WSZYSTKIE POSTACIE I WYDARZENIA PRZEDSTAWIONE W TYM SERIALU SĄ FIKCYJNE.
PODOBIEŃSTWO DO PRAWDZIWYCH WYDARZEŃ LUB OSÓB, ŻYWYCH LUB ZMARŁYCH,
JEST PRZYPADKOWE.
Korpus Strażników pod wodzą generała Mohamadiego
nie pozwoli, by skorumpowany, dekadencki, kapitalistyczny Zachód
prowadzony przez USA i Izrael, zanieczyścił czysty naród irański.
Nie ma nadziei dla zdrajców.
Wstyd i hańba naznaczą ich na całą wieczność.
Obywatele Iranu, zjednoczeni bardziej niż kiedykolwiek,
zewrą szeregi przeciwko syjonistycznym, żałosnym próbom osłabienia jedności.
Zdrajcy zostali potraktowani ostro i zdecydowanie.
W swojej przemowie dowódca Korpusu Strażników Rewolucji…
…generał Mohamadi wykazał się decyzyjnością i odwagą.
- Halo. - Wracam.
Spotkajmy się przy południowym wyjściu.
Tamar.
Co się dzieje?
Później wyjaśnię. Wyjdź już.
Kara śmierci czeka każdego, kto…
Tak, panie Faraz.
Gdzie jesteś? Ktoś jest w domu.
- Jest pan pewny, że to on, szefie? - Oczywiście. Śledziłem go.
Okej, będę tam za pięć minut.
Widzi go pan?
Właśnie wychodzi.
Idę za nim. Nie rozłączaj się.
Idzie w stronę południowego wyjścia.
Idź. Zaskocz go. Idź!
Skręć w kolejną ulicę.
Ostrożnie.
Stój!
Łap go!
Stój, gnoju!
Stój, bo pogorszysz sprawę!
Niech cię szlag, gnoju!
Stój, zdrajco!
Kosro, zejdź i złap go.
Sukinsyn!
Gdzie on jest?
Gdzie jest Milad?
Jedźmy od drugiej strony.
Stój, zasrańcu!
Tak, poszedł na wschodnią część rynku.
Mam go.
Cholerny osioł! Jesteś ślepy?
Teheran
- W porządku? - Tak.
Co się stało?
Gliny.
Narkotykowi szukali dilerów.
Zostańcie w aucie.
Cześć, jak się masz?
- Jest miejsce dla wszystkich? - Tak.
- Nie ma nikogo więcej? - Jest.
Czemu mi o tym nie powiedziałaś?
Nie mogłam.
To była za duża operacja.
Mieliśmy plan. Wszystko ustaliłem z Azizim.
To by się nie udało.
Szuka nas połowa Korpusu.
- Więc wróciłaś do pracy dla nich? - Tak.
Żeby ich zmusić…
Żeby zgodzili się ciebie stąd wyciągnąć.
O czym ty mówisz?
A ty?
Jeszcze nie mogę wyjechać.
Dlaczego?
To moja wina.
Muszę to naprawić.
Tamar.
Przykro mi z powodu twojego wujka i twojej ciotki.
Ale to nie twoja wina.
Okej, czas ruszać. Wysiadaj.
Posłuchaj, wiedzą, co robią.
Przewiozą cię przez granicę. Spotkamy się w Kanadzie.
Czekaj, o czym ty mówisz?
- Jedzie sam. Ja zostaję. - Oboje zostajemy!
- Nie pojadę bez ciebie. - Szybko!
Oboje wyjeżdżacie. Takie mam rozkazy.
To pogadaj, z kim musisz, bo jest zmiana planów.
Rozumiesz?
Moja Nahid,
kochanie,
zasnęłaś przed telewizorem.
- Długo spałam? - Tak.
Chciałam zobaczyć, jak skończy się film.
Pewnie żyli długo i szczęśliwie.
Chodź. Zaprowadzę cię do łóżka.
