1 00:00:10,375 --> 00:00:14,208 เธอห่วงใยพวกคุณทุกคนอย่างลึกซึ้ง 2 00:00:14,291 --> 00:00:20,833 เธออยากให้พวกคุณรู้ว่าชีวิตแต่งงานของเรานั้น โดยเนื้อแท้ โดยแก่นแท้แล้ว 3 00:00:20,916 --> 00:00:23,333 มันฉิบหายเกินเยียวยา 4 00:00:24,208 --> 00:00:25,125 ใช่ 5 00:00:26,125 --> 00:00:27,333 พวกคุณได้ยินถูกแล้ว 6 00:00:27,416 --> 00:00:30,083 ดังนั้น หยุดเปรียบเทียบตัวเองกับพวกเราได้แล้ว 7 00:00:30,166 --> 00:00:31,833 แล้วรู้อะไรไหม เลิกหลง… 8 00:00:31,916 --> 00:00:33,000 การตลาดของ… 9 00:00:33,083 --> 00:00:35,833 ตอนนี้ฉันไม่ว่าง กรุณาฝากข้อความ 10 00:00:35,916 --> 00:00:37,083 สวัสดี อีนิด 11 00:00:37,875 --> 00:00:40,583 ฉันพยายามโทรหาเธอหลายรอบแล้ว 12 00:00:43,541 --> 00:00:46,208 เธอคงยังไม่หายช็อกจากเรื่องเมื่อวาน 13 00:00:46,291 --> 00:00:47,708 เหมือนพวกเราทุกคน ดังนั้น… 14 00:00:49,041 --> 00:00:50,750 พวกคุณรู้จักผู้หญิงกี่คน 15 00:00:50,833 --> 00:00:53,500 ที่พยายามใส่ร้ายว่าสามีตัวเองเป็นฆาตกร 16 00:00:54,208 --> 00:00:55,291 แท็กละอายใจมาก 17 00:00:56,333 --> 00:00:59,583 เขายินดีเข้าร่วมการประเมินสถานการณ์เบื้องต้น 18 00:01:00,500 --> 00:01:04,333 ฉันอยากให้ทุกคนมาประชุมกันตอนบ่ายวันนี้ 19 00:01:04,416 --> 00:01:08,208 จะได้ช่วยกันคิดแผน 20 00:01:09,125 --> 00:01:11,333 โทรกลับมาหาฉันด้วย อีนิด 21 00:01:12,625 --> 00:01:13,500 ขอบคุณ 22 00:01:13,583 --> 00:01:14,833 ไม่มีวันทำให้คุณร้องไห้ 23 00:01:14,916 --> 00:01:18,041 ไม่มีวันโกหกและทำให้คุณเสียใจ 24 00:01:18,125 --> 00:01:20,458 ขอเชิญมางานครบรอบ 30 ปีของเรา ขอบคุณมาก 25 00:01:20,541 --> 00:01:22,208 ตายแล้ว ไม่นะ 26 00:01:27,666 --> 00:01:28,750 นี่ 27 00:01:29,291 --> 00:01:30,291 สวัสดี 28 00:01:34,375 --> 00:01:35,208 ตื่นเช้าจังนะ 29 00:01:35,875 --> 00:01:36,875 ปวดหัวหรือเปล่า 30 00:01:40,541 --> 00:01:41,875 ผมไม่ได้เมาขนาดนั้น 31 00:01:50,125 --> 00:01:55,333 (สถาบันวิจัยปัญหาการเสพติดแห่งชาติ) 32 00:02:10,000 --> 00:02:10,833 ไง 33 00:02:12,166 --> 00:02:13,958 ยังเช้าอยู่เลย คุณนอนต่อเถอะ 34 00:02:16,750 --> 00:02:18,250 ผมจะไปวิ่งสักหน่อย 35 00:02:21,916 --> 00:02:22,916 ขอให้สนุกนะ 36 00:02:32,541 --> 00:02:33,500 โอเค 37 00:02:34,333 --> 00:02:35,333 ว้าว 38 00:02:36,458 --> 00:02:37,583 คิดไม่ถึงเลยนะเนี่ย 39 00:02:38,458 --> 00:02:39,708 สองคนนี้ 40 00:02:41,541 --> 00:02:44,083 ลูกช่วยออกไปข้างนอกแป๊บหนึ่งได้ไหม เบนจี้ 41 00:02:44,166 --> 00:02:45,166 ได้ครับ 42 00:02:53,583 --> 00:02:57,958 นี่ ขอโทษนะที่ต้องถามตรงๆ 43 00:02:58,041 --> 00:02:59,541 แต่ที่จริงแล้ว เธอเคย… 44 00:02:59,625 --> 00:03:02,125 แมร์ริตต์เคยใช้ยาเสพติดไหม 45 00:03:05,416 --> 00:03:07,541 ไม่เคยค่ะ ทำไมเหรอคะ 46 00:03:07,625 --> 00:03:11,083 ดูเหมือนเธอจะมีบาร์บิทูเรต ในกระแสเลือดในปริมาณสูง 47 00:03:16,333 --> 00:03:17,291 บาร์บิทูเรตเหรอคะ 48 00:03:17,375 --> 00:03:19,375 เธอเคยใช้มันเพื่อสันทนาการไหม 49 00:03:21,250 --> 00:03:22,916 ไม่ค่ะ เธอไม่… 50 00:03:26,291 --> 00:03:29,125 ไม่ ไม่มีทาง เธอไม่… 51 00:03:30,750 --> 00:03:31,583 ไม่ค่ะ 52 00:03:39,541 --> 00:03:40,666 แม่ครับ 53 00:03:44,291 --> 00:03:45,291 แม่ 54 00:03:48,333 --> 00:03:49,750 มีตำรวจมาหา 55 00:03:59,666 --> 00:04:01,291 อรุณสวัสดิ์ คุณนายวินเบอรี่ 56 00:04:01,375 --> 00:04:04,541 เราอยากเชิญคุณไปให้ปากคำที่สถานีสักหน่อย 57 00:04:05,958 --> 00:04:06,958 ได้ค่ะ 58 00:04:07,041 --> 00:04:08,708 ขอหยิบกระเป๋าก่อนนะคะ 59 00:04:39,291 --> 00:04:43,083 (The Perfect Couple: กิ่งทองใบหยก) 60 00:04:45,833 --> 00:04:47,500 ช่วยเปิดประตูด้วย ขอบคุณ 61 00:04:49,541 --> 00:04:50,458 เชิญครับ 62 00:04:50,541 --> 00:04:51,583 คุณไปก่อนเลย 63 00:04:52,583 --> 00:04:53,916 มาเร็ว ใช่ 64 00:04:55,458 --> 00:04:57,666 - พ่อ - ว่ายังไง พ่ออยู่นี่ วิล 65 00:04:57,750 --> 00:05:00,708 ตำรวจขนของของแม่ไปหมดเลย พ่อจะไม่ทำอะไรหน่อยเหรอ 66 00:05:00,791 --> 00:05:02,958 - เราทำอะไรไม่ได้ วิล - ทำไมล่ะ 67 00:05:03,041 --> 00:05:04,916 อย่างแรกเลย พวกเขาเป็นตำรวจ 68 00:05:05,000 --> 00:05:06,958 แต่พวกเขาเอาคอมพิวเตอร์ไป มันมี… 69 00:05:07,041 --> 00:05:08,916 วิล หยุดถามสักทีได้ไหม 70 00:05:09,000 --> 00:05:12,833 - เราต้องโทรหาทีมประชาสัมพันธ์ของเธอ - เราต้องโทรหาทนาย 71 00:05:12,916 --> 00:05:15,291 จะโทรหาทนายทำไมถ้าแม่ไม่ได้ทำผิด 72 00:05:15,375 --> 00:05:19,500 ทำไมแกไม่ไปเตรียมตัวซะล่ะ จะไปล่องเรือเล่นไม่ใช่เหรอ ไอ้หนู 73 00:05:23,000 --> 00:05:24,875 - ผมมีแข่งต่างหาก - โอเค 74 00:05:45,166 --> 00:05:46,958 พ่อไม่ให้ผมยืมเงิน 75 00:05:47,041 --> 00:05:48,250 (แซนด์ดอลลาร์) 76 00:05:48,333 --> 00:05:51,666 ฉันเพิ่งซื้อบ้านที่แอ็กซ็องพรอว็องส์ 77 00:05:51,750 --> 00:05:54,041 เธอต้องเริ่มคืนเงินฉันได้แล้ว 78 00:05:54,125 --> 00:05:56,125 ผมรู้ ผมจะคืนให้ ผมสัญญา 79 00:05:57,083 --> 00:05:58,708 ผมใกล้จะได้กองทุนทรัสต์แล้ว 80 00:06:02,291 --> 00:06:06,083 เธอโชคดีมากนะ 81 00:06:06,166 --> 00:06:07,125 ว่าไหม 82 00:06:15,666 --> 00:06:18,416 ไง ที่รัก ใช่ กำลังกลับแล้ว 83 00:06:21,125 --> 00:06:22,125 เดี๋ยว อะไรนะ 84 00:06:24,583 --> 00:06:27,791 พวกนั้นเอาคอมพิวเตอร์ กับของของแม่ไปเหรอ ทำไมล่ะ 85 00:06:30,416 --> 00:06:31,416 นี่เพื่อนคุณหรือเปล่า 86 00:06:32,333 --> 00:06:33,333 เปล่า 87 00:06:33,958 --> 00:06:35,875 - แต่คุณรู้จักเขา - แค่ผิวเผิน 88 00:06:37,583 --> 00:06:42,583 เขาชื่อบรอเดอริก แกรห์ม ประวัติยาวเป็นหางว่าว 89 00:06:43,375 --> 00:06:45,041 ลักขโมย ทำร้ายร่างกาย ครอบครองยาเสพติด 90 00:06:45,125 --> 00:06:49,041 พักหลังนี้ เขาทำงานให้ แก๊งที่เกี่ยวข้องกับมาเฟียตุรกี 91 00:06:49,125 --> 00:06:53,125 แปลว่าเขาน่าจะขายเฮโรอีน ไม่รู้สิ หรือไม่ก็เป็นนักฆ่ารับจ้าง 92 00:06:54,750 --> 00:06:55,958 นักฆ่ารับจ้างเหรอ 93 00:06:56,625 --> 00:07:01,791 คุณนายวินเบอรี่ เราเชื่อว่าคุณจ้างให้ บรอเดอริก แกรห์มฆ่าแมร์ริตต์ โมนาโค 94 00:07:01,875 --> 00:07:04,208 และโน้มน้าวให้ชูตเตอร์ ดิวอลจ่ายเงินแทน 95 00:07:04,291 --> 00:07:08,125 เพื่อให้คุณพ้นผิด ส่วนตัวเขาเอง ก็อ้างความคุ้มกันทางการทูต 96 00:07:09,666 --> 00:07:11,833 ทำไมคุณไม่บอกเราล่ะว่าเกิดอะไรขึ้น 97 00:07:11,916 --> 00:07:13,250 ไหนๆ เราก็รู้ความจริงแล้ว 98 00:07:13,333 --> 00:07:16,166 ใช่ เราประกาศจับคุณแกรห์มแล้ว 99 00:07:16,250 --> 00:07:18,541 และเกาะนี้มันก็เล็กนิดเดียว 100 00:07:18,625 --> 00:07:22,583 เรากำลังหาทางเลี่ยงความคุ้มกัน ของคุณดิวอล และเราหาทางได้แน่ 101 00:07:23,291 --> 00:07:26,083 คุณดิวอลไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ ฉันก็เหมือนกัน 102 00:07:26,916 --> 00:07:29,208 พวกคุณกำลังเสียเวลาเปล่า 103 00:07:33,750 --> 00:07:34,708 โอเค งั้น… 104 00:07:34,791 --> 00:07:37,166 - พวกเราขอตัวสักครู่ - แค่แป๊บเดียว 105 00:07:37,250 --> 00:07:39,000 - แล้วจะรีบกลับมา - ใช่ 106 00:07:41,041 --> 00:07:42,041 ใช่ 107 00:07:54,166 --> 00:07:55,375 - ทอมกลับมาหรือยัง - อะไรนะ 108 00:07:55,458 --> 00:07:57,291 - ทอมกลับมาหรือยัง - จะไปรู้เหรอ 109 00:07:57,375 --> 00:07:59,041 ครับ ส่งเบอร์เขาให้ผมที 110 00:07:59,125 --> 00:08:02,041 - มีนักข่าวเป็นโขยงเลย - ถือสายรอก่อนนะ 111 00:08:03,666 --> 00:08:05,916 - มัวทำอะไรอยู่ - ผมออกจากบ้านไม่ได้ 112 00:08:06,000 --> 00:08:08,750 มีนักข่าวเยอะจนผมออกไปนอกประตูไม่ได้ 113 00:08:08,833 --> 