SEMUA WATAK DAN PERISTIWA YANG DIGAMBARKAN DALAM SIRI INI ADALAH REKAAN SEMATA-MATA.
PERSAMAAN DENGAN PERISTIWA SEBENAR, INDIVIDU, HIDUP ATAU MATI,
HANYALAH KEBETULAN.
- Hei. - Terima kasih.
Ya.
Tequila sunrise. Malangnya bukan minuman beralkohol.
- Masih teruna? - Saya?
Saya takkan beritahu.
Faraz, awak akan pastikan Tamar keluar dari kelab dengan selamat,
dan biarkan semuanya jadi seperti dirancang.
Yulia, Mohammadi datang.
Beritahu Tamar.
Jika awak bertindak, kami terpaksa bertindak balas.
Baiknya.
Maaf.
- Helo? - Mohammadi awal. Beredar sekarang.
Saya tunggu awak di luar.
Sudah tentu.
Saya akan pergi sekarang.
Aduhai! Saya perlu beredar.
Abang saya sakit.
- Nak saya tumpangkan? - Tak perlu, saya okey. Terima kasih.
Saya perlu cepat.
Awak pendengar yang baik.
Saya rasa keseorangan tadi.
Sekarang?
Lebih gembira. Mesej saya?
Pergilah.
Dia nampak saya.
Faraz, dia nampak saya. Dia di sini. Dia tak buat apa-apa.
Kami dah uruskannya. Jangan risau. Semuanya okey.
Jadi…
awak putuskan untuk bekerja semula?
Saya nak periksa sesuatu.
Bagaimana awak tahu kami nak buat pemeriksaan mengejut?
Ali beritahu awak?
Ya.
Dia beritahu saya.
Dengar, memandangkan awak dah ada di sini,
beritahu anak jeneral itu ayahnya tak dapat datang.
Awak tiada orang lain yang boleh sampaikan?
Ada, tapi saya lebih suka awak yang sampaikan.
Dia tak datang.
Dia selalu bernasib baik.
Bagaimana awak tahu untuk datang ke sini?
Gerak hati.
Tapi jika saya beritahu Hossein begitu, dia mungkin akan marah lagi.
Saya tak kisah.
Saya patut bercakap dengan Peyman.
Awak nampak apa-apa?
Di sini?
Tak. Tiada apa-apa.
Okey?
Dekat lagi dengan dia.
Okey, padam semua kamera pengawasan mereka.
Apa awak buat dengan beg saya?
Awak pegang raket ayah saya.
Itu barang peribadi.
Saya cadangkan awak hati-hati.
Sudah tentu, betul cakap awak.
Kami buat pemeriksan menyeluruh di kelab ini.
Cuma nak pastikan semuanya okey di sini.
Mana ayah saya?
Ada perubahan rancangan.
Perubahan apa?
Jeneral tak dapat datang hari ini.
Awak tak boleh beritahu sebelum saya keluar rumah?
Ambil kesempatan.
Jawablah.
NAHID
Tolonglah!
Cuma nak maklumkan, Mohammadi tak datang.
Tak guna!
Apa kita nak buat?
Untuk kamu berdua, rancangan tak berubah.
Kamu perlu keluar.
PEYMAN BAGAIMANA KEADAAN ABANG AWAK?
ABANG SAYA SAKIT
DAN TAK MAHU KE HOSPITAL
MUNGKIN AWAK BOLEH TOLONG SAYA?
BOLEH. SAYA AKAN DATANG.
- Saya ada beritahu dia penyanyi? - Tak.
Dia selalu menyanyi di rumah.
Tak boleh halang dia.
Lagu paling sedih boleh awak bayangkan.
Terutamanya apabila dia bergaduh dengan ayah saya.
Oh Tuhan.
Saya tak tahu apa masalah tentang wanita Iran dan lagu sedih.
- Kami suka lagu sedih. - Saya tahu.
Saya dan ibu tak pandai menyanyi.
Bagus. Awak sampai tepat pada masanya.
- Helo, sayang. - Helo.
Awak dah makan?
Belum lagi. Terima kasih.
Marjan, boleh saya bercakap dengan awak sekejap?
Kita berdua saja?
Faraz, duduklah.
Awak tak nampak? Kami baru nak makan.
Apa saja awak nak cakap pada Marjan, boleh cakap depan saya.