Chodź.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
To był ładny film o Turczynce, która…
Zamknąłeś drzwi?
Nie otwieraj.
Ktoś puka. Nie ma się czego bać.
Dobry wieczór, panie Kamali.
Musimy szybko przeszukać mieszkanie.
Przykro mi. Nie mogę was wpuścić.
Takie są protokoły bezpieczeństwa.
W tym domu mamy inne protokoły.
- Niech pan współpracuje… - W porządku.
Dobry wieczór.
Dobrze cię widzieć w domu całą i zdrową.
Jest panu za to wdzięczna. Oboje jesteśmy.
Generale Mohamadi, napije się pan czegoś?
Nie, dziękuję. Proszę się nie kłopotać.
Gdzie możemy pomówić na osobności?
Tędy, proszę.
Co mam zrobić?
Możesz jechać.
Otrzymałem raport,
że ty i twój były zastępca ścigaliście agentkę
i że widziałeś ją na własne oczy.
Czy to prawda?
- Tak. - Mimo że jesteś zawieszony?
To nieprawdopodobne.
Szukaliśmy jej dwa miesiące, a to ty ją znalazłeś?
Robiłem to dla mojego kraju.
W drodze tutaj myślałem o moim ojcu,
co przeżył.
Nie mówię o nim często.
Wyrzucano go z każdego zakładu hazardowego w mieście,
więc zaczął chodzić na walki psów.
Pewnego wieczoru widział ogromnego amstaffa,
który walczył ze starym, chudym rottweilerem o imieniu Ghoul.
To był koniec wieczoru
i ojciec przegrał już większość pieniędzy, które zarobiliśmy z braćmi.
Gdy zaczęła się walka,
wielki pies podszedł do Ghoula.
Przez chwilę wydawało się,
że amstaffowi było szkoda chudszego psa,
jakby zwierzęta mogły współczuć.
Nagle Ghoul wykonał ostatni skok i złapał amstaffa za kark.
Wgryzł się i nie puszczał.
Potrzeba było dziesięciu ludzi, żeby go odciągnąć.
Koniec końców
ojciec wrócił do domu z kieszeniami pełnymi pieniędzy.
To był jedyny raz, kiedy miał szczęście.
Jutro rano wracasz do swojego wydziału.
Masz za co odpokutować.
Dziękuję, generale.
Faraz, daję ci szansę.
Nie zaprzepaść jej.
Tak jest.
Nahid, kochanie.
Nahid.
Widzisz czarny wóz zaparkowany po drugiej stronie?
Idź do niego.
Nie zrozum mnie źle, ale miałam nadzieję cię już nie spotkać.
Chcę rozmawiać z Julią Magen.
- Przekażę jej. - Chcę z nią pomówić bezpośrednio.
Mam złe doświadczenia z lokalnymi agentami.
A lokalna agentka, która pomogła ci uciec Korpusowi Strażników?
Jakie masz z nią doświadczenia?
Tamar, ja też straciłam ludzi, na których mi zależało.
Uwierz mi. Wiem, jak się czujesz.
Co ty wiesz? Nawet mnie nie znasz.
Wiem, że jesteś dobrą agentką.
Wiem, że dzięki tobie
Ben Haim jest właśnie w drodze do domu, do swojej rodziny.
Zapłaciłaś okropną cenę, ale to nie poszło na marne.
A teraz powiedz mi, dlaczego nie wsiadłaś do ciężarówki.
Wiem, jak się zbliżyć do Qasema Mohamadiego.
I chcę go zabić.
Mówię poważnie.
- Jak? - Jego syn, Pejman.
Milad sprzedawał narkotyki jego kumplowi, Vahidowi Nematiemu.
Zaprzyjaźnię się z Vahidem.
Dzięki niemu poznam Pejmana.
A od Pejmana jest krótka droga do Mohamadiego.
Do tego potrzebujesz Milada.
Możemy mu zaufać. Już to udowodnił.
Tak, ale czy sobie poradzi?
