Dzień dobry.
Przepraszam…
Zeszłam zaparzyć kawy, żeby nie zbudzić rodziców.
Przeniesiemy się dziś do hotelu.
W pierwszy weekend lipca nie będzie miejsc. Ale spokojnie.
Zostańcie u nas.
Niewiele matek ma odwagę przyznać się do tego,
że gdy syn się żeni, boimy się,
że inna kobieta nas zastąpi.
Żadna nie chce spaść z piedestału. Prawda?
Sądził, że stąpasz po wodzie.
Ale teraz…
kroczysz po twardej ziemi jak my wszyscy.
Gdzie Tag?
Spędził noc na komisariacie.
Musieli mieć powód, by go zatrzymać.
Szkoda, bo dziś jest premiera mojej książki.
Co włożysz na event?
Benji nie będzie chciał, żebym się tam pojawiła.
Idziemy wszyscy, bo jest za późno, żeby ktokolwiek się wycofał.
Ludzie mają mówić wyłącznie o mojej książce.
Dobrze.
Gdy byłem młody
Nie potrzebowałem nikogo
Miłość była tylko igraszką
Te dni już nie wrócą
- Cześć. - Hejka.
Ładny widok.
Tak.
Mogę cię o coś zapytać?
Jasne.
Wiesz, kim jest Eric Carmen?
Tylko się nie śmiej.
Próbuję rzucić pomost nad przepaścią pokoleniową.
Wiadomo. Sorki.
Ludzie myślą, że napisał taki kawałek dla Celine Dion,
ale to nieprawda.
Piosenka leci tak.
Gdy byłem młody
Nie potrzebowałem nikogo
Miłość była tylko igraszką
Te dni już nie wrócą
Refren na pewno znasz…
Zupełnie sam
Nie chcę być…
Udało mi się?
- Rzuciłem pomost nad przepaścią? - Tak.
Myślałam, że to kawałek Celine Dion.
- Serio? - Tak.
Wszystko gra?
Tak.
Za przyszłość.
Co jest?
Nie mogę tak.
Ale co?
O czym ty mówisz?
Tak nie może być.
Nie może i koniec.
Cholera.
No, cholera.
Jesteś w ciąży, kochanie?
Tak.
Cudownie.
- Serio? - Tak.
Jesteś taka piękna.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Wracajmy już.
Jasne.
- Ja pierwszy. - OK.
Zupełnie sam
Nie chcę być
Zupełnie sam
PARA IDEALNA
Nie, no, serio.
Co wy, obyczajówka?
Była między nami więź,
ale to nie znaczy, że ją zabiłem.
- Od kiedy trwała ta więź? - Od kilku miesięcy.
Była…
Chciała więcej.
Wiecie, jak to jest.
Proszę nam to wyjaśnić.
Pana kajak leżał przy brzegu przez całą noc.
Personel twierdzi, że dba pan o niego jak o dziecko
i zawsze chowa go na noc.
Gadaliście z nimi?
Gdy prowadzimy śledztwo w sprawie morderstwa,
rozmawiamy ze wszystkimi, nawet personelem.
Więc zwykle zamyka pan kajak w hangarze dla łodzi?
Tak. Ale tamten dzień był dla mnie intensywny.
Był pan zajęty mordowaniem ciężarnej kochanki?
Po pierwsze, to był przeddzień ślubu mojego syna.
Kto miał klucz?
Prawie cały personel.
Więc ktoś z personelu mógł zaprosić panią Merritt na kajak,
podać jej barbiturany,
i zostawić samą, żeby utonęła?
Możliwe. Nie wiem.
Naciągana teoria, ale to wy, policja, się znacie.
Mówił pan, że ona chciała więcej.
Nie wypłynąłem z nią kajakiem.
Ostatni raz widziałem ją,
gdy była w namiocie z Tomem i Isabel.
Nie mam przed wami nic do ukrycia,
dlatego nie ściągnąłem prawnika.
Ale zrobię to, jeśli będziecie mnie tak maglować.