Marjan, sila duduk.
Jangan malu. Jika nak bercakap tentang saya, cakap saja.
Saya cuma nak cakap saya sangat gembira lihat awak nampak dan rasa gembira.
- Semua kerana awak. - Bukan saya saja.
Awak juga berhutang budi kepada kasih sayang dan sokongan lelaki ini.
Suami saya memang rahmat terbesar dalam hidup saya.
Suami saya pun sama.
Saya pasti kehilangan itu sukar diterima.
Pada mulanya, saya tak percaya dia dah mati.
Ia tak masuk akal.
Ada masanya, kesedihan saya keterlaluan
sehingga ia buat saya jatuh sakit.
Kemudian, sedikit demi sedikit…
Kesakitan yang hilang itu tak jadi persoalan.
Ia cuma beralih ke tempat lain.
Masa berlalu dan awak belajar hidup dengannya.
Seperti penyakit kronik.
Marjan.
Boleh saya bercakap dengan awak sekejap?
Sekarang. Di bilik membaca.
Sudah tentu.
Biar betul?
Kamu memang raksasa.
- Saya faham perasaan awak. - Kamu tiada had.
- Semuanya tiada had untuk awak? - Sepah pula?
Apa had untuk awak?
Tembak saya jika ia buat awak rasa lebih lega.
Tapi saya cuma ejen kecil yang membantu organisasi
yang diketuai oleh organisasi hebat.
Mereka tahu semuanya tentang awak.
Apa yang kamu tahu? Kamu tak tahu apa-apa.
Tiada apa-apa perlu diketahui.
Saya dah berkhidmat untuk negara ini sepanjang hayat saya.
Saya tak ada apa-apa kesalahan.
Awak baru lepaskan ejen Mossad.
Termasuk rakaman semua yang awak pernah cakap tentang Mohammadi
di dalam bilik ini.
Seribu tahun perkhidmatan takkan selamatkan awak dari tali gantung.
- Bagaimana dengan Nahid? - Jangan libatkan Nahid.
Kehidupan apa yang dia boleh jangkakan selepas mereka gantung awak?
Balu pengkhianat.
Saya gembira kita memahami satu sama lain.
Mohammadi dan ideologinya memusnahkan negara kita.
Awak pun tahu sama seperti saya.
Kita boleh bekerjasama dengan mudah.
Saya lebih rela mati.
Maaf. Saya perlu balik ke pejabat.
Ia makanan yang enak.
Maaf tentang…
Jangan risau. Dia cuma bimbang…
Ali.
Peyman di sana bersama seorang wanita.
Okey.
- Awak nampak apa-apa? - Tak.
Hanya Peyman. Tiada wanita.
Pengawal keselamatan kelab beritahu ada wanita di sini.
Berbahasa Inggeris.
Kurus. Bermata besar.
Awak dengar?
Ya.
Awak ada tanya Peyman identitinya?
Saya akan ke sana sekarang.
Awak dah dapat kebenaran daripada Hossein?
Belum.
Baiklah. Saya akan ke sana. Tunggu saya.
- Marjan? - Saya baru beredar dari rumah Kamali.
Saya rasa dapat lengahkan beberapa jam, tapi saya tak pasti.
Entahlah. Saya nak ke pejabat untuk mencincang dokumen.
- Kita perlu beredar segera. - Marjan, tunggu.
Ada perkembangan.
Faraz Kamali sentuh raket beracun di kelab ekslusif.
Awak patut beritahu saya sebelum saya ke sana.
Kita tak rancang begitu, tapi selepas lihat apa berlaku hari ini,
meracun Kamali akan beri kita masa untuk berehat.
Apa yang awak buat? Faraz!
Hentikannya!
Apa ini? Badan awak panas. Awak demam?
- Ia cuma virus. - Virus apa?
Awak musnahkan ruang ini. Ia juga virus?
- Apa maksud awak? - Saya perlu pergi, Nahid.
Lupakan saja! Awak takkan ke mana-mana.
Saya cakap saya perlu pergi!
Awak akan terus tidur.
Terus perhatikan dia sehingga awak beredar,
bimbang jika dia ada fantasi patriotik untuk bunuh awak sebelum ditangkap.
Saya tertinggal beg kulit di dalam. Ia dalam bilik tidur.
Boleh pergi ambil?