00:08:11,041 ลูกพ่อ เดี๋ยวก็ไปแข่งไม่ทันหรอก 114 00:08:11,875 --> 00:08:13,708 เดี๋ยวผมโทรกลับนะ โอเค 115 00:08:13,791 --> 00:08:16,041 ทำไมถึงไม่ให้ความเห็นกับนักข่าวครับ 116 00:08:16,125 --> 00:08:18,250 คุณอยู่ที่ไหนตอนที่เกิดเหตุฆาตกรรม 117 00:08:18,750 --> 00:08:20,708 คุณนายวินเบอรี่ คุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนี้ครับ 118 00:08:20,791 --> 00:08:23,583 ขอทราบความเห็นเกี่ยวกับ ศพที่พบในที่ของคุณหน่อยครับ 119 00:08:26,125 --> 00:08:27,833 ภรรยาคุณเป็นผู้ต้องสงสัยหรือเปล่า 120 00:08:27,916 --> 00:08:28,916 สวัสดีครับ ทุกคน 121 00:08:29,000 --> 00:08:32,625 สวัสดีครับ ขอโทษนะครับ แต่นี่เป็นที่ส่วนบุคคล 122 00:08:32,708 --> 00:08:35,083 คุณคบกับแมร์ริตต์ โมนาโคจริงหรือเปล่าคะ 123 00:08:35,166 --> 00:08:36,625 ถอยไปจนสุดทางเลยครับ 124 00:08:36,708 --> 00:08:38,958 ถอยไปหน่อยครับ ขอบคุณ 125 00:08:39,041 --> 00:08:40,916 คุณนายวินเบอรี่โดนสอบปากคำหรือเปล่า 126 00:08:41,000 --> 00:08:43,750 คุณวินเบอรี่ ทำไมภรรยาคุณ ถึงโดนตำรวจสอบปากคำครับ 127 00:08:43,833 --> 00:08:44,708 ถอยไปโว้ย 128 00:08:44,791 --> 00:08:46,500 โทมัส คุณมาจากไหนคะ 129 00:08:46,583 --> 00:08:49,291 ไสหัวไปให้หมดเลย หลบไป ได้ยินไหม 130 00:08:49,375 --> 00:08:52,083 ถอยไป อย่ามาออกันหน้าประตู 131 00:08:52,166 --> 00:08:54,750 ให้ตายสิ เชี่ยอะไรวะเนี่ย 132 00:08:54,833 --> 00:08:57,291 ขอร้องล่ะ อย่ามาออกันหน้าประตู 133 00:08:59,166 --> 00:09:00,875 อย่าลืมว่ามีกล้องถ่ายแกอยู่ 134 00:09:01,583 --> 00:09:03,750 ถ้าไม่โหด พวกนี้ก็ไม่ฟังหรอก 135 00:09:03,833 --> 00:09:05,000 ใช่ 136 00:09:06,000 --> 00:09:07,625 ถอยไปสิวะ 137 00:09:07,708 --> 00:09:09,500 คุณปกป้องเกรียร์ วินเบอรี่อยู่หรือเปล่า 138 00:09:09,583 --> 00:09:10,875 ได้ยินแล้วนี่ ไสหัวไป 139 00:09:11,916 --> 00:09:13,583 - ขอบคุณ ที่รัก - ไม่ต้อง 140 00:09:15,666 --> 00:09:18,583 - สาธารณชนอยากรู้ความจริง - มีใครในครอบครัวเกี่ยวข้องอีกไหม 141 00:09:19,833 --> 00:09:22,541 ครอบครัววินเบอรี่ไม่ให้ความร่วมมือ… 142 00:09:22,625 --> 00:09:23,708 ไปวิ่งเหรอ 143 00:09:24,666 --> 00:09:25,541 ถามจริง 144 00:09:25,625 --> 00:09:28,250 คุณเลิกวิตกจริตสักทีได้ไหม 145 00:09:28,333 --> 00:09:30,041 แม่คุณโดนตำรวจสอบปากคำ 146 00:09:30,125 --> 00:09:31,708 พวกนักข่าวก็มาหาสกู๊ปเด็ด 147 00:09:31,791 --> 00:09:33,791 แต่คุณดันไปนอนกับอีตัวฝรั่งเศสเนี่ยนะ 148 00:09:33,875 --> 00:09:35,416 แอ็บบี้ ใจเย็นๆ นะ 149 00:09:35,500 --> 00:09:39,125 ไม่เย็น คุณนั่นแหละเย็น หัดคุมจู๋ตัวเองบ้าง 150 00:09:39,208 --> 00:09:40,208 ที่รัก 151 00:09:41,125 --> 00:09:43,666 ผมไม่ทำแบบนั้นกับคุณหรอก ไม่เอาน่า 152 00:09:43,750 --> 00:09:47,625 ผมไม่คบกับผู้หญิงฝรั่งเศสเพี้ยนๆ ที่พ่อผมรู้จักหรอก 153 00:09:48,958 --> 00:09:50,500 ที่รัก กลับมาก่อน 154 00:09:51,708 --> 00:09:52,875 ผมรักคุณนะ 155 00:09:54,708 --> 00:09:56,583 แอ็บบี้ ผมไม่ได้โง่นะ 156 00:09:57,375 --> 00:09:58,500 ผมรักคุณ 157 00:09:59,583 --> 00:10:00,583 แอ็บบี้ 158 00:10:03,333 --> 00:10:04,333 มานี่ 159 00:10:05,000 --> 00:10:08,041 (แดชแอนด์ดอลลี่ถูกควบคุมตัว นักเขียนดังตกเป็นผู้ต้องสงสัยในชีวิตจริง) 160 00:10:08,125 --> 00:10:09,875 - ไม่อยากเชื่อเลย - ว่ากันตามจริง 161 00:10:10,750 --> 00:10:13,625 เธอไม่ใช่คนที่แม่อยากดื่มเบียร์ด้วย 162 00:10:13,708 --> 00:10:16,083 แต่แม่ไม่คิดว่าเธอจะทำเรื่องแบบนั้นหรอกนะ 163 00:10:17,708 --> 00:10:19,250 หนูก็เหมือนกัน 164 00:10:19,333 --> 00:10:22,541 แต่หนูไม่รู้แล้วว่ามันจะเป็นอะไรไปได้อีก 165 00:10:22,625 --> 00:10:25,708 เธอมีบาร์บิทูเรตในเลือดได้ยังไง 166 00:10:25,791 --> 00:10:28,041 ลูกรัก ตอนนี้พวกเราไม่รู้อะไรเลย 167 00:10:28,833 --> 00:10:33,000 พ่อว่าอย่าเพิ่งด่วนสรุปดีกว่า โอเคไหม 168 00:10:49,458 --> 00:10:51,458 ถ้าคุณไม่ได้รู้จักคุณแกรห์มดี 169 00:10:51,541 --> 00:10:56,458 แล้วทำไมเขาถึงโทรไปที่บ้านคุณ เก้าครั้งในสี่วันที่ผ่านมา 170 00:10:59,666 --> 00:11:01,708 เขาอาจจะตามหาชูตเตอร์ ดิวอลอยู่ก็ได้ 171 00:11:01,791 --> 00:11:04,041 เพราะคุณดิวอลรู้จักเขาดี 172 00:11:04,125 --> 00:11:06,916 ถึงขนาดโอนเงิน 300,000 ดอลลาร์ให้เขา 173 00:11:07,000 --> 00:11:11,250 แต่โอนทำไม เป็นค่าจ้าง ที่เขาฆ่าแมร์ริตต์ โมนาโคให้คุณเหรอ 174 00:11:18,166 --> 00:11:20,625 บรอเดอริก เขาเป็นคนรู้จักเก่า 175 00:11:20,708 --> 00:11:22,291 ฉันรู้จักกับเขามานานแล้ว 176 00:11:22,375 --> 00:11:25,250 เขาโทรมาเพราะร้อนเงิน 177 00:11:26,000 --> 00:11:30,041 ตอนนั้นฉันไม่มีเงินสด 178 00:11:30,125 --> 00:11:31,875 ก็เลยขอยืมชูตเตอร์ 179 00:11:31,958 --> 00:11:33,208 ใจดีจัง 180 00:11:34,083 --> 00:11:36,208 ตอนเราสอบปากคำคุณเมื่อวันก่อน 181 00:11:36,291 --> 00:11:39,833 คุณบอกว่าคืนที่คุณโมนาโคตาย คุณเข้านอนตอนตีหนึ่งครึ่ง 182 00:11:40,583 --> 00:11:43,666 แต่มีคนใช้โทรศัพท์บ้าน 183 00:11:43,750 --> 00:11:49,458 ที่อยู่ในออฟฟิศของคุณ โทรไปที่ห้องพักของคุณแกรห์มตอน 3:08 น. 184 00:11:49,541 --> 00:11:54,583 ปกติคุณโทรหาคนรู้จักดึกๆ ดื่นๆ แบบนั้นหรือเปล่า 185 00:12:14,916 --> 00:12:17,333 (รถไฟสายบี) 186 00:12:24,875 --> 00:12:28,041 ผมแค่บอกตำรวจได้ไหมว่า ผมไม่รู้ว่าเธอเอาเงินนั่นไปทำอะไร 187 00:12:28,125 --> 00:12:30,791 ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ เธอขอให้ช่วย ผมไม่ได้ถามว่าทำไม 188 00:12:30,875 --> 00:12:33,125 ก็ต้องดูก่อนว่าตำรวจรู้อะไรบ้าง 189 00:12:33,875 --> 00:12:36,458 คนพวกนี้ก็เหมือนครอบครัวผม 190 00:12:38,583 --> 00:12:40,625 ก็แค่เหมือน 191 00:12:42,500 --> 00:12:46,458 เงิน 300,000 ดอลลาร์ ถือเป็นเงินก้อนโตสำหรับคนส่วนใหญ่ 192 00:12:46,541 --> 00:12:47,541 ใช่ 193 00:12:48,250 --> 00:12:51,458 ทำไมคุณถึงอยากให้เงินเขา 194 00:12:57,208 --> 00:12:59,541 ฉันรู้จักเขามานานแล้ว 195 00:12:59,625 --> 00:13:01,875 แล้วคุณดิวอลล่ะ นั่นคือสาเหตุที่เขาให้คุณยืมเงินเหรอ 196 00:13:01,958 --> 00:13:03,791 เพราะเขารู้จักคุณมานาน 197 00:13:04,375 --> 00:13:05,375 เขา… 198 00:13:07,166 --> 00:13:08,375 ที่จริงเขา… 199 00:13:10,208 --> 00:13:11,125 เราสนิทกันมาก 200 00:13:11,208 --> 00:13:13,958 เขาให้ฉันยืมเงินเพราะรู้ว่าฉันจะคืน 201 00:13:15,250 --> 00:13:16,125 สนิทแค่ไหน 202 00:13:17,625 --> 00:13:19,125 เขาก็เหมือนลูกชายฉัน 203 00:13:19,208 --> 00:13:21,958 ใช่ ฉันก็มีลูกชาย 204 00:13:23,041 --> 00:13:26,333 แต่เขาไม่เคยทำอะไรเพียงเพราะฉันบอกให้ทำ 205 00:13:38,541 --> 00:13:40,750 (ชูตเตอร์) 206 00:13:49,666 --> 00:13:51,333 (รถไฟสายบี) 207 00:13:52,208 --> 00:13:53,208 ขอบคุณ 208 00:13:59,083 --> 00:14:00,625 - ไง - ไง 209 00:14:04,583 --> 00:14:09,375 ขอโทษนะที่ฉันสับสน 210 00:14:09,458 --> 00:14:11,708 ที่ฉันทำมันผิดต่อคุณกับเบนจี้ 211 00:14:13,500 --> 00:14:14,791 ฉันแค่รู้สึกเหมือน… 212 00:14:17,375 --> 00:14:20,458 ทุกอย่างเป็นความผิดฉัน ทุกอย่างผิดพลาดไปหมด และ… 213 00:14:25,208 --> 00:14:27,250 ฉันไม่อยากทำแบบนี้อีกต่อไปแล้ว 214 00:14:30,125 --> 00:14:31,583 ขอโทษนะ ฉัน… 215 00:14:35,416 --> 00:14:38,166 ฉันไม่รู้แล้วว่าตัวเองเป็นใคร 216 00:14:42,583 --> 00:14:45,083 แต่ฉันรู้ว่าฉันเคยเป็นใคร ฉัน… 217 00:14:46,208 --> 00:14:48,333 - ฉันต้องกลับไปเป็นคนเดิม - โอเค 218 00:14:50,166 --> 00:14:53,708 กลับไปเป็นผู้หญิงบนรถไฟสายบี 219 00:14:56,833 --> 00:14:57,833 ฉันจำคุณได้ 220 00:15:01,958 --> 00:15:03,791 