Lepiej, żebym tego nie robił, bo to świetny prawnik,
który należy do wąskiego kręgu osób łożących
na wasze mundury.
Ta Isabel z namiotu to Isabel Nallet?
Tak. Przyjaciółka rodziny.
Zapytajcie ją.
Merritt była na mnie zła,
ale ostatni raz, gdy ją widziałem, nadal żyła.
„Przyjaciółka rodziny”?
- Z czyjej strony? - Mojej.
Jaką ma pan z nią więź?
Dziękuję, Carl.
Właśnie, dziękuję, Carl.
Kawa na bank będzie zajebista.
- Chce pan pączka? - Żadnych pączków.
Jeśli mają problem z tym, że ją pakuję,
niech mnie aresztują.
Nie zrobią tego, bo jestem białą kobietą.
Trochę fujka.
No raczej.
Pomyślałam, że będziesz chciała coś po niej.
Byredo Blanche. Najlepszy zapach.
Przepraszam.
Nic się nie stało.
Widać, że naprawdę ją kochałaś.
Moje przyjaciółki gadają tylko
o ciążowych zajęciach muzycznych
i narzekają na Golden Goose.
Podobało mi się, że wy byłyście…
szczere.
Dziękuję.
Cieszyłam się, że będziemy szwagierkami.
I że będę mieć sojuszniczkę.
Wszyscy już wiedzą?
Myślałam, że wyjedziecie dziś.
Ja też.
Ale Greer chce, żebym poszła na premierę książki.
Po co?
Żeby nikt nie dopytywał, czemu mnie nie ma.
Nawet dość logiczne.
Wiesz co?
Powinnaś iść. Włóż coś olśniewającego.
Chodź z podniesioną głową. Pokaż, że cię nie złamią.
Będę ci towarzyszyć.
- Serio? - Jasne.
- Od Nocy na Nantucket… - Tak?
…nie mogę się doczekać kolejnej części.
Już wiem, co kupię jej pod choinkę.
- Prawda. - Jesteście wspaniali.
- Wybacz spóźnienie. - Przepraszam na chwilę.
Enid.
- Gdzie twoja druga połówka? - Nie będzie go.
- Wszystko gra? - Tak.
Pamiętasz Hyacinth?
- Cześć. - To Brad.
Dziś twój wielki dzień. Fotka na socjale.
- I dla nas też. - Dla Brada.
- Świetnie. - Już? Dzięki.
Ogłoszę dziś, że obieram nowy kierunek.
Niech to będzie impreza pożegnalna Dasha i Dolly.
Mówiłaś im? Ostatni tom.
- Nawet lepiej. - Bez dwóch zdań.
Jezu, co to?
Prosiłem, żeby nagrał filmik, ale mi nie odpisał,
więc sam rozwiązałem problem.
- Podoba ci się? - Nie!
- W żadnym wypadku! - Straszny pomysł.
- Serio? - Zasłoń go. Przecież ci mówiłam.
Mów, że jest niedysponowany i koniec.
Dobrze.
Hejka.
Cześć!
Nie wiedziałem, że będziesz.
No jestem.
Widzimy się po imprezie? Porobimy coś fajnego.
Nie mogę.
Przez tamten rejs.
- Mam szlaban. - Kapuję. Sorry.
OK.
Spokojnie. Będzie dobrze.
Bierzemy jedną. Dziękuję.
Dzięki.
Jezu, sala wygląda tak, jakby Lilly Pulitzer ją obrzygała.
Kto obwieści mężczyznom w średnim wieku,
że nie mogą nosić mokasynów do szortów? Czy muszę to być ja?
Jak coś, to się wyprę, ale ci się nie dziwię…
Shooter jest taki…
Taki…
- bogaty. - Interesujący.
Co?
Jest bogaty?
Nie wiedziałaś?
W Deerfield miał ochroniarzy.
Takich bogatych porywają.
Nigdy mi nie mówił.
Ukrywa to.
Ludzie z taką kasą o niej nie trąbią.
Zawsze roztaczał wokół siebie aurę Bliskiego Wschodu.