- Taktycznie, emocjonalnie on… - Da sobie radę.
Przekażę to dalej.
Mój agent zabierze was w bezpieczne miejsce.
Zaczekaj, co zrobimy z Mohamadim…
Powiedziałam, że przekażę to dalej.
Skontaktujemy się.
Odpocznij.
Słyszałaś?
Tak.
To lekkomyślne.
Jeśli może się zbliżyć do Pejmana, warto to sprawdzić.
Julio, dziewczyna ma traumę.
Nie jest racjonalna.
Przed oczami ma tylko obraz ciotki zwisającej z szubienicy.
To niekoniecznie jest coś złego.
Lubimy agentów z osobistym motywem.
Ale muszą działać bez emocji i osądu,
a Tamar tego teraz nie potrafi.
Qasem Mohamadi reprezentuje
największe zagrożenie dla Izraela.
Chcę zbadać szansę na taką misję, nim sobie ją odpuścimy.
Daj Tamar tę noc, by się pozbierała.
Zobaczymy, co będzie jutro.
Tamar, tu masz podstawowe produkty.
Jeśli będzie jakiś problem, zadzwoń do mnie, okej?
Tak.
Musimy kupić nowe ubrania.
I poprawić naszą historyjkę. Ma dziury.
Tamar, co ty robisz?
Hej, przestań.
- Przepraszam. - Nie.
Przepraszam.
Dzień dobry, moja droga.
Jak spałaś?
Rozmawiałaś z Julią?
Dzień dobry, Miladzie.
Nie zostaliśmy sobie przedstawieni.
Jestem Marjan Montazemi.
- Miło cię poznać. - Ciebie też.
Tamar przedstawiła ci już swój plan?
Zbliżę się do Pejmana przez Vahida.
Dobrze. Chodźcie napić się herbaty.
Ciężarówka jedzie dziś do granicy.
Więc mamy kilka cennych godzin, by dowieść, że twój plan jest coś wart.
Zadzwoń do Vahida.
Milad.
Daj na głośnik, mój drogi.
Halo.
Cześć, Vahid. Jak się masz?
Czego chcesz?
Chciałem wiedzieć, czy pasował ci towar, który wczoraj przyniosłem.
To był świetny towar.
Czemu pytasz?
Bez powodu.
Pomyślałem, że wpadnę i dam ci mały gratis.
Spoko, stary. Nie trzeba.
Na pewno?
Mam świetny towar. Powinieneś spróbować. Kiedy będziesz na siłowni?
Wpadnę i poprawię ci humor.
Zapomnij. Jest na to za wcześnie.
Dzięki, ale nie.
Jednak nie tak łatwo.
Pójdziemy na siłownię i spróbujemy.
Nigdy nie pokazuj, jak bardzo kogoś potrzebujesz.
Sztuczka polega na tym, żeby myślał, że to on potrzebuje ciebie.
SIEDZIBA GŁÓWNA KONTRWYWIADU KSRI, TEHERAN
No proszę, kogo my tu mamy?
Faraz, witaj.
Cześć, Hossein.
- Zamienili nam biura? - Nie.
Teraz ja kieruję wydziałem, więc to moje biuro.
Bardzo tu wygodnie.
Posłuchaj,
ta sytuacja jest niekomfortowa dla nas obu.
Musimy to jakoś rozwiązać, prawda?
Mam nadzieję, że będziemy współpracować bez żadnych przeszkód.
Masz reputację samotnika, ale to się tu nie sprawdzi.
Rozumiesz?
- Jak leci, Ali? - Cześć, szefie.
Wygląda na to, że już nie jestem szefem. Cześć, jak się masz?
Wszystko w porządku?
- Jak się macie? - Dobry.
Dlaczego mi nie powiedziałeś, że ściągnęli tego idiotę na moje miejsce?
Nie chciałem pana złościć.
Usiądę tu z tobą, jeśli mogę.
Proszę zająć moje biurko.
Nie. Zostań przy swoim.