คุณจำถูกแล้ว นั่นฉันเอง 221 00:15:07,208 --> 00:15:08,208 ผมรู้ 222 00:15:13,625 --> 00:15:14,625 โอเค 223 00:15:19,416 --> 00:15:20,416 บาย 224 00:15:21,666 --> 00:15:22,666 บาย 225 00:15:51,875 --> 00:15:53,000 ตายแล้ว 226 00:15:57,625 --> 00:15:58,625 บรูซ 227 00:16:02,750 --> 00:16:03,750 บรูซ 228 00:16:18,500 --> 00:16:23,000 คุณแท็ก ขอโทษที่รบกวนค่ะ ฉันพยายามบอกคุณคอลลินส์แล้ว… 229 00:16:23,083 --> 00:16:24,333 โกเชียที่รัก 230 00:16:24,416 --> 00:16:26,833 - แท็ก - อีนิด เป็นยังไงบ้าง 231 00:16:26,916 --> 00:16:29,000 - ฉันพากองทหารมาด้วย - สวัสดีค่ะ 232 00:16:29,083 --> 00:16:31,541 ครับ ผมเห็นแล้ว เรารอคุณอยู่ 233 00:16:31,625 --> 00:16:32,541 เกรียร์ของฉันอยู่ไหนคะ 234 00:16:33,791 --> 00:16:36,083 เธอติดธุระในเมืองนิดหน่อย 235 00:16:37,041 --> 00:16:39,958 ธุระในเมืองนิดหน่อย 236 00:16:40,041 --> 00:16:41,375 "นักเขียน แกร์ริสัน วินเบอรี่ 237 00:16:41,458 --> 00:16:43,541 ผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรมแมร์ริตต์ โมนาโค 238 00:16:43,625 --> 00:16:44,833 เรื่องจริงยิ่งกว่านิยาย" 239 00:16:44,916 --> 00:16:47,083 - ให้ตายสิ ใครเขียนพาดหัวเนี่ย - เป็นความจริงเหรอ 240 00:16:47,166 --> 00:16:48,583 ตำรวจแค่คุยกับเธอ 241 00:16:48,666 --> 00:16:51,458 พวกเขามาพาเธอไปเมื่อเช้า 242 00:16:51,541 --> 00:16:55,333 แล้วก็เอาคอมพิวเตอร์ กับแล็ปท็อปเธอไปโดยไม่บอกล่วงหน้า 243 00:16:55,416 --> 00:16:59,125 ผู้กำกับบ้านนอก คงอยากสร้างผลงานนั่นแหละ 244 00:16:59,208 --> 00:17:01,083 เรื่องทั้งหมดนี่มันน่ารังเกียจมาก 245 00:17:02,208 --> 00:17:06,250 แน่นอนว่าถ้าเรารู้ล่วงหน้า เราคงโทรไปบอกคุณก่อน 246 00:17:06,333 --> 00:17:07,666 แน่นอนค่ะ 247 00:17:08,500 --> 00:17:10,666 เราแค่ต้องแก้ไปตามสถานการณ์ 248 00:17:10,750 --> 00:17:11,833 - มาเริ่มกันเลย - ค่ะ 249 00:17:11,916 --> 00:17:12,958 เสนอได้ทุกอย่าง 250 00:17:13,041 --> 00:17:16,041 สัญชาตญาณบอกว่ายังไง 251 00:17:16,125 --> 00:17:20,291 ผมว่าเราเล่นข่าวผู้ต้องสงสัย คดีฆาตกรรมได้ มันเหมือนนวนิยายอัตตา 252 00:17:20,375 --> 00:17:25,625 ที่เรากังวลจริงๆ คือเรื่องที่คุณเปิดเผยเมื่อวาน 253 00:17:25,708 --> 00:17:27,125 เปิดเผยเหรอ 254 00:17:28,708 --> 00:17:29,666 ผมพูดว่าอะไร 255 00:17:30,375 --> 00:17:32,750 คุณบอกว่าคุณกับเกรียร์มีเซ็กส์แบบสามคน 256 00:17:32,833 --> 00:17:36,666 - อ๋อ เรื่องนั้น… - เราโฆษณาว่าพวกคุณเป็นคู่รักสมบูรณ์แบบ 257 00:17:37,250 --> 00:17:39,833 ซึ่งโดนใจกลุ่มเป้าหมายซิสเฮท รักเดียวใจเดียว 258 00:17:39,916 --> 00:17:43,500 ไม่ได้โฆษณาว่าเป็นบ้านสามเรา ซึ่งโดนใจกลุ่มเป้าหมายอย่างแบรด 259 00:17:43,583 --> 00:17:44,583 ขอบคุณ 260 00:17:46,541 --> 00:17:47,541 บ้านสามเรา 261 00:17:48,375 --> 00:17:49,375 ใช่ 262 00:17:52,000 --> 00:17:56,375 เขาดูเพลียๆ นะ แท็ก คุณต้องพัก 263 00:17:59,750 --> 00:18:00,875 ใช่ 264 00:18:02,208 --> 00:18:03,208 ขอโทษที่ขัดจังหวะ 265 00:18:03,291 --> 00:18:07,208 ไม่เป็นไร ฉันถามลูกว่า ไปทัศนศึกษาเป็นยังไงบ้างยังจะได้เรื่องกว่า 266 00:18:07,291 --> 00:18:09,791 เราจับเขาได้ตอนขึ้นเครื่องบินเล็ก 267 00:18:09,875 --> 00:18:11,875 ดูสิ คุณแกรห์ม 268 00:18:13,291 --> 00:18:14,291 ยินดีต้อนรับ 269 00:18:14,833 --> 00:18:17,833 ผมไม่รู้ว่าเธอบอกอะไรคุณ แต่ผมไม่ได้ทำอะไรเลย 270 00:18:17,916 --> 00:18:20,333 คาร์ล ช่วยหาเก้าอี้ให้คุณแกรห์มหน่อย 271 00:18:20,416 --> 00:18:21,583 ได้ 272 00:18:21,666 --> 00:18:26,166 เอาไว้ข้างๆ คุณนายวินเบอรี่นะ 273 00:18:29,125 --> 00:18:30,208 เชิญนั่ง 274 00:18:31,000 --> 00:18:32,000 นี่ 275 00:18:32,666 --> 00:18:33,666 ขอบคุณ 276 00:18:34,291 --> 00:18:35,458 ขอบคุณ คาร์ล ไปได้ 277 00:18:41,958 --> 00:18:45,583 ผมอยากรู้จริงๆ ว่า… 278 00:18:47,666 --> 00:18:49,250 พวกคุณรู้จักกันได้ยังไง 279 00:18:51,083 --> 00:18:52,083 เราไม่รู้จักกัน 280 00:18:53,166 --> 00:18:54,291 จริงไหม 281 00:18:55,041 --> 00:19:01,958 แล้วทำไมคุณนายวินเบอรี่ ถึงให้ชูตเตอร์ ดิวอลโอนเงิน 300,000 ให้คุณ 282 00:19:04,875 --> 00:19:07,333 แค่ให้เฉยๆ น่ะ 283 00:19:08,916 --> 00:19:11,916 โอเค แล้วทำไมถึงมีคนให้เงิน 300,000 กับคุณ 284 00:19:13,958 --> 00:19:16,125 เพราะผมขอดีๆ 285 00:19:18,166 --> 00:19:20,000 คุณไม่เข้าใจสถานการณ์ บรอเดอริก 286 00:19:20,083 --> 00:19:22,083 ดูสิ เรารู้จักกันจริงๆ ด้วย 287 00:19:23,041 --> 00:19:24,916 ขอบอกให้ชัดเจนนะ 288 00:19:25,666 --> 00:19:27,125 ผมไม่ได้แบล็กเมลใคร 289 00:19:27,208 --> 00:19:28,083 - โอเค - หลุดปากจนได้ 290 00:19:28,166 --> 00:19:31,166 - ดีใจที่คุณบอกเรา - ขอบคุณที่บอกให้ชัดเจน 291 00:19:31,250 --> 00:19:34,375 - ฉันจะจดไว้ - ได้ยินไหม ดีมาก จดไว้ 292 00:19:34,458 --> 00:19:37,333 "ไม่ได้แบล็กเมลใคร" 293 00:19:38,791 --> 00:19:40,125 - เข้าใจแล้ว - ดีใจที่ได้รู้ 294 00:19:40,916 --> 00:19:43,416 - พวกเขาล้อเลียนคุณอยู่ - คิดงั้นเหรอ 295 00:19:46,791 --> 00:19:50,041 พวกเราทุกคนรู้สึกเครียดอย่างมาก 296 00:19:50,125 --> 00:19:53,625 เพราะอุบัติเหตุ 297 00:19:53,708 --> 00:19:55,458 และงานแต่งงานที่ต้องเลื่อนไป 298 00:19:55,541 --> 00:19:58,833 เพราะแรงกดดันนั้น 299 00:19:58,916 --> 00:20:05,750 ผมจึงพ่ายแพ้ให้อาการติดสุรา ซึ่งเป็นความผิดพลาดตามปกติของมนุษย์ 300 00:20:05,833 --> 00:20:06,666 กัญชาด้วย 301 00:20:06,750 --> 00:20:09,458 - ไม่ นั่นมัน… - เราอยากให้มันเรียบง่าย 302 00:20:09,541 --> 00:20:10,750 แค่สุราพอ 303 00:20:10,833 --> 00:20:11,958 แล้วยังไงต่อ 304 00:20:12,041 --> 00:20:13,208 และผมรักครอบครัว 305 00:20:13,291 --> 00:20:16,583 ผมรักครอบครัว ผมรักภรรยาและชีวิตคู่ของเรา 306 00:20:16,666 --> 00:20:19,416 ผมถึงได้ตัดสินใจอย่างยากลำบากว่า 307 00:20:19,500 --> 00:20:23,083 ผมจะใช้เวลาสองสามสัปดาห์ต่อจากนี้ พิจารณาตัวเองและรักษาตัว 308 00:20:23,166 --> 00:20:24,333 ที่พรอมิสเซส มาลิบู 309 00:20:24,416 --> 00:20:27,083 ไม่ได้ หรูเกิน นิวอีรา 310 00:20:27,625 --> 00:20:29,041 - ที่นิวเฮเว่นน่ะเหรอ - ใช่ 311 00:20:29,125 --> 00:20:30,791 ไม่ ไม่เอาเด็ดขาด ที่นั่นมันเส็งเคร็ง 312 00:20:30,875 --> 00:20:33,791 - ที่นั่นดีไม่ใช่เหรอ - ไม่ๆ โทมัส 313 00:20:33,875 --> 00:20:36,666 มันเส็งเคร็ง ผมเคยไป พนักงานแย่ 314 00:20:36,750 --> 00:20:38,750 - มันเป็นสถานบำบัด - ใช่ 315 00:20:38,833 --> 00:20:41,500 ผมบอกว่าจะไปนิวเฮเว่น แต่จริงๆ ไปมาลิบูได้ไหม 316 00:20:41,583 --> 00:20:43,166 - ไม่ได้ - โอเค 317 00:20:45,875 --> 00:20:49,625 ผมว่าพ่อน่าจะลองพูดใหม่โดยไม่ถือแก้วเหล้าดู 318 00:20:49,708 --> 00:20:51,625 - ความคิดดี - เป็นความคิดที่ดี 319 00:20:51,708 --> 00:20:54,583 ฉันไม่ได้จะถือแก้วเหล้าตอนพูดจริงๆ 320 00:20:54,666 --> 00:20:57,041 - ครับ ผมรู้ แต่มันช่วยได้น่ะ - โอเค 321 00:20:58,416 --> 00:20:59,916 นี่เป็นการติเพื่อก่อ 322 00:21:00,000 --> 00:21:03,416 พวกเราทุกคนรู้สึกเครียดอย่างมาก 323 00:21:03,500 --> 00:21:04,791 เพราะอุบัติเหตุ 324 00:21:04,875 --> 00:21:06,125 เพราะแรงกดดันนั้น 325 00:21:06,208 --> 00:21:12,208 ผมจึงพ่ายแพ้ให้อาการติดสุรา ซึ่งเป็นความผิดพลาดตามปกติของมนุษย์ 326 00:21:12,291 --> 00:21:15,208 เพราะเหตุนั้น ผมถึงตัดสินใจอย่างยากลำบากว่า 327 00:21:15,291 --> 00:21:19,166 ผมจะใช้เวลาสองสามสัปดาห์ต่อจากนี้ พิจารณาตัวเองและรักษาตัว 328 00:21:20,458 --> 00:21:22,666 ที่นิวอีรา ในนิวเฮเว่น 329 00:21:23,666 --> 00:21:25,833 - ต้องให้เขาพูดอีก… - มันยากนะ 330 00:21:25,916 --> 00:21:27,375 เยี่ยมครับ พูดได้ดีมาก 331 00:21:29,041 --> 00:21:29,916 เย่ 332 00:21:35,416 --> 00:21:36,250 เอาล่ะ 333 00:21:41,833 --> 00:21:43,291 รู้ไหมว่าฉันอยากรู้อะไร 334 00:21:44,500 --> 00:21:47,000 เขาข่มขู่คุณเรื่องอะไร คุณนายวินเบอรี่ 335 00:21:47,083 --> 00:21:49,500 เขารู้ว่าคุณฆ่าแมร์ริตต์ โมนาโค 336 00:21:49,583 --> 00:21:51,625 หรือว่าคุณจ้างให้เขาฆ่าเธอ 337 00:21:54,666 --> 00:21:56,833 - เธอฆ่าผู้หญิงนั่นเหรอ - หุบปาก 338 00:21:56,916 --> 00:21:59,166 ไม่ อย่าหุบปาก พูดต่อไป 339 00:21:59,958 --> 00:22:00,958 ใช่ 340 00:22:02,166 --> 00:22:04,250 แปลว่าผมได้รับความคุ้มกันเหรอ 341 00:22:08,291 --> 00:22:09,708 คุณต้องการความคุ้มกันไหม 342 00:22:14,083 --> 00:22:15,083 คุณก็บอกมาสิ 343 00:22:15,958 --> 00:22:16,833 นี่ ผู้กำกับ 344 00:22:16,916 --> 00:22:19,500 - ชูตเตอร์ ดิวอลกับทนายมาหา - โอเค 345 00:22:19,583 --> 00:22:20,833 อย่าลากเขามาเกี่ยว 346 00:22:20,916 --> 00:22:22,541 - เขาไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ - ขอบคุณ 347 00:22:22,625 --> 00:22:23,875 ฉันพูดจริงๆ ปล่อยเขาไป 348 00:22:23,958 --> 00:22:26,291 ใครสักคนต้องบอกเราว่าเงินนั่นเป็นค่าอะไร 349 00:22:26,375 --> 00:22:28,875 เขาไม่รู้ เขาแค่ให้ฉันยืมเงิน 350 00:22:28,958 --> 00:22:33,041 ฉันต้องใช้หนี้ หนี้ 300,000 ดอลลาร์ 351 00:22:33,125 --> 00:22:36,625 เพราะไอ้งั่งนี่เป็นพี่ชายฉัน 352 00:22:36,708 --> 00:22:38,125 เขาติดการพนัน 353 00:22:38,208 --> 00:22:42,208 ฉันใช้หนี้ให้เขามาหลายปีแล้ว นี่คือเหตุผล 354 00:22:42,291 --> 00:22:44,458 ก็แค่นั้นแหละ ฉันบอกไปหมดแล้ว 355 00:22:48,958 --> 00:22:50,125 เขาเป็นพี่ชายคุณเหรอ 356 00:22:52,000 --> 00:22:54,708 ทำไม ไม่เห็นความคล้ายเหรอ 357 00:23:07,958 --> 00:23:09,041 โอเค แล้ว… 358 00:23:12,125 --> 00:23:15,791 คุณเกี่ยวข้องยังไงกับมาเฟียตุรกี 359 00:23:15,875 --> 00:23:18,041 - ใครจะไปรู้ - ผมทำงานให้พวกเขา 360 00:23:18,125 --> 00:23:20,541 เป็นเบ๊น่ะเหรอ คุณซื้อกาแฟให้พวกนั้นเหรอ 361 00:23:20,625 --> 00:23:22,333 - ผมไม่ได้เป็นเบ๊ - เหรอ 362 00:23:22,416 --> 00:23:23,416 ผมทำอย่างอื่น 363 00:23:23,500 --> 00:23:26,041 - ไม่นะ บอกเราที - ใช่ 364 00:23:26,125 --> 00:23:29,958 มันไม่ได้เป็นแก๊ง ไม่ได้เป็นแก๊งจริงจังอะไร 365 00:23:30,041 --> 00:23:32,458 เพราะเหตุผลอะไรก็ตาม เขาเป็นหนี้พวกนั้น 300,000 ดอลลาร์ 366 00:23:32,541 --> 00:23:35,916 ฉันจ่ายให้แล้ว หวังว่าเขาจะรู้บุญคุณ 367 00:23:36,458 --> 00:23:40,583 และฉันไม่มีเงินจะให้แล้ว ถึงเขาจะมาหาฉันที่นี่ 368 00:23:40,666 --> 00:23:42,916 ได้ ขอบใจนะ 369 00:23:43,583 --> 00:23:46,083 ถ้ามันไม่ใช่แก๊ง แล้วมันเป็นอะไร 370 00:23:48,208 --> 00:23:52,208 มันเป็นกลุ่มน่ะ เป็นเหมือนองค์กร 371 00:23:52,291 --> 00:23:54,208 กลุ่มอาชญากรน่ะเหรอ 372 00:23:54,291 --> 00:23:57,166 โอเค แล้วคุณเรียก 373 00:23:58,125 --> 00:24:01,208 กลุ่มคนที่มีลักษณะเป็นองค์กร และก่ออาชญากรรมว่าอะไร 374 00:24:05,416 --> 00:24:06,833 ผมไม่มีอะไรจะพูด 375 00:24:08,166 --> 00:24:10,708 - ว่ายังไงนะ - ฉันไม่มีอะไรจะพูด 376 00:24:11,666 --> 00:24:12,708 หุบปากเป็นสักทีนะ 377 00:24:15,208 --> 00:24:16,291 เอาล่ะ 378 00:24:17,625 --> 00:24:19,750 ฉันว่าเราคงคุยกันเสร็จแล้ว 379 00:24:20,791 --> 00:24:22,958 - แล้วตั๋วเครื่องบินผมล่ะ - ฟังนะ 380 00:24:23,875 --> 00:24:26,166 คุณไม่โดนจับใส่กุญแจมือก็บุญแล้ว 381 00:24:26,250 --> 00:24:27,416 คุณนายวินเบอรี่ 382 00:24:28,333 --> 00:24:29,291 คุณไปได้ 383 00:24:30,625 --> 00:24:31,958 - ขอบคุณค่ะ - แล้วผมล่ะ 384 00:24:32,041 --> 00:24:34,500 - ให้ฉันพาเขาไปด้วยไหม - ค่ะ 385 00:24:40,166 --> 00:24:41,833 - ขอบคุณที่มาครับ - ขอบคุณค่ะ 386 00:24:44,291 --> 00:24:46,583 เชี่ย 387 00:24:50,166 --> 00:24:52,625 - ฉันคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ใช่ - ผมก็เหมือนกัน 388 00:24:52,708 --> 00:24:54,958 - ต้องกลับมาเริ่มจากศูนย์ - บ้าเอ๊ย 389 00:24:57,625 --> 00:25:02,083 - ผมจะไปคุยกับชูตเตอร์ ดิวอล - โอเค 390 00:25:04,708 --> 00:25:07,958 ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ คุณดิวอล 391 00:25:08,041 --> 00:25:10,708 ทีนี้คุณก็จะได้ออกไปพบเจอสิ่งดีๆ 392 00:25:10,791 --> 00:25:12,541 บนเกาะของเรา 393 00:25:12,625 --> 00:25:14,875 ขอบคุณครับ แต่ผมเคยมาที่นี่หลายครั้งแล้ว 394 00:25:14,958 --> 00:25:17,791 จริงเหรอ ผมนึกว่าคุณมาไกลซะอีก 395 00:25:18,500 --> 00:25:19,458 จากแมนแฮตตันน่ะนะ 396 00:25:20,250 --> 00:25:21,250 ไม่ไกลหรอก 397 00:25:22,208 --> 00:25:25,125 - โชคดีนะ คาร์ล - ครับ โชคดี 398 00:25:26,333 --> 00:25:31,875 (สถานีตำรวจแนนทัคเก็ต) 399 00:25:31,958 --> 00:25:35,166 นี่เป็นช่วงที่คนให้ความสนใจมากที่สุด 400 00:25:35,250 --> 00:25:37,375 ขอให้ทุกคนเตรียมใจก่อนดู 401 00:25:37,458 --> 00:25:39,666 ก็ไม่แย่ขนาดนั้นนะ 402 00:25:39,750 --> 00:25:41,916 ไม่มีวันบอกลา ไม่มีวันโกหก… 403 00:25:42,000 --> 00:25:44,291 - แต่ก็ไม่ดี - อยากฟังเพลงสักหน่อยไหม 404 00:25:44,375 --> 00:25:47,375 ทำให้คุณร้องไห้ ไม่มีวันบอกลา… 405 00:25:47,458 --> 00:25:48,666 - สวัสดี - เกรียร์ 406 00:25:48,750 --> 00:25:50,291 - แม่ - เรากลับมาแล้ว 407 00:25:50,375 --> 00:25:52,333 สวัสดีจ้ะ 408 00:25:52,416 --> 00:25:53,250 ทุกอย่างเรียบร้อยดี 409 00:25:53,333 --> 00:25:56,583 นี่บรอเดอริก แกรห์ม 410 00:25:56,666 --> 00:25:59,291 บรอเดอริก ทักทายทุกคนสิ 411 00:25:59,375 --> 00:26:00,208 เอางั้นเหรอ 412 00:26:01,291 --> 00:26:03,458 - สวัสดี - เขาคือคนที่โทรมา 413 00:26:04,250 --> 00:26:05,083 ใช่ 414 00:26:06,208 --> 00:26:07,666 เขาเป็นพี่ชายของฉันเอง 415 00:26:11,541 --> 00:26:13,541 เขามาทำอะไรที่นี่ 416 00:26:13,625 --> 00:26:14,458 พี่ชายเหรอ 417 00:26:14,541 --> 00:26:15,541 ตาเถรตกกระได 418 00:26:17,500 --> 00:26:21,333 - ขอโทษนะ นั่นพี่ชายแม่เหรอ - ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแม่มีพี่ 419 00:26:21,416 --> 00:26:22,791 พวกลูกไม่รู้หรอก 420 00:26:24,458 --> 00:26:25,791 ก็แม่ไม่เคยบอก 421 00:26:25,875 --> 00:26:27,291 แหงล่ะ จะบอกไปทำไม 422 00:26:27,375 --> 00:26:29,958 บรอเดอริก ไม่ต้องมองรูปโมเนต์เลย นั่นของปลอม 423 00:26:30,583 --> 00:26:31,500 จริงเหรอคะ 424 00:26:33,041 --> 00:26:34,791 อยากให้เรากลับก่อนไหม 425 00:26:34,875 --> 00:26:38,333 - นี่ดูเป็นเรื่องใน… - ไม่ อีนิด อย่าเพิ่งไป 426 00:26:38,416 --> 00:26:39,541 ให้ฉันขึ้นไปข้างบนไหมคะ 427 00:26:39,625 --> 00:26:43,291 ไม่ๆ ฉันอยากให้ทุกคนอยู่ด้วย ช่วยนั่งก่อนได้ไหม 428 00:26:43,375 --> 00:26:44,750 ทำอะไรของคุณน่ะ 429 00:26:44,833 --> 00:26:46,333 ฉันไปเอาของว่างมาเสิร์ฟนะคะ 430 00:26:46,416 --> 00:26:48,041 อย่าเพิ่ง ไว้ทีหลัง 431 00:26:49,541 --> 00:26:53,583 แล้วเราจะฟ้องตำรวจไหม เพราะพวกเขาไม่มีสิทธิ์… 432 00:26:53,666 --> 00:26:55,083 พวกเขาบอกว่าแม่เป็นคนร้ายหรือเปล่า 433 00:26:55,166 --> 00:26:57,166 ตำรวจไม่ได้คิดว่าแม่ฆ่าแมร์ริตต์ 434 00:26:57,250 --> 00:27:03,000 พวกเขาคิดว่าแม่จ้างนักฆ่ามาฆ่าแมร์ริตต์ 435 00:27:07,916 --> 00:27:08,916 ซึ่งแม่ไม่ได้ทำ 436 00:27:09,000 --> 00:27:10,375 - แน่นอน - แน่นอนอยู่แล้ว 437 00:27:10,458 --> 00:27:13,250 - ที่รัก ผม… - แน่นอนอยู่แล้ว ผมแค่… 438 00:27:13,875 --> 00:27:15,875 ที่รัก ผม… เรามีแผน 439 00:27:16,708 --> 00:27:18,500 