Nie. Jest z Indii.
Właśnie.
Hej. Wybacz.
Powinniście umieć rozpoznać, kiedy ktoś wam wciska kit.
Mówię prawdę.
Znamy się już 15 lat.
Kiedy przyjechał pan tu z…
Chloe.
Właśnie. Z Chloe w 2014 r…
Po śmierci jej mamy.
Faktycznie.
To było po tym.
Moje kondolencje.
- Gratulacje! Brawo! - Dziękuję.
- Wyglądasz super. - Promieniejesz.
Oczywiście.
Wspaniale. Dziękuję.
We Francji takie coś nikogo nie rusza.
Możesz ugrać z tego ostry seksik na przeprosiny.
Może, ale nie jesteśmy we Francji i mi nie pomagasz.
Nie pozwól, żeby to zniszczyło twoje życie.
Romans świadczy o tym, że serce sprawdza, czy żyje.
Serce…
albo cipka.
Albo to i to.
Ciekawe.
Dziękuję za dobrą radę. Wezmę ją sobie do serca.
Czemu ja?
Powtórzę jeszcze raz. Piliśmy rum, paliliśmy cygara.
I to był koniec zabawy w namiocie.
Ostatni raz, gdy ją wiedziałem.
Położył się pan o 1.30?
Jakoś tak. Nie napierdalam notatek w pamiętniku.
Wszyscy jesteśmy zmęczeni.
Próbujemy tylko ustalić tok wydarzeń dla pani Monaco.
Substancje zażyła na krótko przed tym, zanim znalazła ją pani Sacks.
Siedziała z innymi do późna,
a wśród tego towarzystwa był też pan.
Nie zaprzeczam temu.
Wspólne picie to świetna okazja, by komuś coś dosypać.
Zatem…
czy chce pan jeszcze coś dodać?
Proszę zrobić to teraz.
Nie.
Jeśli każe nam pan drążyć,
to w końcu i tak dojdziemy prawdy.
Nawet jeśli pan jest niewinny,
to wciąż ma karny obowiązek pomóc znaleźć sprawcę.
Dobrze.
Darła się jak opętana.
Powiedziałem, że sam pisałem listę gości,
a jej na niej nie ma.
A ona kazała sprawdzić jeszcze raz.
„Rockerfeller. R-O-C-K-E-R-F-E-L-L-E-R.”
Idiotka.
Kretynka!
Analfabetka jedna.
- Dobranoc. - Cześć.
Dobranoc.
Kto idzie na kajak?
Pogoda jest doskonała.
Nie, dziękuję.
Masz.
Okryj się.
- Chyba ci zimno? - Dziękuję.
Troszcz się o siebie.
Żebyś nie musiała na nikogo liczyć.
No hej.
- Serio chcesz wypłynąć? - Tak.
To najlepsza pora. Patrz, jaka piękna tafla.
Chcę z tobą pogadać.
- Mówisz? - No.
Co jest?
Więc jak będzie?
No powiedz mi.
Wszystko gra?
Muszę wiedzieć, na czym stoję.
Proszę.
- Ale co? - Bądź szczery.
Ubóstwiam cię.
Przechodzisz teraz przez…
najpiękniejszą rzecz, którą mogą przeżyć mężczyzna i kobieta.
Rzecz w tym, że teraz…
to kiepski moment, wiesz?
Nie wiem. O co ci konkretnie chodzi?
Po pierwsze, mam parę…
niewygodnych kwestii, którymi muszę się zająć,
i to może chwilę potrwać.
Dobra.
Ile czasu potrzebujesz?
Merritt, przestań.
- Ty przestań. Tylko pytam. - Po co ustalać terminy?
Z ciążą jest tak, że…
- Daj spokój. - …po dziewięciu miesiącach jest dziecko.
- Dlatego… - Musimy się kłócić?
Rozejrzyj się.
Mamy taki piękny wieczór.
Ja kiepsko się bawię.
Przepraszam.
Chcesz, żebym ją usunęła?
- Nie… - Tego właśnie chcesz.