Saya nak tunggu di sini dengan Milad.
Peyman dalam perjalanan ke sini. Dia mesej saya.
Ada ruang, jadi saya ambil kesempatan.
Saya minta dia tumpangkan kita ke hospital.
Ia sesuatu yang bagus. Awak akan dapat jumpa doktor.
Tamar, kita dah terdedah. Kita tak boleh tunjukkan muka di sini lagi.
Jika kita tak pergi hari ini, kita tak selesaikan apa-apa.
Kita dah cuba.
Lihatlah keadaan kita.
Lihatlah saya.
Saya memandang awak.
Tapi mencuba tak cukup bagus.
Baiklah, mari pergi. Saya dah ambil beg awak.
Ayuh.
Cepatlah. Apa awak fikir? Masuk kereta!
- Saya nak abaikan saja? - Dia kesakitan.
Saya bimbang dia alami pendarahan dalaman.
Apa khabar?
Marilah, saya akan bawa awak ke hospital yang bagus.
Percayalah. Saya akan bawa awak ke klinik swasta.
Jangan risau. Mereka takkan tanya apa-apa.
Mereka akan rawat awak dengan baik. Saya janji. Marilah.
Cik!
Tak guna!
Cik, saya bercakap dengan awak!
Jika awak tak perasan, awak hubungi teksi.
Maaf. Saya ubah rancangan.
Saya ikut arahan syarikat.
Jika awak ubah fikiran, bercakaplah dengan syarikat teksi.
Saya akan hubungi mereka nanti dan uruskan pembayaran.
Jangan risau. Di sini. Mari sini.
Saya di sini. Ayuh. Baugs.
Ambil ini.
Ini cukup untuk membayarnya, bukan?
AYAH
- Hei, ayah. - Hai.
- Maaf ayah tak dapat datang hari ini. - Jangan risau.
Saya dalam kereta dengan kawan-kawan.
Baiklah. Jumpa esok?
- Baiklah. - Bagus.
Boleh tolong ayah
dan singgah pagi esok untuk jemput Betty?
Ayah nak pastikan dia sampai ke vila dengan selamat.
Bagus! Baiklah. Saya pasti dia rindu saya.
Baiklah. Jumpa esok. Selamat tinggal.
Selamat tinggal.
- Helo. - Apa khabar, Nahid?
Saya okey, tapi Faraz sakit.
Dia perlukan rehat. Dia tak boleh terima pelawat.
Saya faham, tapi saya terdesak untuk bercakap dengan dia.
Ia penting.
Cuma lima minit saja.
Apa khabar, bos?
Awak okey?
Terima kasih, Ali.
Nahid tak benarkan saya keluar.
Mari duduk.
Awak dah bercakap dengan Hossein?
Ya.
Dia tak benarkan saya bercakap dengan Peyman.
Saya dah cakap.
Faraz.
Bagaimana dengan Vahid Nemati?
Vahid Nemati?
Dia tiada kaitan dengannya.
Entahlah.
Milad Kahani pernah ke gimnya.
Dia berkawan dengan Peyman.
Dia pasti tahu sesuatu.
Walaupun dia tahu…
dia takkan cari masalah dengan Peyman.
Saya nak siasat.
Awak nak soal Vahid sebab wanita yang Peyman jumpa?
Apa yang awak fikirkan?
Saya tak rasa dia wanita biasa.
Saya rasa dia Tamar Rabinyan.
Awak baru buat kesimpulan tak berasas?
Saya belajar daripada yang terbaik.
Baiklah.
Jika nak belajar daripada saya,
belajar perkara yang bagus.
Bukan perkara yang buat saya hadapi masalah.
Faham?
Saya rasa ia sama saja.
Saya sangat gembira abang setuju untuk ke sini.
Terima kasih, Peyman, serius.
Mungkin saya boleh masak makan malam?
Mungkin malam esok?
Esok. Saya memang nak…
Tapi?
Ibu saya anjurkan parti untuk saya, seperti parti kepulangan dari Amerika.
Serta tebus semula tiga hari lahir
yang dia terlepas peluang untuk buat saya makan dengan banyak.
Okey.
Tapi mungkin awak boleh datang.
Awak nak saya jumpa keluarga awak?
Saya tak tahu sekarang.
Awak buat bunyinya seperti beri tekanan yang besar.
Saya nak datang.