แบร์รี่กับซินเธียเขียนคำแถลง… 440 00:27:18,583 --> 00:27:20,833 - ไฮยาซินธ์กับแบรด - จะเรียก "แบร์รี่" ก็ได้ 441 00:27:21,958 --> 00:27:24,500 พวกเขาเขียนคำแถลงให้ผม 442 00:27:24,583 --> 00:27:26,625 ผมจะไปบำบัด ทุกอย่างจะต้องเรียบ… 443 00:27:26,708 --> 00:27:30,166 เขาจะไปบำบัด ส่วนเราจะเล่นข่าวที่คุณโดนตำรวจจับ 444 00:27:30,250 --> 00:27:32,000 ตำรวจบ้านนอกหิวแสง เรียบร้อย 445 00:27:32,083 --> 00:27:36,958 ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย ทุกอย่างจะกลับไปเป็นเหมือนแต่ก่อน 446 00:27:38,166 --> 00:27:40,958 ไม่ มันจะไม่กลับไปเป็นเหมือนแต่ก่อน 447 00:27:41,041 --> 00:27:43,708 ฉันจะไม่กลับไปเป็นเหมือนแต่ก่อน 448 00:27:43,791 --> 00:27:47,000 เพราะที่ผ่านมา ฉันใช้ชีวิตอยู่กับคำโกหก 449 00:27:47,083 --> 00:27:49,208 ตัวจริงของฉันมีสีสันกว่านั้นมาก จริงไหม 450 00:27:49,291 --> 00:27:50,625 มันเป็นแค่คำเปรียบเปรย 451 00:27:50,708 --> 00:27:53,500 ไม่ นั่นเป็นคำขู่ แท็ก นั่นเป็นคำขู่ 452 00:27:53,583 --> 00:27:55,750 หนุ่มๆ แม่จะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว 453 00:27:55,833 --> 00:27:59,541 แม่กับพ่อไม่ได้เจอกันที่งานเปิดแกลเลอรี่ 454 00:27:59,625 --> 00:28:02,416 - เราเจอกันที่บาร์ - ทำอะไรของคุณน่ะ 455 00:28:02,500 --> 00:28:05,041 ฉันทำอะไรน่ะเหรอ ก็สารภาพให้มันจบๆ ไปไง 456 00:28:05,833 --> 00:28:07,583 ฉันกับทอมก็เจอกันที่บาร์ค่ะ 457 00:28:08,416 --> 00:28:10,083 แม่ทำงานที่บาร์ 458 00:28:10,166 --> 00:28:14,000 - บางครั้งก็ทำงานตามโรงแรม - แน่ใจนะว่าอยากเล่าเรื่องนี้ต่อหน้า… 459 00:28:14,083 --> 00:28:16,708 - แน่ใจสิ ฉันอยากเล่า - สมัยที่แม่ของพวกแกยังสาว 460 00:28:16,791 --> 00:28:20,541 เธอมีโอกาสในชีวิตไม่มากนัก เธอเลยต้องทำงาน 461 00:28:20,625 --> 00:28:23,708 เธอทำงานหนักเพื่อหาเลี้ยงตัวเอง 462 00:28:23,791 --> 00:28:29,083 เพื่อหาเลี้ยงครอบครัว เหมือนที่แม่ทำมาตลอด และยังทำอยู่ 463 00:28:29,166 --> 00:28:32,791 แต่กลับเข้าเรื่องก่อน แม่เป็นโสเภณี 464 00:28:32,875 --> 00:28:36,708 - โสเภณีชั้นสูง… - แม่มีเซ็กส์กับผู้ชายเพื่อเงิน 465 00:28:36,791 --> 00:28:41,000 พี่ชายแม่เป็นคนจัดหาลูกค้า และพ่อของลูกก็เป็นหนึ่งในนั้น 466 00:28:41,083 --> 00:28:44,083 - แหวะสุดๆ - ตายแล้ว 467 00:28:51,125 --> 00:28:52,250 พ่อไม่ได้จ่ายเงินนะ 468 00:28:53,458 --> 00:28:56,166 - ไม่เอาน่า แท็ก - จ่ายแค่ครั้งแรก ตามหลักแล้ว… 469 00:28:56,250 --> 00:28:57,750 - ใช่ เขาจ่ายหรือเปล่า - จ่าย 470 00:28:57,833 --> 00:29:01,000 - จ่าย คุณจ่ายสามครั้ง - นายจ่าย พวก 471 00:29:01,083 --> 00:29:04,083 โอเคไหม แต่ตอนนี้ฉันเป็นคนจ่ายทุกอย่าง 472 00:29:04,166 --> 00:29:06,708 - ทำบ้าอะไรน่ะ - มันสำคัญตรงไหนน่ะเหรอ ก็เพราะ… 473 00:29:06,791 --> 00:29:09,375 - นี่บ้านเรานะ - ไม่ ฉันอยากให้ถ่ายต่อไป 474 00:29:09,458 --> 00:29:13,208 จะส่งข้อความ จดบันทึก หรือทำอะไรก็ได้ เพราะฉันจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว 475 00:29:13,291 --> 00:29:16,208 ฉันจะไม่ทนอยู่อย่างหวาดกลัวว่า สักวันจะโดนแฉ ได้ยินไหม 476 00:29:16,291 --> 00:29:20,166 ฉันจะไม่ทนอยู่กับความงี่เง่าของคุณ ฉันจะไม่ตามเช็ดตามล้างให้คุณ 477 00:29:20,250 --> 00:29:23,583 ฉันจะไม่ทนอยู่กับความหลงตัวเอง และความทุเรศของคุณ พอกันที 478 00:29:23,666 --> 00:29:25,083 ได้ยินไหม พอกันที 479 00:29:25,166 --> 00:29:30,958 ฉันจะไม่จัดการทุกอย่างให้ทุกคนอีกแล้ว 480 00:29:31,708 --> 00:29:32,916 พอกันที 481 00:29:33,916 --> 00:29:38,291 ฉันโกหกมามากพอแล้ว ก็นั่นแหละ 482 00:29:41,333 --> 00:29:42,583 ค่อยยังชั่วหน่อย 483 00:29:50,875 --> 00:29:54,875 ถ้าพวกลูกสงสัยอะไร แม่ยินดีตอบทุกคำถาม 484 00:29:54,958 --> 00:29:57,208 ระหว่างนั่งจิบชาในครัว 485 00:30:00,541 --> 00:30:02,458 และฉันจะออกหนังสือเกี่ยวกับเรื่องนี้ อีนิด 486 00:30:02,541 --> 00:30:05,625 ฉันเขียนมาพักหนึ่งแล้ว มันจะต้องสุดยอดแน่ 487 00:30:07,875 --> 00:30:10,416 แหงล่ะ เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็เขียนหนังสือแฉแหลก 488 00:30:10,500 --> 00:30:12,375 - ให้ตายสิ - เอาล่ะ 489 00:30:14,083 --> 00:30:15,375 ขอมือถือคืนได้ไหม 490 00:30:16,625 --> 00:30:18,291 พ่อขอคุยด้วยหน่อย 491 00:30:20,041 --> 00:30:21,250 มีอะไรคะ 492 00:30:21,333 --> 00:30:23,625 ขอโทษนะ คุณบอกว่ามีขนมใช่ไหม 493 00:30:31,750 --> 00:30:33,750 พ่อขอคุยด้วยหน่อยนะ 494 00:30:33,833 --> 00:30:34,833 ได้ค่ะ 495 00:30:35,625 --> 00:30:40,791 วันนี้แม่เขาบอกพ่อว่าแม่เอายามาด้วยสามเม็ด 496 00:30:41,958 --> 00:30:42,958 ยาอะไรคะ 497 00:30:44,416 --> 00:30:45,416 ยา… 498 00:30:46,083 --> 00:30:47,375 ยาสำหรับการุณยฆาต 499 00:30:48,625 --> 00:30:51,458 - พ่อ อะไรกันคะ - พ่อเข้าใจ 500 00:30:52,125 --> 00:30:53,875 ไม่ เชื่อเถอะ พ่อเข้าใจ 501 00:30:55,291 --> 00:30:57,250 ลูกรัก ฟังพ่อนะ 502 00:30:57,833 --> 00:30:59,333 มียาหายไปเม็ดหนึ่ง 503 00:31:00,333 --> 00:31:03,583 แม่เขาหาจนทั่วแล้วก็บอกว่าหาไม่เจอ 504 00:31:06,875 --> 00:31:08,625 แค่บอกพวกเขาอย่างที่บอกผมก็พอ 505 00:31:11,166 --> 00:31:17,875 ฉันไม่รู้ว่าแมร์ริตต์ได้รับยาบาร์บิทูเรต จนกระทั่งวันนี้ 506 00:31:17,958 --> 00:31:22,208 ฉันเอายามาด้วยสามเม็ด ฉันเก็บไว้ในกระเป๋าใส่อุปกรณ์อาบน้ำ 507 00:31:23,166 --> 00:31:26,708 ฉันพกไว้เพราะมันทำให้ฉันอุ่นใจ เผื่อว่า… 508 00:31:28,208 --> 00:31:29,875 อยู่ๆ ฉันอาการทรุดลง 509 00:31:29,958 --> 00:31:31,958 เธอระวังเรื่องยามากครับ คุณตำรวจ 510 00:31:32,041 --> 00:31:34,666 เธอเก็บมันแยกจากยาอื่นๆ 511 00:31:34,750 --> 00:31:38,541 ค่ะ ฉันเก็บไว้ในช่องเล็กๆ ตรงนี้ ฉันเอามาสามเม็ด 512 00:31:38,625 --> 00:31:40,041 แต่พอเช็กอีกที… 513 00:31:43,250 --> 00:31:44,416 ก็เหลือแค่สองเม็ดแล้ว 514 00:31:45,708 --> 00:31:48,541 แล้วนอกจากพวกคุณ มีใครบ้างคะที่เอายาไปได้ 515 00:31:48,625 --> 00:31:50,500 - ไม่มีนะครับ - ทุกคน 516 00:31:50,583 --> 00:31:52,250 ทุกคนในบ้านหลังนี้ 517 00:31:52,333 --> 00:31:53,458 ทุกคนเหรอ 518 00:31:57,375 --> 00:31:58,291 มีอะไร 519 00:31:58,958 --> 00:31:59,958 เกมสุ่ม 520 00:32:01,791 --> 00:32:02,916 เกมสุ่มยาน่ะเหรอ 521 00:32:03,958 --> 00:32:05,666 เกมสุ่มเหรอ มันคืออะไร 522 00:32:05,750 --> 00:32:07,916 - พี่ชายเขา โทมัส… - พี่ชายผม โทมัส 523 00:32:09,000 --> 00:32:11,375 - ชอบขโมยยา - เขาขโมยยาตลอดเวลา 524 00:32:11,458 --> 00:32:14,166 ยาพวกนี้เป็นยาอะไรกันแน่ครับ คุณนายแซ็คส์ 525 00:32:16,791 --> 00:32:18,208 เพนโทบาร์บิทอลค่ะ 526 00:32:19,250 --> 00:32:20,916 แต่เม็ดเดียวไม่ทำให้ถึงตาย 527 00:32:21,500 --> 00:32:23,083 แค่ทำให้สลบ 528 00:32:23,166 --> 00:32:25,000 คุณไปเอายาพวกนี้มาจากไหนคะ 529 00:32:29,375 --> 00:32:32,250 ฉันได้มาจากชายหนุ่มคนหนึ่ง ในกลุ่มสนับสนุนผู้ป่วยมะเร็งค่ะ 530 00:32:32,875 --> 00:32:34,250 ถ้ากินพร้อมกันสามเม็ด… 531 00:32:40,541 --> 00:32:42,125 - เข้าใจแล้ว - โอเค ขอบคุณครับ 532 00:32:42,208 --> 00:32:44,750 - ค่ะ ขอบคุณมากที่สละเวลา - ขอบคุณมากครับ 533 00:32:49,291 --> 00:32:52,333 ไม่เป็นไรนะคะ แม่ มันไม่ใช่ความผิดของแม่ 534 00:32:54,083 --> 00:32:55,041 ไม่ใช่ความผิดของแม่ 535 00:32:56,791 --> 00:32:57,958 ไอ้สารเลว 536 00:32:59,125 --> 00:33:02,958 แกขโมยยาจากแม่ที่ป่วยหนักของฉัน แล้วเอาให้เพื่อนสนิทฉันกิน 537 00:33:03,041 --> 00:33:04,750 - จนเธอตายเหรอ - อะไรนะ 538 00:33:04,833 --> 00:33:07,708 รู้ตัวไหมว่าแกมันทุเรศขนาดไหน 539 00:33:07,791 --> 00:33:09,375 - เขาทำอะไรนะ - หยุดตีผมก่อน 540 00:33:09,458 --> 00:33:13,583 ฉันพูดถึงเกมสุ่มยา ไอ้เด็กโรงเรียนประจำขี้ยา 541 00:33:13,666 --> 00:33:15,250 - พอได้แล้ว - โอเค นี่ 542 00:33:15,333 --> 00:33:18,416 โทมัส เราอยากคุยกับคุณ ไปที่สถานีกับเราหน่อย 543 00:33:18,500 --> 00:33:19,833 ได้ ด้วยความยินดี ไปสิ 544 00:33:19,916 --> 00:33:22,208 แต่อย่าให้อีบ้านี่มาใกล้ผม 545 00:33:25,333 --> 00:33:26,750 - คุณโอเคไหม - ผมโอเค 546 00:33:28,333 --> 00:33:31,041 - เขาทำอะไร - ผัวคุณมันเลวสิ้นดี 547 00:33:40,875 --> 00:33:43,125 เป็นยังไงบ้าง 548 00:33:44,333 --> 00:33:46,166 ฉันไม่มีวันได้เจอเธออีก 549 00:33:49,916 --> 00:33:51,666 ไม่มีวันได้คุยกับเธอ 550 00:33:56,083 --> 00:33:58,250 ไม่มีวันได้บอกเธอว่าฉันมันเฮงซวย 551 00:33:58,333 --> 00:34:03,333 นี่ อย่าพูดถึงตัวเองแบบนั้นสิ 552 00:34:06,125 --> 00:34:11,208 ผมอดคิดไม่ได้ว่าเรื่องทั้งหมดนี่เป็นความผิดผม 553 00:34:13,583 --> 00:34:17,000 ผมรู้ว่าแม่คุณป่วยหนัก 554 00:34:17,750 --> 00:34:21,666 ผมรู้ว่าคุณยังไม่แน่ใจ แต่ผมก็ขอคุณแต่งงาน 555 00:34:26,083 --> 00:34:28,958 แล้วหลังจากคุณกับ… 556 00:34:30,791 --> 00:34:35,875 ผมอยากตราหน้าว่าคุณเป็น "ผู้หญิงหลอกลวง" 557 00:34:37,750 --> 00:34:41,000 แต่ความจริงแล้ว คุณเป็นสิ่งดีๆ หลายอย่าง 558 00:34:42,333 --> 00:34:45,166 คุณเป็น "ผู้หญิงที่เป็นแรงบันดาลใจให้ผม 559 00:34:45,833 --> 00:34:48,750 ผู้หญิงที่ทำให้ผมหัวเราะจนสำลักเบียร์" 560 00:34:50,750 --> 00:34:51,916 "ผู้หญิงที่ผม… 561 00:34:54,041 --> 00:34:55,833 รักอย่างแท้จริง" 562 00:35:02,291 --> 00:35:07,166 คุณคงไม่อยากได้ชุดนี่ใช่ไหม ทิ้งไว้ที่นี่แล้วกัน 563 00:35:10,375 --> 00:35:11,375 โอเค 564 00:35:14,958 --> 00:35:16,458 ผมปล่อยให้คุณเก็บของต่อดีกว่า 565 00:36:11,083 --> 00:36:12,083 แจ่ม 566 00:36:16,291 --> 00:36:18,250 ใช่ ผมขโมยยาเธอ 567 00:36:18,333 --> 00:36:21,041 ผมขโมยยาทุกคนแหละ มันผิดกฎหมายหรือไง 568 00:36:21,125 --> 00:36:22,291 ก็ผิดน่ะสิ 569 00:36:28,958 --> 00:36:30,750 แต่ผมไม่ได้ทำอะไรกับมันนะ 570 00:36:30,833 --> 00:36:32,875 แมร์ริตต์อาจจะทำหลังจากคุณเอายาให้เธอ 571 00:36:32,958 --> 00:36:36,000 ผมจะเอายาให้เธอทำไม ผมนึกว่าเป็นออกซิโคโดน 572 00:36:38,250 --> 00:36:39,875 ผมจะเก็บไว้กินเอง 573 00:36:39,958 --> 00:36:42,125 โอเค แล้วคุณทำยังไงกับมัน คุณเก็บมันไว้ที่ไหน 574 00:36:42,208 --> 00:36:43,208 ผมไม่รู้ 575 00:36:45,958 --> 00:36:50,375 มีคนตายในที่ดินของพ่อแม่คุณ 576 00:36:50,458 --> 00:36:54,208 ถ้าเราพิสูจน์ได้ว่าเธอได้รับ เพนโทบาร์บิทอลเข้าสู่กระแสเลือด 577 00:36:54,291 --> 00:36:55,791 เพราะความประมาทของคุณ 578 00:36:55,875 --> 00:36:59,708 นอกจากคุณจะมีความผิดแล้ว พ่อแม่คุณก็อาจโดนไปด้วย 579 00:36:59,791 --> 00:37:02,750 และไม่ว่าจะมองมุมไหน คุณก็คงโดนคดีแพ่ง 580 00:37:02,833 --> 00:37:06,333 โดยเฉพาะถ้าเธอมีญาติพี่น้องที่ต้องการเงิน 581 00:37:06,416 --> 00:37:10,833 คุณจะแปลกใจที่ได้เห็นผู้คนพากันโศกเศร้า 582 00:37:11,458 --> 00:37:15,291 ที่ญาติห่างๆ ตายไป 583 00:37:15,375 --> 00:37:17,750 หลังจากรู้ว่าจะเรียกเงินได้สองล้าน 584 00:37:24,083 --> 00:37:25,083 อิซาแบล 585 00:37:26,583 --> 00:37:28,625 - อะไรนะ - แม่งเอ๊ย 586 00:37:29,916 --> 00:37:30,916 มีอะไร 587 00:37:31,875 --> 00:37:34,375 - อิซาแบลทำไม - แม่งเอ๊ย 588 00:37:34,458 --> 00:37:36,708 ใช่ นี่เป็นความผิดผมเอง 589 00:37:37,708 --> 00:37:41,208 คืองี้ พ่อผมทำแมร์ริตต์ 590 00:37:42,833 --> 00:37:43,666 ท้อง 591 00:37:43,750 --> 00:37:46,958 แล้วเธออยากเก็บเด็กไว้ โอเคไหม 592 00:37:47,041 --> 00:37:52,708 ผมก็เลยทำหน้าที่ลูกที่ดี แล้วลองดูว่า 593 00:37:54,458 --> 00:37:57,000 จะแก้ไขสถานการณ์ได้ไหม 594 00:38:00,083 --> 00:38:02,500 นี่คือสิ่งที่ผมทำ 595 00:38:07,875 --> 00:38:09,291 ผมไปหยิบปืนของปู่ 596 00:38:09,375 --> 00:38:10,416 อะไรนะ 597 00:38:10,500 --> 00:38:13,166 แล้วหลังจากนั้น ผมก็เจอแมร์ริตต์ที่หาด 598 00:38:13,250 --> 00:38:14,250 ฟังผมก่อน 599 00:38:15,666 --> 00:38:16,666 ให้ตายสิ 600 00:38:19,125 --> 00:38:23,041 ผมกะว่าจะขู่เธอนิดหน่อย 601 00:38:23,125 --> 00:38:26,250 แค่บอกเธอว่า "เฮ้ย ไปเอาเด็กออกซะ" นึกออกไหม 602 00:38:27,958 --> 00:38:28,958 แต่ว่า 603 00:38:30,125 --> 00:38:31,416 ผมเกิดสงสารเธอขึ้นมา 604 00:38:32,833 --> 00:38:34,166 - โทมัส - เชี่ย 605 00:38:35,291 --> 00:38:37,375 จะบ้าเหรอ 606 00:38:38,125 --> 00:38:39,833 นั่นปืนนะ 607 00:38:39,916 --> 00:38:44,208 หล่อนจะทำทุกอย่างพังหมด 608 00:38:45,041 --> 00:38:47,583 ก็แค่ผู้หญิงโง่ๆ ที่มีความรัก 609 00:38:48,375 --> 00:38:49,208 น่าสงสารออก 610 00:38:49,791 --> 00:38:52,166 เรื่องนี้คงจบไม่สวยสำหรับหล่อน 611 00:38:53,583 --> 00:38:55,375 มั่นใจได้เลย 612 00:38:57,166 --> 00:39:00,125 ผมตัดสินใจกลับไปนอน 613 00:39:04,125 --> 00:39:06,041 ขอบอกไว้ตรงนี้เลย เป็นฝีมือเธอ 614 00:39:06,958 --> 00:39:08,708 เธอชอบมาคุ้ยเก๊ะยาของผม 615 00:39:08,791 --> 00:39:10,500 แล้วเธอก็เพิ่งจะดื่มกับแมร์ริตต์ 616 00:39:10,583 --> 00:39:13,916 ใช่ แต่อิซาแบลจะฆ่าแมร์ริตต์ไปทำไม 617 00:39:14,000 --> 00:39:15,000 เงินไง 618 00:39:16,083 --> 00:39:17,666 เงินไง ถามได้ 619 00:39:18,875 --> 00:39:23,000 ฟังนะ ผมเป็นหนี้เธออยู่สองล้าน สองล้านห้า 620 00:39:23,583 --> 00:39:29,416 เธอรู้ว่าผมจะได้เงินในกองทุน เมื่อน้องคนเล็กอายุครบ 18 ปี 621 00:39:29,500 --> 00:39:30,541 นั่นก็คือวิล 622 00:39:30,625 --> 00:39:33,958 ทีนี้ ถ้าพ่อผมมีลูกกับแมร์ริตต์ 623 00:39:35,125 --> 00:39:37,541 กองทุนก็จะเริ่มต้นใหม่โดยอัตโนมัติ 624 00:39:38,250 --> 00:39:42,125 จะไม่มีใครได้เงินไปอีก 18 ปี 625 00:39:42,875 --> 00:39:45,625 แล้วก็ต้องหารกันสี่คนแทนที่จะเป็นสามคน 626 00:39:45,708 --> 00:39:47,625 ลองคำนวณดูสิ พวกสมองใส 627 00:39:50,625 --> 00:39:52,291 สองล้านห้าแสนดอลลาร์ 628 00:39:53,833 --> 00:39:55,041 เป็นผมก็อาจจะฆ่า 629 00:40:00,750 --> 00:40:04,000 ช่วยเอามือถือผมกับโค้ก มาให้หน่อยได้ไหม ไว้ว่างๆ ก่อนก็ได้ 630 00:40:12,000 --> 00:40:14,583 นี่พวกคุณมีสมองกันบ้างหรือเปล่า 631 00:40:16,625 --> 00:40:18,666 นี่น่ะเหรอหลักฐาน 632 00:40:19,958 --> 00:40:22,458 คุณลากฉันมาที่นี่เหมือนผู้ร้าย 633 00:40:22,541 --> 00:40:26,875 เพราะฉันชอบกินแซแน็กซ์ พร้อมไวน์ชาบลีเนี่ยนะ 634 00:40:32,625 --> 00:40:35,125 พวกคุณตรวจสอบทุกซอกทุกมุม 635 00:40:37,791 --> 00:40:39,791 ยกเว้นมุมที่ถูก 636 00:40:40,375 --> 00:40:45,916 ระหว่างที่พวกเรานั่งอ่านหนังสือที่ซื้อจากสนามบิน 637 00:40:47,500 --> 00:40:49,166 มุมที่ถูกเหรอ 638 00:40:49,250 --> 00:40:53,500 คุณบอกว่าพวกเราตรวจสอบ ทุกซอกทุกมุม ยกเว้นมุมที่ถูก 639 00:40:53,583 --> 00:40:57,500 แกสต์ เกอ เฌ แว ดีร์… ทำไมฉันต้องฆ่าคนเพื่อเงินด้วย 640 00:40:59,333 --> 00:41:00,333 ดูฉันซะก่อน 641 00:41:01,875 --> 00:41:02,875 ถามจริง 642 00:41:06,000 --> 00:41:09,083 ฉันให้เงินโทมัส 643 00:41:09,666 --> 00:41:12,125 ฉันให้เงินก้อนโตกับเขา 644 00:41:12,208 --> 00:41:19,208 แต่ถ้าใครคาดหวังว่า จะได้เงินคืนจากคนอย่างเขาก็คงโง่เต็มที 645 00:41:20,000 --> 00:41:21,000 ไม่จริงเหรอ 646 00:41:22,750 --> 00:41:26,208 ผู้หญิงสวยๆ ไม่ฆ่าคนเพื่อเงินหรือเซ็กส์หรอก 647 00:41:26,916 --> 00:41:29,791 ของพวกนั้นน่ะหาได้ทุกเมื่ออยู่แล้ว 648 00:41:29,875 --> 00:41:33,083 ผู้หญิงฆ่าเพื่ออำนาจ เพื่อฐานะ 649 00:41:33,166 --> 00:41:36,125 เพื่อสั่งสอนผู้ชาย 