- Mam się jej pozbyć? - Kochanie, przestań.
- Dlaczego? - Chodź tu.
Nie.
Spokojnie.
- Tylko rozmawiamy. - Okłamałeś mnie.
- Nie… - Właśnie, że tak!
- Okłamałeś mnie. - Nie kłóćmy się. Chodź.
- Przestań… - Chodź tu!
- Zabierz łapy! - Stój!
Halo!
No halo?
Zegarek.
Mój zegarek!
O szóstej, tak?
- Słucham? - Mówiliście, że znaleziono ją o szóstej.
Jakoś tak.
Dobra…
Kłamałem, że poszedłem spać o 1.30.
Merritt i ja pokłóciliśmy się na plaży.
Nie chciałem o tym mówić…
Powiedziała mi…
Zegarek nie kłamie.
Zobaczycie czarno na białym, że o 2.30 już spałem.
Czyli cztery godziny, zanim znaleziono jej ciało.
Mówiliście, że substancje zażyła znacznie później.
Mam taką apkę.
Monitoruje tętno, pojemność płuc i cykl snu.
Wie, kiedy chrapiesz ty lub partner.
Wie nawet, kiedy ktoś pierdnie we śnie.
Sprawdźcie.
Odwaliłem sporo numerów, ale jej nie zabiłem.
Dane są na moim telefonie.
Zobaczcie sami.
Chodź do nas.
Zapraszam do środka.
Korzystaj, póki możesz.
„Greer” na trzy. Raz, dwa, trzy!
Greer!
Szampana?
- Przyda ci się. - Tak, proszę.
Jesteś naprawdę piękna.
Słucham?
Dziękuję.
Jesteś obiektywnie piękna.
Nie dlatego Greer cię nienawidzi.
Nie znosi cię, bo jesteś szczera.
Za to nienawidzi też mnie.
Mówię to, co myślę.
Nie nienawidzi cię.
Ktoś, kto całe życie przejmuje się tym, co mówią inni,
nie może znieść, gdy…
Wtedy widzą, ile życia zmarnowali.
Wiesz…
Fajna była.
Twoja koleżanka.
Dziękuję.
Rozmawiałyście?
Tak.
Widziałaś mój telefon?
Nie mogę go znaleźć.
- Wszystko gra? - Mam straszny dzień.
A nawet straszne życie.
Umówiłam się z kimś na rozchodniaczka, ale nie przyszedł.
Posiedzimy razem?
Nie, dziękuję.
Jeżeli zmienisz zdanie…
Była bardzo zdenerwowana.
Naprawdę?
- Z jakiego powodu? - Dobrze wiesz.
Bonsoir.
Zmieniłam zdanie.
Rozumiem.
Ciągle wybieram niewłaściwych facetów.
Serce nie sługa.
No tak.
Tym frazesem usprawiedliwia się zdrady.
Nie aprobujesz zdradzania?
To nie zdrada,
gdy związek i tak już wisi na włosku.
Tak ci powiedział?
Oni nie porzucają żon.
Trzeba zmusić żonę, by takiego porzuciła.
Byle do celu.
Za te drugie.
- Jezu, nic ci nie jest? - Cholera!
- Ostrożnie. - O nie.
Jutro będzie nowy dzień.
No tak.
Miłość.
Cześć.
Hej.
Czego chcesz, gnoju?
- Dobrze wiesz. - Czemu tu jesteś?
Greer mnie zaprosiła.
Mówisz?
Benji…
Przepraszam.
Nie musisz nic mówić. Chcę ci tylko powiedzieć,
że całowaliśmy się raz i nigdy więcej.
- Przepraszasz? - Chcę być szczery.
Dobra.
Tak nie można.
Nie można czego?
Bić ludzi. Twoja mama cię zatłucze.
Zazdrościsz? Dać ci łupnia?
- No dawaj. - Chcesz się siłować?
- Musisz coś zjeść. - Dawaj, siłujemy się.
Nienawidzę ostryg. Dawaj, siłujemy się.
