdę w ciążę, jeśli nie będziesz mnie pieprzył.
Chryste.
To nie tak, że nie chcę.
Mówię ci, jestem zmęczony.
Przykro mi.
Czy coś się dzieje?
- Coś się dzieje? - Właśnie pytam.
Nic się nie dzieje.
To o co chodzi?
- O mnie? - Nie.
Już mnie nie dotykasz.
- Theo... - Nawet mnie nie całujesz.
Nie ma już tych drobnych rzeczy.
Nie ściskasz mi ramienia.
Nie dotykasz pleców, mijając mnie w kuchni.
- Theo... - Nawet to.
Chcesz mnie jeszcze?
- Zawsze cię chcę. - Wiesz, o czym mówię.
O mnie, o tym.
Wiem, że się zmieniłam, moje ciało... jest inne po urodzeniu Tylera.
Nie mów tak.
Masz kogoś?
Nie.
To czemu mnie nie pragniesz? Zawsze pragnąłeś.
Przepraszam.
To nudne, wiem.
Życie rodzinne...
Kurde, ale nuda.
Ale jestem lojalna.
Wobec naszej rodziny i wobec ciebie.
Gdybym chciała, to robiłabym wszystko.
Myślisz, że ja się nie poświęcam?
Nie odmawiam sobie wielu rzeczy?
Facet przy barze zaczął mnie podrywać.
Jakaś część mnie chciała poczuć tę pieprzoną ekscytację.
Ale tak należy postąpić.
To element...
bycia w związku. Zamykasz przed tym drzwi.
Bo się zobowiązałaś.
Na tym to polega.
Boże. Jeśli coś zrobiłeś, po prostu...
chcę wiedzieć.
Poradzę sobie z tym.
Muszę tylko wiedzieć.
Nic nie zrobiłem.
Naprawdę.
Przysięgam.
Jedna bomba czekoladowa
i dwie łyżeczki.
Smacznego.
Tak.
Dobrze.
Wybacz.
Nie dam rady.
Znów przejmujesz się pracą?
Chyba tak.
Mogę dokończyć sama?
KARL JEST ONLINE
GDZIE JESTEŚ?
- Przepraszam. - Oczywiście.
Muszę odebrać.
Halo.
- Co to znaczy? - Nie mogę tego ciągnąć.
To nie fair wobec Theo.
Ale to nie zdrada.
To nie jest rzeczywiste. Jak porno...
lub coś takiego.
Stary, wiesz, że to nie w porządku.
Muszę myśleć o Theo.
Dobra, ale...
Nie musimy tego zupełnie ucinać. Chociaż...
jedna niedziela w miesiącu?
- Nie. - Od czasu do czasu.
Karl!
Musimy to skończyć na dobre.
Przecież to coś dobrego. Wiesz o tym.
Muszę kończyć.
Przepraszam.
Danny.
Cześć.
Danny.
SIEDEM MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Dobrze,
muszę przejść obok ciebie. Gotów?
Teraz!
Wygrałeś.
I upadł.
- Makaronik znowu znalazł but, co? - I zawiesił go na drzewie.
Wszystkiego najlepszego.
Przepraszam, że taki mały. Nie mogłam wyjść.
Właśnie to chciałem dostać.
Dziękuję.
- Ładnie pachnie. - Tak...
Proste jedzenie, które tak lubisz.
Sporo tego zrobiłaś.
- Tak. - Znów masz napady głodu?
- Dziś jemy we trójkę. - Wiem.
- Właśnie mówię. - Troje dorosłych.
Zaprosiłam Karla.
Niespodzianka.
Karla?
Rok temu mówiłeś, że za rzadko go widujesz
i że mało z nim rozmawiałeś na grillu,
więc wysłałam mu maila.
I co odpowiedział?
Że bardzo chętnie przyjdzie.
O wilku mowa.
Boże, pamiętasz tego szaleńca,
który mieszkał piętro niżej?
Walił w sufit, kiedy puszczaliśmy muzykę.
Miał rację, byliśmy głośno.
Pamiętasz, jak raz przyniosłeś ecstasy?
Nalegałeś, żebyśmy wszyscy wzięli.
Następnego dnia musiałam iść do pracy.
Byliśmy wtedy młodzi.
Hennessy i deser to jedyne szaleństwo, na jakie teraz nas stać.
À propos deseru, jest prawie gotowy.
Co ty, kurwa, wyprawiasz?