650 00:41:37,125 --> 00:41:40,833 คุณก็เลยทำแบบนั้นเหรอ เพื่อสั่งสอนแท็ก 651 00:41:41,833 --> 00:41:42,708 ฉันเนี่ยนะ 652 00:41:42,791 --> 00:41:45,208 ฉันไม่ได้อยู่ที่นั่นด้วยซ้ำตอนที่เธอตาย 653 00:41:46,500 --> 00:41:47,791 แล้วคุณอยู่ที่ไหน 654 00:41:55,541 --> 00:41:58,291 คนขับรถบอกว่าสองคนนี้เมาแอ๋เลย 655 00:41:58,375 --> 00:42:00,291 รับมาจากบ้านวินเบอรี่ใช่ไหม 656 00:42:00,375 --> 00:42:01,208 ใช่ 657 00:42:01,916 --> 00:42:04,083 แล้วก็พาไปส่งที่แซนด์ดอลลาร์ 658 00:42:06,625 --> 00:42:08,125 ไม่รู้ตายอดตายอยากมาจากไหน 659 00:42:23,250 --> 00:42:27,375 นี่ มาดูบันทึกการสอบปากคำแม่บ้าน ด้วยกันหน่อยได้ไหม 660 00:42:32,583 --> 00:42:33,583 คุณแอ็บบี้เหรอคะ 661 00:42:34,250 --> 00:42:37,583 ฉันไม่ได้ทำงานให้เธอ แต่เธอก็ยังสั่งฉัน 662 00:42:38,208 --> 00:42:41,166 เมื่อคืนคุณโทมัสไม่ได้กลับไปนอนที่ห้องด้วยซ้ำ 663 00:42:42,291 --> 00:42:46,875 โอเค แอ็บบี้บอกฉันว่าโทมัสกลับไปนอนที่ห้อง 664 00:42:46,958 --> 00:42:51,208 และเราเพิ่งยืนยันว่าอิซาแบลกับโทมัส อยู่ที่โรงแรมแซนด์ดอลลาร์ 665 00:42:51,291 --> 00:42:53,166 ดูเหมือนเขาจะไม่ได้กลับไปหาภรรยา 666 00:42:53,250 --> 00:42:56,166 ใช่ แต่ที่แน่ๆ คือเธอโกหก 667 00:42:56,833 --> 00:43:00,291 เธออาจจะอายที่สามีนอกใจก็ได้นะ 668 00:43:00,375 --> 00:43:01,208 ไม่ใช่หรอก 669 00:43:02,125 --> 00:43:03,750 ต้องเป็นเรื่องใหญ่กว่านั้น 670 00:43:03,833 --> 00:43:05,458 โอเค รอเดี๋ยว ยังมีอีก 671 00:43:05,541 --> 00:43:06,625 แต่เธอก็ยัง 672 00:43:08,000 --> 00:43:09,541 "ซักผ้าปูที่นอนให้ฉันซิ โกเชีย" 673 00:43:09,625 --> 00:43:11,500 "ซักชุดนอนให้ฉันซิ โกเชีย" 674 00:43:11,583 --> 00:43:13,625 "ล้างแก้วให้ฉันซิ โกเชีย" 675 00:43:14,458 --> 00:43:19,583 "ล้างแก้วให้ฉันซิ โกเชีย ใช้น้ำร้อนด้วยนะ โกเชีย" 676 00:43:22,875 --> 00:43:25,083 ฉันบอกเธอว่าล้างแก้วแล้ว 677 00:43:28,958 --> 00:43:30,666 แต่จริงๆ ไม่ได้ล้างหรอก 678 00:43:32,791 --> 00:43:36,125 คืองี้ เช้าวันที่พบศพ 679 00:43:36,875 --> 00:43:40,291 ฉันคุยกับแอ็บบี้ในครัว เธอกำลังล้างแก้วอยู่ 680 00:43:41,083 --> 00:43:43,208 และเธอดูกังวลมาก 681 00:43:52,875 --> 00:43:54,833 เป็นไปได้ไหมว่านั่นคือแก้วที่ใส่บาร์บิทูเรต 682 00:43:57,291 --> 00:44:00,791 เหตุจูงใจที่โทมัสบอกดูสมเหตุสมผลที่สุด 683 00:44:00,875 --> 00:44:01,791 - เงิน - เงิน 684 00:44:01,875 --> 00:44:04,166 เพราะคนพวกนี้สนแต่เรื่องเงิน 685 00:44:04,250 --> 00:44:05,083 ใช่ 686 00:44:05,166 --> 00:44:08,416 งั้นต่อให้นิติเวชเอาแก้วไปตรวจก็คงไม่เจออะไร 687 00:44:08,500 --> 00:44:11,958 แล้วสารที่พบบนเส้นผมล่ะ ไขมันสัตว์ใช่ไหม 688 00:44:18,500 --> 00:44:21,166 (ผลการตรวจทางนิติเวช: เอ็ม. โมนาโค) 689 00:44:21,250 --> 00:44:22,458 แม่งเอ๊ย 690 00:44:25,083 --> 00:44:26,458 นี่ฉันโดนจับหรือเปล่า 691 00:44:28,375 --> 00:44:30,958 นี่ อย่างผมนี่ถือว่าโดนจับไหม 692 00:44:31,875 --> 00:44:34,916 ผมโดนจับหรือเปล่า ผมออกไปหาอะไรกินได้ไหม 693 00:44:35,000 --> 00:44:36,541 ใครก็ได้ โทรหาเมียผมที 694 00:44:42,083 --> 00:44:46,541 เพื่อนที่สโมสรหญิงของฉันมีแม่สามีชาวเกาหลี ที่เป็นเจ้าของธุรกิจเครื่องสำอาง 695 00:44:46,625 --> 00:44:49,416 ผิวเธอปังมาก 696 00:44:49,500 --> 00:44:53,750 เพราะที่นั่นอนุญาตให้ใช้หนังหุ้มปลายเด็กกับรกวัว 697 00:44:54,416 --> 00:44:55,583 ไม่ยุติธรรมเลย 698 00:45:04,625 --> 00:45:06,458 - นี่ - สวัสดีค่ะ 699 00:45:07,500 --> 00:45:11,375 เขาทำเรื่องใกล้เสร็จแล้วค่ะ เหลือแค่กรอกเอกสารนิดหน่อย 700 00:45:11,458 --> 00:45:15,291 ดีค่ะ เราชักจะเอียนกลิ่นน้ำหอมปรับอากาศแล้ว 701 00:45:15,375 --> 00:45:17,875 ค่ะ ตอนท้องฉันเกลียดโยเกิร์ต 702 00:45:20,041 --> 00:45:23,125 ถ้ามีใครเปิดถ้วยโยเกิร์ต ในรัศมี 45 เมตร ฉันเป็นต้อง… 703 00:45:28,875 --> 00:45:29,875 ว่าแต่… 704 00:45:32,125 --> 00:45:36,666 คุณรู้หรือเปล่าว่าอิซาแบล นาลเลให้โทมัสยืมเงิน 705 00:45:38,208 --> 00:45:40,791 ฉันรู้ว่าเขาดูแลการลงทุนให้เธอ 706 00:45:40,875 --> 00:45:43,458 แต่ถ้าเธออยากเรียกว่ายืมเงิน ก็โอเค 707 00:45:43,541 --> 00:45:47,000 ไม่ค่ะ เขาบอกเองว่าเธอให้ยืมเงิน แต่ใช่ 708 00:45:47,583 --> 00:45:50,250 ดูเหมือนเขาจะติดหนี้เธอเกินสองล้าน 709 00:45:51,125 --> 00:45:53,500 ฉันไม่ค่อยยุ่งเรื่องการเงินน่ะค่ะ 710 00:45:53,583 --> 00:45:54,583 ค่ะ 711 00:45:54,666 --> 00:45:58,708 เธอเอายาของเขาไปด้วย เธอ "ชอบมาคุ้ยเก๊ะยาของเขา" ให้ตายสิ 712 00:45:58,791 --> 00:46:00,333 เธอคุ้ยไปทั่วค่ะ 713 00:46:01,166 --> 00:46:04,458 ยาของทอม วิสกี้ของแท็ก ชีวิตคู่ของเกรียร์ 714 00:46:05,416 --> 00:46:07,750 คุณคิดว่าอิซาแบลมีอะไรกับแท็กเหรอ 715 00:46:07,833 --> 00:46:10,416 ฉันคิดว่าเธอนอนกับผู้ชายไม่เลือกหน้าค่ะ 716 00:46:10,500 --> 00:46:13,666 ถ้าผู้ชายคนนั้นบังเอิญแต่งงานแล้ว… 717 00:46:14,958 --> 00:46:15,791 ก็ช่วยไม่ได้ 718 00:46:15,875 --> 00:46:16,958 ว้าว ใช่ 719 00:46:17,625 --> 00:46:18,625 ใช่ เธอ… 720 00:46:19,750 --> 00:46:22,458 ถ้าเป็นแม่ฉันคงเรียกว่า "ใจง่าย" 721 00:46:23,833 --> 00:46:25,791 ฉันก็ไม่อยากจะเหยียดหรอกนะ 722 00:46:26,416 --> 00:46:27,291 แต่… 723 00:46:28,166 --> 00:46:29,541 เธอน่ะยิ่งกว่าใจง่ายอีก 724 00:46:32,291 --> 00:46:34,708 ใช่ ใครมีสามีก็ต้องเก็บให้ดี ถูกไหม 725 00:46:35,750 --> 00:46:37,916 ยังดีที่คืนนั้นสามีคุณกลับมานอนห้อง 726 00:46:38,875 --> 00:46:40,000 - โทมัสน่ะเหรอ - ค่ะ 727 00:46:41,000 --> 00:46:43,208 - ไง ที่รัก - มาแล้ว 728 00:46:44,000 --> 00:46:45,625 ใช่ 729 00:46:45,708 --> 00:46:48,458 เมื่อวันก่อน คุณบอกว่าคุณเข้านอนตอนสี่ทุ่มครึ่ง 730 00:46:48,541 --> 00:46:50,000 ก่อนจะตื่นมาสองสามครั้ง 731 00:46:50,083 --> 00:46:52,458 ครั้งหนึ่งคือตอนที่เขากลับไปนอน 732 00:46:53,083 --> 00:46:54,916 - ใช่ค่ะ - ค่ะ โอเค 733 00:46:55,000 --> 00:46:57,208 - โอเค - ดีใจที่ได้เจอค่ะ 734 00:46:57,291 --> 00:46:59,708 - พร้อมไหม - พร้อม เรารีบไปกันดีกว่า 735 00:46:59,791 --> 00:47:01,375 เหม็นกลิ่นเบค่อน 736 00:47:02,125 --> 00:47:03,291 โอเค 737 00:47:03,833 --> 00:47:06,625 พวกนี้ไม่ให้ผมกินอะไรทั้งวันเลย 738 00:47:06,708 --> 00:47:08,250 ไม่อยากจะเชื่อเลย 739 00:47:17,916 --> 00:47:21,250 ผมนั่งอยู่ตรงข้ามกับตำรวจสองคน 740 00:47:21,333 --> 00:47:22,833 พวกนั้นเอาแต่อ้ำๆ อึ้งๆ 741 00:47:22,916 --> 00:47:25,500 พวกสมองกลวง ไม่รู้อะไรสักอย่าง 742 00:47:25,583 --> 00:47:30,666 และผมมั่นใจว่าต้องเป็นอิซาแบล 743 00:47:31,500 --> 00:47:33,875 - เพราะกองทุนทรัสต์ - โอเค 744 00:47:33,958 --> 00:47:37,416 - และนายกำลังจะอายุ 18 - เขาพูดอะไรน่ะ อิซาแบลเป็นคนร้ายเหรอ 745 00:47:37,500 --> 00:47:40,708 โทมัสกำลังรอให้มีการส่งมอบกองทุน 746 00:47:40,791 --> 00:47:43,791 เขาจะได้มีเงินไปคืนอิซาแบล 747 00:47:44,583 --> 00:47:48,500 แต่เขาจะได้เงินก็ต่อเมื่อวิลอายุ 18 748 00:47:48,583 --> 00:47:49,958 ก็อีกไม่กี่สัปดาห์ 749 00:47:50,750 --> 00:47:53,166 - วิล นายเกิดวันที่เท่าไรนะ - เก้า สิงหา 750 00:47:53,250 --> 00:47:55,666 - ใช่ ดังนั้น… - แค่นี้ก็ไม่รู้ 751 00:47:55,750 --> 00:47:58,166 ด้วยสถานการณ์ของแมร์ริตต์… 752 00:47:58,250 --> 00:48:00,333 - เพราะเธอท้องน่ะเหรอ - ใช่ 753 00:48:01,250 --> 00:48:03,291 มันจะทำให้กองทุนโดนเลื่อนไป 754 00:48:03,375 --> 00:48:04,833 นาน 18 ปี 755 00:48:04,916 --> 00:48:08,333 และเด็กจะเป็นวินเบอรี่ที่อายุน้อยที่สุด 756 00:48:11,958 --> 