Hanya beberapa jahitan, tapi tiada yang patah. Syukurlah.
Terima kasih. Awak selamatkan saya.
Gembira dapat bantu. Ayuh. Saya hantar kamu balik.
Tak perlu, terima kasih. Dah banyak awak tolong kami.
Jangan mengarut.
Jangan risau. Saya dah hubungi teksi. Serius, dah banyak awak tolong.
Okey, suka hati awak.
Saya nak berterima kasih pada doktor.
Jadi, jumpa esok?
Jumpa esok.
Tak guna!
Saya tak percaya awak tertarik.
Bercakap dengan awak seperti dia beli ambal.
Ia sebahagian daripada kerja saya. Awak tahu saya cuma pura-pura.
Ya, mungkin tiada apa-apa yang betul.
Mungkin awak gunakan saya sama seperti awak gunakan Peyman.
- Saya buat apa yang perlu dibuat! - Awak memang meyakinkan!
Sama seperti apa yang saya buat semasa awak ditangkap.
Apa maksud awak?
Saya risikokan misi semasa jumpa Vahid.
Jika saya perlu tiduri dia untuk bebaskan awak,
saya sanggup lakukannya.
Ia sepatutnya buat saya rasa lebih lega?
- Apa yang awak fikir? - Kita ada peluang.
Awak terima arahan untuk keluar dari sini dengan Amir!
Ya, tapi dia masih hidup.
Itu tak penting. Awak dah diberi arahan.
Ia dah berakhir. Kamu perlu tinggalkan Tehran hari ini.
Tidak.
Apa?
Peyman jemput saya ke parti bersama keluarganya esok.
Jadi?
Apa lagi awak nak tahu?
Ia satu lagi peluang untuk bunuh Mohammadi.
Awak rasa kenapa Faraz tak tangkap atau bunuh awak?
Saya perlu dedahkan identiti untuk selamatkan awak.
Saya takkan boleh kembali ke Iran selepas hari ini.
Jadi mari pastikan ia tak sia-sia.
Awak takkan selamat.
Ia pilihan saya.
Akan ada kawalan keselamatan yang ketat.
Berpuluh-puluh ejen Sepah.
Mereka akan cam awak.
Saya tahu risikonya.
Ia peluang yang besar. Kita boleh lakukannya.
Tanpa masa yang cukup untuk buat persediaan, rancangan ini mungkin gagal
dan dedahkan seluruh rangkaian. Ia akan tangguhkan misi selama bertahun-tahun.
Jika ia gagal.
Tapi jika kita berjaya, ia kisah berbeza.
Walaupun kita berjaya bawa dia masuk,
Sepah takkan benarkan dia mendekati Mohammadi.
Perlu lalui pemeriksaan latar belakang, soal siasat.
Ia bukan sesuatu yang boleh berlaku dalam semalaman.
Jadi mari fikirkan sesuatu.
Jika tidak, apa kita buat di sini?
Faraz, kenapa dengan awak?
Tiada apa-apa. Jangan risau.
Cuma demam.
Ini bukan demam, Faraz. Tolong beritahu perkara sebenar.
Nahid sayang,
jika saya boleh hidup semula…
saya takkan sertai pengawal revolusi.
Saya akan jaga kedai kasut dengan ayah saya.
Serta jalani kehidupan normal.
Bersama awak.
Satu-satunya perkara yang saya mahu adalah bersama awak.
Saya minta maaf tentang semuanya, Nahid.
Untuk segalanya.
Apa awak rahsiakan daripada saya?
Faraz, selepas semua yang kita lalui,
awak berhutang lebih daripada itu dengan saya.
Tolong terus terang dengan saya.
Kebenaran mungkin menyakitkan.
Tiada apa yang lebih menyakitkan daripada buat saya tertanya-tanya.
Saya tahu mereka racun saya.
Mereka? Siapa "mereka"?
Ejen Mossad. Mereka ada di sini.
Marjan?
Dia ejen Mossad.
Nahid, sayang, awak wanita kuat.
Saya tahu awak akan okey tanpa saya.
Lebih bagus daripada…
apabila awak bersama saya.
Faraz?
Faraz…
Faraz.
Faraz, apa saya nak buat?
Perempuan murahan hipokrit. Pembunuh. Pergi!
Saya boleh selamatkan dia.