- Chodź stąd. - Co z tobą?
- Chodź ze mną. - Dokąd?
- Tam się siłujemy? - Jasne.
Chodź.
Benji, co ty wyprawiasz?
Jezu, ile tych ostryg?
Uspokój się. Zabieram cię do domu.
- Jestem spokojny. Nie chcę wody. - Napij się wody.
Wolę łyknąć tego.
Nie! Starczy ci alkoholu.
- Benji, nie! - Weź łyka.
OK. Pyszne!
- Masz teraz wody. - Nie potrzebuję.
Dobra.
- Już. Zadowolona? - Tak.
No proszę. Jak się o mnie troszczysz.
- Bo tak jest. - Jak miło.
- Troszczy się o mnie! - Przepraszam.
- Nie przepraszaj go. Patrz to. - Sorki.
Umiem zatroszczyć się o siebie.
Chryste, Benji!
- Rety. - Jezu, spokojnie.
Jesteś pijany.
- No nie pierdol. - No już.
Jedziemy do domu.
Nie chcę. Chcę imprezować.
- To kiepski pomysł. - Chodźmy poimprezować razem.
Zapomniałem, że już nie chcesz ze mną imprezować.
Wolisz wyruchać kogoś innego.
Luzik. Żaden problem.
- Nie o to chodzi. - To nie moja sprawa.
Więc o co?
No powiedz.
Pokaż mi, o co.
- Pokaż, czego chcesz. - Benji…
Wiesz, co myślę?
- Chcesz wiedzieć? - No mów.
Najlepiej ruchało mi się z tobą.
Dziękuję bardzo.
Witam wszystkich.
Miód na moje serce.
Rozpiera mnie radość, że tu jesteście.
Dziękuję za przybycie.
Robi mi się ciepło na sercu na myśl, że kochacie Dasha i Dolly jak ja.
Jesteście najlepszymi fankami i fanami na świecie.
Naprawdę.
Jestem szczęściarą, że was mam.
Jesteście dla mnie jak rodzina.
Mam dla was niesamowite wieści.
To ostatnia książka z cyku o Dashu i Dolly.
Nie!
Wybaczcie.
Nie rozpaczajcie.
Pracuję nad czymś nowym, może nawet lepszym.
Dowiecie się o tym w stosownym czasie.
A dziś skoncentrujmy się na Śmierci w Dubaju.
Proszę o ciszę.
„Gdy Dolly”…
Tak jest!
Kolejny napój imbirowy dla pana.
Nie zamawiałem.
Raczej tak.
JESTEŚ UROCZY
„Gdy Dolly przemierzała wąskie uliczki suku,
aromat szafranu i cynamonu przywołał różne wspomnienia.
Zapragnęła wrócić do początku znajomości z Dashem,
gdy świat ekscytował równie mocno, co nieotwarty prezent.
Ostatnimi czasy bywała w towarzystwie młodszych par,
dla których miłość jawiła się
niczym tarcza chroniąca przed okrucieństwami tego świata.
Zazdrościła im naiwności.
Powtarzała sobie, że jej więź z Dashem
była bardziej klarowna,
więc i bardziej wartościowa.
Nosiła blizny życia.
Było w tym więcej sojuszu niż lojalności”.
Roger, pomóż z pewnym panem…
Teraz. Dziękuję, Roger.
Przyślij ochronę.
„Wracała do tych myśli przez kolejnych kilka dni,
gdy ich więź była wystawiana na próbę
na sposoby, o których nawet jej się nie śniło”.
Przepraszam, ale mamy drobne…
Roger, działasz?
Już.
Pan wychodzi.
Kupa gówna.
Proszę ze mną.
Przyszli po mnie?
Kuźwa.
Spokojnie.
Brawa dla ciebie.
Nie olewaj mnie, Greer.
Proszę bardzo. Mamy prawdziwą dramę.
Pierdol się!
Panu jeszcze mało.
Ale my czytamy dalej.
Co to za impreza bez nieproszonych gości?
Jest Dash!
Dash!
Wrócił znad przepaści!