00:48:14,333 เป็นเพราะเรื่องเงินสินะ 757 00:48:18,125 --> 00:48:20,625 ขอโทษที่บุกรุก คุณนายวินเบอรี่ 758 00:48:20,708 --> 00:48:23,833 เราต้องตรวจค้นบ้านอีกรอบ 759 00:48:23,916 --> 00:48:25,333 แอ็บบี้ สโต๊คส์-วินเบอรี่ 760 00:48:26,083 --> 00:48:28,958 คุณถูกจับกุมข้อหาฆาตกรรมแมร์ริตต์ โมนาโค 761 00:48:29,041 --> 00:48:31,250 - อะไรนะ - คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด 762 00:48:31,333 --> 00:48:33,916 - คำพูดของคุณอาจถูกนำไปใช้… - ล้อเล่นใช่ไหม 763 00:48:34,000 --> 00:48:35,791 - คงมีอะไรผิดพลาด - ไม่ผิดพลาดหรอก 764 00:48:35,875 --> 00:48:38,500 - เอามือไพล่หลังด้วยค่ะ - คุณมีสิทธิ์ที่จะคุยกับทนาย 765 00:48:38,583 --> 00:48:40,416 - ใช่ ฉันมีสิทธิ์ โทรหาทนายที ทอม - ถอยไป 766 00:48:40,500 --> 00:48:44,208 และให้ทนายอยู่กับคุณในขณะสอบปากคำ 767 00:48:44,291 --> 00:48:45,916 ฉันเข้าคุกไม่ได้นะ ฉันท้องอยู่ 768 00:48:47,333 --> 00:48:49,083 นั่นไม่อยู่ในรายการสิทธิ์ 769 00:48:49,166 --> 00:48:51,208 หากไม่สามารถจ้างทนายได้ 770 00:48:51,291 --> 00:48:55,041 ศาลจะแต่งตั้งทนายให้กับคุณ ก่อนการสอบปากคำ ถ้าคุณ… 771 00:48:55,125 --> 00:48:57,583 ทอม ทำอะไรสักอย่างสิ ไอ้ผัวเฮงซวย 772 00:48:57,666 --> 00:49:00,250 คุณสามารถตัดสินใจที่จะใช้สิทธิ์ 773 00:49:00,333 --> 00:49:03,041 และไม่ตอบคำถามหรือให้การใดๆ ได้ทุกเมื่อ 774 00:49:21,708 --> 00:49:22,708 บ้าเอ๊ย 775 00:49:38,958 --> 00:49:39,958 สวัสดี 776 00:49:42,875 --> 00:49:45,166 - สวัสดี - ฉันเอาน้ำส้มคั้นมาให้ 777 00:49:46,250 --> 00:49:47,250 ขอบคุณค่ะ 778 00:49:56,541 --> 00:49:58,333 - เท้าฉันเป็นแผลน่ะ - ไม่นะ 779 00:50:06,791 --> 00:50:10,208 - ผู้ชายนี่เฮงซวยเนอะ - ใช่ ไม่ต้องบอกก็รู้ 780 00:50:11,750 --> 00:50:15,833 ไหนจะเจ้าชู้ ไหนจะขี้โกหก 781 00:50:19,083 --> 00:50:21,833 แค่ทำหน้าที่ของตัวเองยังทำไม่ได้เลย 782 00:50:23,291 --> 00:50:24,291 เนอะ 783 00:50:27,041 --> 00:50:28,958 จริงอย่างที่เขาว่า ถ้าอยากทำอะไรให้สำเร็จ 784 00:50:29,041 --> 00:50:30,958 เราต้องทำเอง 785 00:50:35,583 --> 00:50:37,041 ต้องเป็นคำพูดของผู้หญิงแน่ๆ 786 00:50:39,333 --> 00:50:42,583 ฉันมักจะรู้สึกดีขึ้นถ้าได้ว่ายน้ำเย็นๆ ก่อนนอน 787 00:50:44,916 --> 00:50:45,916 เอาสักหน่อยไหม 788 00:50:47,416 --> 00:50:48,416 ได้ 789 00:50:52,208 --> 00:50:53,208 เอาสิ 790 00:52:00,458 --> 00:52:02,791 คุณเข้าใจสิทธิ์ตามที่กล่าวไปนี้หรือไม่ 791 00:52:02,875 --> 00:52:03,875 ไม่เข้าใจย่ะ 792 00:52:06,416 --> 00:52:08,291 คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด… 793 00:52:09,625 --> 00:52:11,541 สิทธิ์ที่จะไม่พูด 794 00:52:12,458 --> 00:52:15,625 คำพูดของคุณอาจถูกนำไปใช้ปรักปรำคุณ… 795 00:52:15,708 --> 00:52:17,250 ให้ตายสิ 796 00:52:18,916 --> 00:52:19,750 เกรียร์ 797 00:52:31,958 --> 00:52:32,958 อะไรวะ 798 00:52:34,625 --> 00:52:37,375 คุณนายวินเบอรี่ ช่วยหันไปทางขวาด้วย 799 00:52:40,625 --> 00:52:41,958 หันไปทางซ้าย 800 00:52:46,250 --> 00:52:47,333 หันกลับมา 801 00:52:52,166 --> 00:52:54,625 - เสร็จหรือยัง - เสร็จแล้วครับ ออกมาได้ 802 00:53:13,750 --> 00:53:14,833 รู้ไหมว่ามันตลกตรงไหน 803 00:53:16,583 --> 00:53:18,250 ผมไม่เคยคิดเลย 804 00:53:18,916 --> 00:53:20,541 ไม่เคยคิดเลยสักครั้ง 805 00:53:24,000 --> 00:53:25,958 ว่าคุณจะทิ้งผมไปจริงๆ 806 00:53:45,791 --> 00:53:46,958 คุณอยู่ที่นี่ได้นะ 807 00:53:48,666 --> 00:53:51,250 ฉันกะจะเขียนหนังสือเล่มต่อไปที่บ้านในเมือง 808 00:54:00,916 --> 00:54:02,125 คุณต้องทำได้ดีแน่ 809 00:54:11,625 --> 00:54:12,625 ฉันรู้ 810 00:54:57,875 --> 00:54:58,958 - บาย - บาย 811 00:55:11,375 --> 00:55:13,791 - โทมัสอยู่ไหน - น่าจะอยู่ในบ้านครับ 812 00:55:23,666 --> 00:55:26,500 โคลอี้ พอเลย เอามือถือฉันคืนมานะ 813 00:55:26,583 --> 00:55:27,583 - รอเดี๋ยวสิ - อะไร 814 00:55:27,666 --> 00:55:29,125 มันเป็นฟิลเตอร์เจ๋งๆ ในอินสตาแกรม 815 00:55:29,208 --> 00:55:31,583 ให้ตายสิ ฟิลเตอร์อินสตาแกรม เธอจะบ้าเหรอ 816 00:55:31,666 --> 00:55:34,083 เธอก็เหมือนเด็กรุ่นเราทุกคน 817 00:55:34,166 --> 00:55:36,166 - โธ่ นายเจ๋งตายแหละ - เธอเอาแต่… 818 00:55:36,250 --> 00:55:39,250 รู้อะไรไหม ฉันก็เจ๋งอยู่นะ ถ้าเทียบกับเธอน่ะ 819 00:55:39,333 --> 00:55:41,875 ถ้าให้เลือก ฉันว่าฉันเจ๋ง… 820 00:55:43,375 --> 00:55:44,458 คุณแท็ก 821 00:55:55,916 --> 00:55:57,875 โทมัส 822 00:56:04,166 --> 00:56:06,291 - อิซาแบล ผมพูดฝรั่งเศสไม่ได้ ที่รัก - ใช่ 823 00:56:06,375 --> 00:56:08,750 - แต่มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด - ก็ไปเรียนซะสิ 824 00:56:08,833 --> 00:56:11,291 นี่แน่ะ ว้าว ไอ้ขี้ขลาด 825 00:56:11,375 --> 00:56:13,416 - พวกนั้นเป็นตำรวจนะ - ไอ้คนโกหก 826 00:56:13,500 --> 00:56:15,583 - พวกนั้นบิดเบือนคำพูดผม - ให้ตายสิ 827 00:56:34,500 --> 00:56:38,083 (ลอนดอน หกเดือนต่อมา) 828 00:56:39,375 --> 00:56:42,166 ดูสิ มันชอบนะ 829 00:56:43,291 --> 00:56:44,458 เก่งมาก เจ้าหนู 830 00:56:45,291 --> 00:56:46,375 เก่งมาก เอลิซาเบธ 831 00:56:47,208 --> 00:56:48,333 ขอบคุณนะ 832 00:56:50,083 --> 00:56:52,500 ไม่ต้องกลัวนะ ฉันอยู่นี่ ฉันสัญญา 833 00:56:52,583 --> 00:56:53,791 โอเค 834 00:56:53,875 --> 00:56:57,541 สัตว์มันสัมผัสได้เวลาเรากลัว เราต้องแสดงความมั่นใจ โอเคไหม 835 00:56:57,625 --> 00:56:59,125 - ค่ะ - โอเคนะ 836 00:56:59,208 --> 00:57:01,916 ไม่ต้องกลัว นั่นแหละ เก่งมาก 837 00:57:02,000 --> 00:57:04,208 เธอนี่หาตัวยากนะ 838 00:57:08,166 --> 00:57:09,000 สวัสดีค่ะ 839 00:57:10,166 --> 00:57:11,000 สวัสดี 840 00:57:15,791 --> 00:57:17,250 แต่คงหาไม่ยากขนาดนั้น 841 00:57:18,916 --> 00:57:20,208 คุณมาทำอะไรที่นี่คะ 842 00:57:20,291 --> 00:57:21,625 ก็มาหาเธอน่ะสิ 843 00:57:22,458 --> 00:57:26,916 ฉันมาประชุมกับสำนักพิมพ์ในลอนดอน ฉันลองเขียนหนังสือฉีกแนวดู 844 00:57:27,958 --> 00:57:30,541 แต่ฉันจะไม่ส่งต้นฉบับถ้าเธอไม่เห็นชอบ 845 00:57:34,500 --> 00:57:36,791 คุณอยากให้ฉันอ่านหนังสือใหม่ของคุณเหรอ 846 00:57:36,875 --> 00:57:38,458 ฉันคิดว่าเธอคงชอบ 847 00:57:39,125 --> 00:57:40,125 ฉันเขียนเรื่องเธอ 848 00:57:44,250 --> 00:57:46,541 - เรื่องฉันเหรอคะ - ใช่ 849 00:57:50,500 --> 00:57:52,791 เธอดูกลัวมาก ไม่ต้องกลัวไป 850 00:57:57,666 --> 00:58:02,666 (แด่เพื่อนที่จากไป และด้วยความหวัง แด่เพื่อนใหม่) 851 00:58:04,750 --> 00:58:06,000 ขอโทษนะคะ ฉัน… 852 00:58:07,750 --> 00:58:09,666 ฉันนึกว่าคุณดีใจที่ฉันไปซะได้ 853 00:58:10,833 --> 00:58:14,166 ฉันดีใจนะ ตอนนั้นฉันโกรธเธอมาก 854 00:58:15,583 --> 00:58:18,958 แต่พอลองคิดๆ ดู ฉันก็รู้ว่า… 855 00:58:24,541 --> 00:58:25,708 ฉันอิจฉา 856 00:58:27,166 --> 00:58:29,958 ยังไงก็เถอะ ฉันเขียนหมดทุกอย่าง ตามที่นักเขียนที่ดีควรทำ 857 00:58:30,041 --> 00:58:33,708 ลองอ่านดูนะ ถ้าไม่เกลียดมันก็โทรหาฉัน 858 00:58:33,791 --> 00:58:35,375 เราจะได้ไปกินมื้อค่ำด้วยกัน 859 00:58:37,750 --> 00:58:40,541 หวังว่าเธอจะโทรมานะ ฉันอยากเจอเธอ 860 00:58:51,000 --> 00:58:53,458 (ยัวร์มูฟ โดย เกรียร์ แกร์ริสัน วินเบอรี่) 861 00:59:00,583 --> 00:59:02,583 - ซาฟีเป็นยังไงบ้าง - ดีค่ะ 862 00:59:02,666 --> 00:59:03,666 จริงเหรอ 863 00:59:03,750 --> 00:59:04,583 จริงค่ะ 864 00:59:04,666 --> 00:59:06,916 - อยากให้อาหารมันไหม - อยากค่ะ 865 00:59:07,000 --> 00:59:07,916 ได้ เอาสิ 866 01:01:22,791 --> 01:01:27,791 คำบรรยายโดย ณิชา อ้นเอี่ยม