Jem.
Nie o to mi chodzi.
Po coś tu przylazł?
Zaprosiła mnie. Co miałem zrobić?
- Wymówić się. - Jak?
Obojętnie.
Jestem jakąś byłą żoną czy co?
To zbyt dziwaczne.
Zajebiście dziwaczne.
Powiem ci, co jest dziwaczne.
Nic się temu nie równa.
Prawda?
Próbowałem to czymś zastąpić.
Starałem się.
Pieprzyłem się z postaciami niezależnymi. Badziewie.
- Cicho. - Jak z gumową lalką.
Nie po to ich zaprogramowano, tylko sobie leżą.
Próbowałem z innymi graczami.
Innymi osobami w roli Lance’a.
Jeden Holender prawie mi spasował.
Jeśli nie myślałem o jego akcencie.
Ale nic z tego.
To nie równało się temu, co mieliśmy tam my.
Przestań.
Próbowałem wszystkiego.
Próbowałem z facetem, z dziewczyną, grupowo,
co chcesz.
Bzyknąłem nawet Tundrę, misia polarnego.
Bzykałem misia polarnego.
- A wciąż myślę o tobie. - Nie mogę ci pomóc.
Chcesz pieprzyć Roxi.
- Nie. - Chcesz!
- Po prostu… - Najlepszy seks mojego życia.
Twojego też. Przebił wszystko. I wiesz o tym.
Przemyśl to.
Pomyśl o niej.
O Roxi.
O tym, że ją tulisz.
- Dotyk mojej ciepłej skóry. - Proszę cię.
Jej ciasna, mokra cipka.
- Kurwa, stary! - Będziesz tam
o północy.
Zrób to po raz ostatni. Chcesz tego.
Kurwa!
Co robicie?
- Wydurniamy się. - Wydurniamy się.
Wygląda świetnie.
Kochanie, talerz.
To twoje tiramisu?
Wiesz przecież.
Słynne na cały świat.
Dobrze było cię widzieć.
Wszystkiego najlepszego.
- Dobrze cię widzieć. - Tak.
Ciebie też.
Boże, uściskajcie się.
Faceci są tacy niezręczni.
O północy.
- Na razie. - Dobranoc.
Cudownie.
Kocham cię.
Nie.
Nie!
Nie wiem, skąd to się wzięło.
Dokąd to, kurwa, zmierza?
Ty też to czujesz.
Powiedz to.
Powiedz.
Czego ty, kurwa, chcesz?
Kiedy to się kończy?
Kto powiedział, że musi?
Kurwa!
Pamiętasz klub Rok?
- Danny... - Stary klub, Rok.
Oczywiście. A co?
Parking na tyłach.
Bądź tam za pół godziny.
Opuść grę.
ROK
- No dobra. - Nie będziemy się bić.
Tylko całować.
- Całować? - No...
całować.
Tylko tak się przekonamy.
Nie.
Jeśli będą fajerwerki...
to w porządku.
Znaczy, że to jest w nas.
Przynajmniej dowiemy się, na czym stoimy.
Więc się, kurwa, pocałujmy.
Dobra.
- Zgodziłem się. - Zbieram się.
- Mam zacząć? - Nie wiem.
Tak.
Gotowy?
Po prostu mnie pocałuj, kurna.
Nie.
Nic nie czuję.
Ja też nie.
A więc mamy jasność.
- W grze jest inaczej. - Nie!
Musisz się tego pozbyć.
- Nie da się! - Nie!
To jest za głęboko.
- Chrzań się! - Głęboko w głowie.
Ja to znam. I ty też.
Tkwi głęboko, co?
- Tak się tego pozbędziemy. - Nie pchaj mnie.
Twardziel z ciebie? Co teraz?
- Nie pchaj mnie! - Bo co?
Przestań!
POLICJA
Przestań!
Kurwa.
Mój mąż tu jest.
Danny, Daniel Parker.
Już sprawdzam.
Widziałam, że jesteście na siebie źli.
O co się pobiliście?
Halo?
Ja pieprzę!
Mów do mnie!
WESOŁEJ CZTERDZIESTKI!
Przyprowadźcie dzieciaki.
Robicie cudne dzieci.
Nasze to poczwary.
- Co? - Chciałbym być ich dzieckiem.
Wszystkiego najlepszego.
Rano chcę to z powrotem.
Jasne.
14 LIPCA
DANNY JEST ONLINE
Gotowy?