Nie, nalegam.
Zaczekaj.
Tak, kochanie.
Faraz, nie czuję się dobrze. Serce mi wali.
Może weź tabletkę?
Nie chcę. Po tych tabletkach jestem nieprzytomna.
Przyjedź do domu. Źle się czuję.
Kochanie, dopiero dotarłem do biura.
Chciałeś tylko ode mnie uciec, prawda?
Dlatego tam wróciłeś.
Nie wygłupiaj się.
Niedługo będę w domu.
Zjemy coś, obejrzymy film. Wszystko będzie dobrze.
Okej?
Halo?
Mam coś, co pana rozweseli. Niech pan zgadnie, kogo zgarnęliśmy.
Kogo?
Uważaj.
Co mu powiesz?
Nie martw się.
Zbył cię. Nie możesz tego schrzanić.
Nie schrzanię.
Okej? Wiem, co lubi. Zaufaj mi.
Hej. Jak leci?
Mówiłem, że nie chcę.
Wiem, ale zajmę ci tylko minutę. Jedną minutę.
Tam.
- No więc? - Posłuchaj.
Pracuję z nowym dostawcą. Mam dla ciebie zabójczy towar.
Daję ci znać jako pierwszemu, bo wiesz, jak go docenić.
Przyrzekam, że to najlepszy towar w mieście.
Słuchaj, mam już dilera.
Babak to wrzód na dupie, ale i przyjaciel. Znam go.
Ufam mu.
Ciebie jeszcze nie znam.
Dlatego muszę odmówić. Dzięki.
Vahid.
Co?
To, co ci przyniosłem wczoraj od Babaka, zostało ci coś?
A co?
Spróbuj.
Vahid, zastanawiałeś się, czemu gdy zamawiasz 30 gramów,
dostajesz je w torebeczkach po trzy gramy?
A teraz spróbuj tego.
Sukinsyn.
To ten twój przyjaciel. Robi cię na szaro od lat.
Cena to 1,7 miliona za gram.
Najlepsza w mieście.
Mogę ją obniżyć, jeśli złożysz duże zamówienie.
Na pewno powie o tym Babakowi.
Nie martw się.
Jeśli Vahid dziś przyjdzie, nic nam nie będzie.
Nigdy ich nie widziałem.
Mówiłeś, że dwie osoby wczoraj odwołały.
- Czyli dwie osoby się nie zjawiły. - Okej.
Gadałem z jakimś gościem przez telefon.
Prosił o transport dla siebie i siostry.
- Jak się dowiedział? - Tak jak inni.
- Ktoś mu o mnie powiedział. - Kto?
- Skąd mam wiedzieć? - Pieprzysz!
Zawsze pytasz, jak cię znaleźli.
Nie wygląda na złego człowieka.
Biedak. Co takiego mógł zrobić?
Nie twoja sprawa. Powiedz, kto za niego poręczył.
Tak, kochanie.
- Wracasz do domu? - Później.
Co robisz? Pewnie chronisz Mohamadiego, swojego pana.
Nahid.
Wszedł tutaj jak do siebie.
I oczekiwał, że będę go całować po stopach.
Najpotężniejszy człowiek w Iranie przyszedł do mojego domu
i zażądał, żebym wrócił do pracy.
Najpotężniejszy człowiek w Iranie.
Nie zaczynaj. Proszę.
Dlaczego nic nie powiedziałeś, gdy tu był?
Tylko zagwiżdże, a ty wracasz z ogonem między nogami!
Dosyć!
Rozłączam się.
Porozmawiamy, gdy wrócę do domu. Słyszysz?
Azizi, to nie jest twój pierwszy raz. Wiesz, jak to działa.
Gadaj, to wrócisz na swój stragan.
Wiesz, co się stanie bez współpracy.
Jak się ma żona? Ma problem z pilotem?
Uważaj, z kim rozmawiasz.
- Śmiesz mówić o mojej żonie? - Niczego nie powiedziałem.
Mów, co wiesz!