Kochamy cię, Dash!
Filmuj Taga.
Wznieśmy toast za moją piękną i genialną żonę.
Greer Garrison-Winbury!
Przerywasz czytanie…
Dwadzieścia osiem bestsellerów.
Dwadzieścia dziewięć lat po ślubie.
Greer Garrison-Winbury!
Znalazłem najlepszą z żon
Mam ją przy sobie
Dobrze. Dziękuję, kochanie.
Pragnę coś powiedzieć, jeśli można.
Kocham ją.
Kocham.
Wiecie, jak bardzo?
Mógłbym dla niej zabić.
Nie zrobiłem tego, ale mógłbym.
- Cudownie, a teraz… - Gdybym musiał.
Moja żona troszczy się o wszystko.
To prawda.
Bardzo troszczy się o fanów.
Tak.
- Dziękuję. - O was wszystkich.
Tak bardzo się o was troszczy.
- O każdego z was. - Przestań.
Chce, abyście wiedzieli,
jak nasze małżeństwo jest głęboko
i bezpowrotnie spierdolone.
Święta prawda.
Przestańcie porównywać się do nas.
Co jeszcze?
Przestańcie obciągać…
- …branży wydawniczej. - Tag!
To tylko pojebana historyjka!
- Wy pierdolnięte ćwoki. - Dość.
To tylko pojebana historyjka.
- Rozumiem, że je lubicie. - Przestań.
Dobrze je opowiada.
„Poznali się
na wernisażu w Londynie. Panna młoda była na biało”.
A moja żona?
Przestań, Tag.
- Kochanie, proszę… - Moja żonka jest barwniejszą postacią.
No tak.
Nie jesteśmy idealną parą.
Jesteśmy raczej nieidealni.
Czasami nie jesteśmy nawet parą.
Zdarza nam się ktoś na trzeciego.
Ale tylko czasami.
Na urodzinach, rocznicach i innych takich.
Daleko nam do ideału.
Ile znacie kobiet,
które próbowałyby wrobić męża w morderstwo?
Przestań.
Kto tak robi? A mimo to…
zostałem.
Bo nigdy cię nie opuszczę.
Nigdy cię nie opuszczę
Nigdy cię nie zawiodę
Nigdy cię nie zdradzę ani nie skrzywdzę
- Cała sala! - No i masz.
Nigdy nie doprowadzę cię do łez
Nigdy cię nie porzucę
Nigdy cię nie zdradzę ani nie opuszczę
Cała sala śpiewa!
Nigdy cię nie porzucę
Nigdy nie doprowadzę cię do łez
Nigdy cię nie okłamię ani nie skrzywdzę
Nigdy cię nie porzucę
Nigdy nie doprowadzę cię do łez
Nigdy cię nie okłamię ani nie skrzywdzę
- Dość. - Zapraszamy na 30. rocznicę.
Wielkie dzięki…
Dzwonimy po ubera.
Dobra, wychodzimy.
Komu przeszkadzały zwykłe wagi łazienkowe?
Nie chcę tyle wiedzieć o swoich funkcjach życiowych.
Waga nie powie ludziom, że jesteś zajebiście bogaty.
Dane z aplikacji może i są prawdziwe.
- Ale sąd ich nie uzna. - Wiesz co?
Może to dziwne, ale myślę, że facet mówi prawdę.
Choć nawet, gdy mówi prawdę, wygląda, jakby kłamał.
Chwila.
Wykresy z kilku nocy pokazują,
że zegarek odczytał dwa oddechy.
Natomiast tamtej nocy
apka zarejestrowała jedną osobę między 3 a 4.30 rano.
Był sam przez około półtorej godziny.
Hej.
Cześć.
Możemy pogadać?
Pewnie.
- Wszystko gra? - Tak.
- Powiedziałeś, że nie masz kasy. - Wcale nie.
Mówiłem, że nie zależy mi na kasie.
I to prawda. Nigdy o niej nie myślę.
Łatwo ci to mówić, bo od zawsze ją miałeś.