Dia boleh diselamatkan jika dapat antidot dalam masa sejam.
Tolong beri pada dia. Dia ada di katil.
Saya gembira awak berfikir dengan baik.
- Ia disebabkan awak. - Mungkin.
Tapi saya tak pernah berniat untuk semua ini berlaku.
Jangan menipu lagi! Apa awak nak?
Faraz lebih berguna untuk saya jika dia hidup berbanding mati.
Akhirnya, kebenaran.
Tapi awak perlu faham, jika saya beri suntikan ini,
kami jangkakan lebih lagi daripada dia, berbanding diamkan diri.
- Apa? - Kerjasama aktif.
Saya tak boleh buat begitu.
Buat keputusan untuk dia.
Awak bukan buat keputusan untuk dia. Ia untuk diri awak sendiri.
Jika saya lakukannya,
ia hanya supaya saya dan suami boleh tunggu hari awak digantung.
Percayalah, hari itu akan tiba.
Jadi, bagaimana? Setuju atau tidak?
Selamat kembali.
Saya masih hidup?
Syukurlah, awak masih hidup.
Tapi bagaimana?
Marjan.
Awak suruh dia datang?
Paling penting awak dah okey sekarang.
Hei.
Bukankah dia ada sebut nama Betty dalam kereta?
Dia sepatutnya jemput Betty esok dan membawanya ke parti.
Ini Betty.
Ia salah sebuah kereta lumba yang akan digunakan untuk berlumba esok.
Kereta drif begini ada sistem komputer yang canggih.
Unit kawalan elektronik yang boleh digodam.
Cuma perlukan alatan yang betul.
Mohammadi bawa kereta itu, tapi awak yang kawal.
Pada saat yang tepat…
Kemalangan.
Kita cuma perlu pasang alat itu dalam kereta.
Peyman mungkin akan letakkannya di garaj pada waktu pagi.
Saya akan lihat siapa.
- Helo, Ali. - Helo.
Masuklah.
Helo, Ali.
Nahid, sayang, boleh tinggalkan kami berdua?
Dah berapa lama awak bekerja untuk mereka?
Saya tak bekerja dengan mereka.
Vahid Nemati tunjukkan awak gambar ini.
Awak nampak Tamar Rabinyan di kelab pagi tadi.
Awak tipu saya.
- Ali… - Jika orang lain,
pasti ada 50 ejen di luar pintu itu sekarang.
Tapi sebab hanya kita berdua, ini yang akan berlaku.
Awak akan ke ibu pejabat sekarang dan serah diri,
dan selamatkan maruah awak.
Kemudian kita ke bilik soal siasat,
hidupkan semua kamera dan awak cakap semua yang awak nak cakap.
Faham?
Ya. Faham.
Senjata awak. Atas meja.
Jangan cuba tipu saya.
Jangan fikir nak minta bantuan saya.
Ia hanya akan burukkan keadaan.
Saya tahu.
Ayuh. Ambil kot awak.
Apa yang awak buat? Awak tak nampak dia lemah?
Nahid, saya dan Ali perlu keluar.
Tak mengapa. Jangan risau.
Okey?
Ali.
Berhenti sekejap.
Takkan berhenti hingga kita sampai ke ibu pejabat.
Saya merayu. Tolong berhenti.
Berhenti!
Saya sepatutnya mati hari ini.
Apa?
Ejen Mossad.
Mereka racun saya.
Kenapa tak beritahu saya sementara saya masih boleh bantu?
Saya fikir boleh uruskan sendiri.
Tapi saya silap.
Tutup pintu. Kita akan bercakap di bilik soal siasat.
Semasa saya sedang nazak…
saya nampak semuanya, semua yang akan berlaku.
Siasatan, pukulan,
- digantung… - Tapi awak masih hidup.
Ya.
Ali, awak cakap jangan minta bantuan awak
tapi saya tiada pilihan.
Jika hubungan kita ada apa-apa makna bagi awak,
saya merayu…
tolong saya supaya mati.
Apa maksud awak?
Jangan buat saya menderita.
Tembak saya sekarang.
Awak dah gila!
Jika awak tak boleh buat serahkan pistol saya.
Saya akan buat sendiri.
Saya takkan serahkan senjata.
- Beri pistol itu! - Hentikannya!
Beri pistol itu!
Terjemahan sari kata oleh Hani Hamid