- Żartowałem! - Żart?
Mów. Kto za nich ręczył? Kto to był?
Kto? Odsuń się!
Gadaj albo wpakuję ci kulkę w głowę!
Babak. Babak Maleki.
Diler narkotyków.
Nie mów mu, że ja ci powiedziałem.
Zabierzcie go.
Hej, Vahid. Co jest?
Twój dostawca wszystko mi powiedział.
Jaki dostawca?
Co myślisz?
To cię podnieca?
Może.
NAHID
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
Gdy zaczynałem służbę, było ciężko.
Miałem ataki paniki w nocy.
Zadzwoniłem na pogotowie,
a oni mnie skierowali do kliniki zdrowia psychicznego.
Żeby z kimś porozmawiać.
Zapomnij, Ali.
Zapomnij.
Nie potrafię o tym rozmawiać.
Chodziło mi o panią Nahid, nie o pana.
Niech pan jedzie do domu.
Ja pojadę do Babaka.
Dam znać, gdy się czegoś dowiem.
Dziękuję, Ali.
Vahid?
Miał tu być za godzinę.
Otwórz drzwi, nim je wyważę.
Babak.
Vahid mówił, że tu będziesz. Otwórz drzwi, nim je wyważę!
Przybiegną tu wszyscy sąsiedzi, słyszysz?
O co chodzi?
Ładne mieszkanie.
Widzę, że dobrze zarabiasz.
Nie. Żartujesz sobie?
To mieszkanie przyjaciela. Pilnuję go.
Dobry z ciebie przyjaciel.
Pilnujesz.
Co z tobą, Babak?
Nie wiem, Mehdi, ty mi powiedz.
- Usiądź, bracie… - Bracie?
Jestem twoim bratem, sukinsynu?
Dałem ci pracę, dobrze płaciłem, a ty obrabiasz mi dupę?
Próbujesz mnie wygryźć, skurwysynu?
Co jest, Mehdi?
Nie możesz oddychać?
Puść go!
Puść i odsuń się od niego.
No proszę.
Masz tu twardą laskę.
Babak!
Sukinsyn!
Zwiąż mu czymś ręce.
Już jesteś martwy.
Spuszczę ci wpierdol, słyszysz?
- Zamknij się! - Spierdalaj, suko!
To Vahid.
Odbierz.
- Mehdi. - Hej.
Już jadę. Jesteś w domu?
Tak. Podałem ci adres.
Będę za 15 minut. Pasuje?
Pewnie, przyjedź. Jestem w domu.
Świetnie. Do zobaczenia.
Już tu jedzie.
Straciłem nadzieję.
Czasem mam wrażenie, jakby nie był moim synem.
Dlatego przez większość czasu czuję się winny…
Przepraszam, muszę odebrać.
- Halo. - Potrzebuję pomocy.
Wmieszał się diler. Jest półprzytomny.
Musisz go stąd zabrać.
- Zaraz przyjdzie Vahid. - Nie mogę ci pomóc.
Musisz kogoś przysłać.
To pilne. Jeśli schrzanimy sprawę z Vahidem…
Już ją schrzaniliście.
Zadzwońcie i powiedzcie, żeby nie przychodził.
Masz dziesięć minut, by tu dotrzeć.
Przygotuję się.
- Skończysz? - Tak.
Hej.
Pewnie szukasz Mehdiego.
- Mehdi, twój przyjaciel przyszedł! - Hej, stary.
- Hej. - Jak się masz?
Napijesz się czegoś?
Nie trzeba. Dzięki.
- Co ci się stało w szyję? - Co?
Tutaj?
Czemu nie mówiłeś, że ktoś przyjdzie?
Otworzyłam drzwi półnaga.
Miło cię poznać.
Jestem Leyla, siostra Mehdiego.
Vahid.
Dlaczego razem mieszkacie?
- Tak wyszło. - Bez jaj.
Ja cię, kurwa, zabiję!
Gnoje!
Chłopcy sąsiadów. Strasznie irytujący.
Mam nadzieję, że będę mieć tylko córki.
- Ile gramów ci przynieść? - Dziesięć.
- Już przynoszę. - Dzięki.
- Wyjdziemy na balkon? - Panie przodem.
Dziękuję.
Więc…
ty i Mehdi, naprawdę jesteście rodzeństwem?
Czemu pytasz?
Wiesz…
To obrzydliwe.
Czemu tak uważasz?
Ty masz akcent. On nie.
Nie dorastaliśmy razem.
Dorastałam w Katarze,
ale ostatnich kilka lat mieszkałam w LA.
Tehrangeles. Fajnie!
Możemy mówić po angielsku.
Pewnie, jak chcesz.
Ćwiczysz?
Spinning, pilates.
Głównie kickboxing.
Kickboxing? Wiesz, że mam siłownię?
Skąd mam to wiedzieć?
Niavaran Platinum. Najlepszy klub w Niavaran.
Ty tak twierdzisz.
Bo to prawda.
Vahid, chodź.
- Wszystko okej? - Tak, chodź.
Muszę iść coś załatwić.
- Miło było cię poznać. - Ciebie też.
- Dziesięć gramów. - Dzięki.
Dzięki.
Dziękuję.
Fajniutka ta twoja siostra.
Czemu nie zabrałeś jej na siłownię?
Nie wiem. Jest tylko dla członków.
Załatwię jej członkostwo. Tobie też.
Przydałoby się trochę wzmocnić te ręce, co?
Na razie.
Czy Vahid coś podejrzewał?
Nie, wszystko poszło zgodnie z planem.
Zaprosił mnie na siłownię. Mamy, co chcieliśmy.
Nie powiedziałabym, że taki był plan.
To był kiepski osąd.
- Nie powinnam była… - Nie, czekaj. Mamy…
Zamkniesz się?
Milad mógł leżeć martwy na tej podłodze.
Pomyślałaś o tym?
Co jeszcze powinnam wiedzieć?
Mów.
Faraz.
Czekał na nas, gdy jechaliśmy po Milada.
Powinnaś była mi o tym powiedzieć.
Wtedy nie pozwoliłabyś mi zostać.
To jest długofalowa strategia.
To nie jest tylko jedna operacja, są ich dziesiątki, setki.
Współpracujemy, więc moje życie zależy od twoich decyzji.
Jeśli nie będziemy ze sobą szczere,
to się skończy źle dla nas obu.
Rozumiesz?
Tak.
Dobrze.
Nie będę tego powtarzać.
Przyjechał samochód?
Chodź.
Nahid? Kochanie.
Moja Nahid. Proszę, otwórz drzwi.
Najnowsze wieści:
Pilot Sił Powietrznych, podpułkownik Barak Ben Haim, wrócił do Izraela.
Możemy o tym mówić dopiero teraz,
wiele godzin po zakończeniu śmiałej akcji ratunkowej,
której szczegółów nie upubliczniono.
Strach o życie Ben Haima…
Łączę z Opiekunką.
Czytałam twój raport.
Biorąc pod uwagę jej dzisiejsze działania, mogę z nią pracować.
Nigdy nie widziałam nikogo takiego ambitnego.
Miło mi to słyszeć.
Ta operacja jest ściśle tajna.
Tylko garstka osób w organizacji o niej wie
i chcę, by tak zostało.
Oczywiście.
Dobrze.
Dwa pilne problemy, które wskazałaś.
Pierwszy, Faraz Kamali.
To nie przypadek, że go dziś przywrócono.
Zna Tamar lepiej niż ktokolwiek inny w Iranie.
Musimy go wyeliminować.
A drugi problem…
Milad Kahani.
Póki tam jest, wystawia nas wszystkich na ryzyko.
Marjan, te problemy należy natychmiast rozwiązać.
Ufam, że zajmiesz się nimi wedle własnego uznania.
Teheran
Napisy: Agnieszka Otawska