Nie różnisz się od nich.
Każdy tutaj mija się z prawdą. Wszyscy kłamią.
Przez cały czas.
Amelia, powiedziałbym ci…
Zwiodłeś mnie, że jesteśmy tacy sami,
a tak nie jest.
Ani trochę.
Przepraszam. Czemu tak cię to irytuje?
Uprawiałam seks z Benjim.
Na evencie.
Był pijany, ale ja nie.
Teraz już wiesz.
Jestem równie popaprana, co reszta.
Jest dobrze.
Wiemy, że to nie ma prawa bytu, jeszcze zanim się zaczęło.
Nie skrzywdzimy nikogo więcej.
Miło, że to już ustalone.
Cześć, Dan.
Drugi dzień z rzędu?
Niczym stała klientka.
Czułam, że tu pana znajdę.
- Nie zgadłbym, że lubi pani whisky. - Nie?
Więc kiepski z pana detektyw.
Burmistrz i Izba Handlowa przyznaliby pani rację.
- Proszę. - Dziękuję, Joe.
Co to?
Dark 'N' Stormy.
Nie ja wymyśliłem tę nazwę. Jest pyszny.
Joe?
Zaraz podam.
Komisarko Henry.
Jak to zobaczysz, polubisz mnie ciut więcej.
Pamiętasz telefon o trzeciej
z gabinetu Greer do hotelu Sand Dollar?
- Ten w dzień morderstwa. - Tak!
Pokój wynajmował Broderick Graham.
Graham?
Ten typ, którego wyrzucili z premiery książki Greer?
- Zna go? - Na to wygląda.
Sprawdziliśmy go.
Jest naszym wiernym klientem.
- Co? - No, co myślisz?
- Że co? - Lubisz mnie trochę bardziej?
Zaczynasz mnie lubić.
- Co się stało? - Musiałaś to zepsuć?
Było dobrze i nagle…
Mogę panu pomóc.
Doskonale znam się na motywach.
Muszę oczyścić sobie głowę po tym cholernym dniu.
Proszę.
Dobrze, niech będzie.
Isabel Nallet.
Od lat kocha się w moim mężu.
Dowiaduje się, że mój mąż sypia z Merritt,
więc pozbywa się konkurencji.
Dobra. To było łatwe.
A pani?
Motyw jest bardzo oczywisty i dlatego mało prawdopodobny.
Może to przykrywka, bo przecież najciemniej pod latarnią.
Dobrze powiedziane.
Teraz pije pani ze mną drinka i oferuje pomoc.
Który winny by tak robił?
Taki, który doskonale kłamie.
- To pani pisze powieści. - Proszę.
Racja. Nawet najlepsi kłamcy męczą się w plątaninie kłamstw.
Albo sytuacja ich przytłacza i coś w nich pęka.
Chce mi pani o czymś powiedzieć?
Dobre.
- Przepraszam. - Ależ proszę.
Carter.
Halo? Słyszysz mnie?
- Jestem na głośnomówiącym z Carlem. - Cześć.
- Dobra. - OK.
Słuchaj tego. W noc morderstwa Merritt
Greer rozmawiała z kimś z hotelu Sand Dollar.
Około pół godziny przed czasem zgonu.
Z kim?
Gość hotelu nazwa się Broderick Graham.
Przyleciał z Londynu tamtego dnia.
- Ale słuchaj dalej. - OK.
Graham jest niskiej rangi chłopcem na posyłki
gangu powiązanego z turecką mafią.
Z tymi dziarami wygląda jak brytyjski Scarface.
Ten gang
przemyca heroinę z Mumbaju i handluje bronią.
Graham wydzwaniał do domu Greer od czasu śmieci Merritt.
Non stop.
- Dziewięć razy od tamtej nocy. - Właśnie!
- OK. - Teraz najlepsze.
Znaleźliśmy potwierdzenie przelewu na 300 000 $
dla Brodericka Grahama…
Werble, Carl.
…od Shootera Divala.
Tak.
Rozumiem.
Kuźwa.
Cześć.
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre