PRZEDSTAWIONE OSOBY I ZDARZENIA SĄ CAŁKOWICIE FIKCYJNE.
WSZELKIE PODOBIEŃSTWO DO FAKTYCZNYCH OSÓB LUB ZDARZEŃ JEST NIEZAMIERZONE.
Dorban jeden, tu dwójka. Jestem za wami.
Jedynka potwierdza, odbiór.
Kiedy wysiadają?
Mają 90 minut do celu, wysiadają za 45.
Podłożą ładunki i się wycofają.
Piloci miną punkt alfa za pięć minut.
Gotowi do akcji.
Co to?
Co tak błysnęło?
Dorban jeden, słyszycie mnie?
Zamierzacie go zabić?
Kadosz, nie rób tego.
To procedura.
Pomógł nam.
Za dużo wie. Słyszał nas.
Nie piśnie ani słowa.
Zastanowiłabym się, gdyby ci się udało.
Pakuj się.
Tak?
Unieszkodliwiono zespół Newa.
Jak?
Mniejsza o to.
Samoloty są już w powietrzu.
Obiecałem premierowi czyste niebo i takie ma być.
- Co proponujesz? - Przekonaj swojego agenta,
by wpuścił was do bazy obrony przeciwlotniczej.
Daj mu, czego tylko zechce. Zgadzam się na wszystko.
Spróbuję.
Iran nie może mieć broni jądrowej.
Powodzenie operacji i życie pilotów jest w twoich rękach.
Odpowiadasz tylko przede mną.
Chyba spodziewali się Newa.
Mogło dojść do wycieku.
Rozumiem.
Witaj, kochanie. Jak się masz?
Dobrze. Miło cię słyszeć.
Ciebie też.
Wracamy do pierwotnego planu.
Przecież już to ustaliliśmy.
Nie możemy. Ludzie zaczną węszyć.
To newralgiczna baza.
Wierz mi, próbowałam już wszystkiego.
Spróbujmy wymyślić coś razem.
To już ostatnia szansa.
Trudno będzie to zrobić na zawołanie.
Twoja agentka będzie musiała się postarać, by się włamać.
Damy radę.
Teheran
KWATERA GŁÓWNA KONTRWYWIADU KORPUSU STRAŻNIKÓW REWOLUCJI, TEHERAN
Jedź.
Co pan tu robi?
Nic. Kupuję garnitur.
Jakieś postępy w sprawie Izraelki?
Nie możemy tego omawiać.
Ponieważ?
Mówią, że współpracuje pan z Izraelem.
Że to oni pokryli koszty operacji pana żony.
A ty w to wierzysz?
Ile się już znamy?
Dlaczego zwlekał pan z powiadomieniem Mohamadiego?
Słucham?
Bo nie dałby nam pracować.
Za każdy razem, gdy dostawał obiecujące tropy, puszczał je mimo uszu.
Chciałem rozprowadzić zdjęcie izraelskiej agentki,
ale się nie zgodził.
Twierdząc, że „musimy być dyskretni”.
Po co Mohamadi by nas podkopywał?
Zastanów się.
Niech pan wysiada.
Szanuję pana na tyle, żeby ta rozmowa została między nami.
Jeśli ustalisz coś więcej...
proszę, informuj mnie.
O każdej porze.
To Chatam-al Anbija, główna baza przeciwlotnicza.
Przejedziecie przez bramę z lewymi papierami, ale trudniej będzie w środku.
Przy wejściu jest skaner odcisków palców.
Serwerownia znajduje się na dolnym poziomie.
Co każdą dobę zmieniają kod dostępu.
Załóżmy, że tam wejdziemy.
Ile miałabym czasu?
Mało.
Technicy są tam przez okrągłą dobę.
Mogłabym podłączyć tam klucz i włamać się stąd.
Ale jak tam wejdziesz?
Nie znam się na zewnętrznych zabezpieczeniach.
Wojsko współpracuje z Iran Security, tak?
Tak.
Zatem potrzebujemy Milada.
To jego specjalność.
Mówisz to, by utrzymać go przy życiu?
Mówię to, bo jest nam niezbędny.
Jeśli nam pomoże, nie musi ginąć.
Obiecaj mi.
Twój gnat.
Dzięki.
Tak czy inaczej, to raczej niemożliwe.
Dlaczego?
Wtajemniczali w wojskowe projekty tylko najwyżej postawionych techników.
Bóg jeden wie, jakie mają tam zabezpieczenia.
Nie miałem z nimi styczności.
Spróbujmy. Pomogę ci.
To nie ma nic do rzeczy.
Czyli co? Powiedzieć im, że nie dasz rady?
Bo jeśli na tym stanie, to koniec.
Mogę spróbować dodać odciski do bazy danych
przez komputer w komunie.
Dobrze.
Nie współpracuję z Izraelczykami,
bo ich lubię albo dla pieniędzy.
Tylko dla ojczyzny.
Ci duchowni zniszczyli najpiękniejszy kraj na świecie.
W tym akurat się zgadzamy.
Ale lepiej bądź świadom,
że nie spuszczę cię z oka nawet na chwilę.
Potknij się choć raz...
a skończysz jak twój kolega.
Sprawdziliście nazwisko i adres?
Tak jest.
Proszę o zezwolenie na sprawdzenie komuny anarchistów.
A gdzie w tym sens?
Od kiedy Izraelczycy współpracują z anarchistami?
Inżynier z zakładu rozpoznał dziewczynę.
Tłumaczę ci, że inżynier to wszystko zmyślił.
Chcąc uniknąć kary za zadawanie się z ćpunami.
Wiesz, ile takich bajek codziennie słyszę?
Prześlij mi szczegółowy raport.
I przekaż całą sprawę agencji bezpieczeństwa.
Ali.
Nie idź w ślady swojego szefa.
Wykonuj rozkazy, które dostajesz.
Tak jest.
ALI: „PROSZĘ PODJECHAĆ NA ISTIKLAL 13”.
W środku są ludzie.
Chodź.
Wpuść mnie.
SZAKIRA: CHORY! OD TERAZ RÓB WSZYSTKO, CO CI POWIEM.
CHORY: CO MASZ NA MYŚLI?
SZAKIRA: MUSISZ MI ZAUFAĆ, JEŚLI CHCESZ PRZEŻYĆ...
BŁĄD BŁĄD SSL
SZAKIRA: CO JEST NIE TAK?
CHORY: CIĄGLE WYSKAKUJE TEN BŁĄD. MUSZĘ TO OBEJŚĆ.
Co tam piszesz?
Wyluzuj, pracuje.
Pilnuję go.
- Nie machaj, pali się. - Obróć je.
Szaszłyki zostawcie mnie. Wiem, co robię.
- Zapomniałeś. - Nie lubię za mocno wypieczonych.
- Chcesz średnio wypieczone? - Akbar ma najlepsze mięso.
A ten tu skąd?
- Witaj, synu. - Skąd się wziął?
Co byś chciał?
Ja... szukam mojej córki.
Słyszałem, że ponoć tu jest.
W życiu.
Wszyscy się tu znamy. Nie wpuszczamy obcych.
Tu jej nie ma. Wyprowadzę cię.
Ma na imię Zara.
Ile razy mam ci powtarzać, że jej nie widziałem?
Co ty gadasz, Szahin?
- Witaj, kochanie. - Witam. Idź.
Idź stąd, ja z nim pogadam.
Mogę jakoś pomóc?
Szukam mojej córki.
Ma na imię Zara.
Mogła się przedstawić jako Żila Chorbanifar.
Błagam cię.
Chcę z nią tylko pomówić. Upewnić się, że jest cała.
Zobaczyć, jak sobie radzi.
Od jej odejścia nie jestem sobą. Nie śpię i nie jem.
Spokojna głowa.
Poznałam ją, jest cała.
Spotyka się z naszym kolegą.
Naprawdę? Jest tu?
Widziałaś ją?
Od dwóch dni nie.
Pojechali na wycieczkę.
Innego kolegi nie ma od wczoraj.
Może są razem.
Spróbuj starszym SSL-em.
UDZIELONO DOSTĘPU
Udało się.
Dobra. Wyciągnij skaner.
- Proszę tędy, to niedaleko. - Dziękuję.
Już ją urobił.
Przy dziewczynie ronisz krokodyle łzy, co?
Nie idź z nią, stary!
To tu.
Hej.
Co z nim?
Co za dziwak. Tak jakby miał coś do ukrycia.
Czy nikt nie ma klucza?
Chcę się tylko upewnić, że córka jest bezpieczna.
- Spytam, czy któryś kolega ma. - Dziękuję.
Proszę za mną.
Oczywiście.
Ktoś poza tobą ma klucz?
Dalej, załatwcie to.
SZAKIRA: JA ZESKANUJĘ TRZECI ODCISK.
Już.
- Chodźmy. - Jeszcze chwilkę.
Nie ma czasu. Odpalaj.
Niech cię Bóg błogosławi.
To żaden kłopot.
Szkoda, że mnie nie odwiedzają rodzice.
Dlaczego nie?
Bo nie chcą mnie taką oglądać.
Niezręcznie im ze mną rozmawiać. Są bardzo konserwatywni.
Pewnie trochę jak pan.
Przykro mi to słyszeć.
Światło się pali.
To pokój Milada.
Wyjątkowo ma porządek.
- Milad jest komputerowcem. - Tak?
Zrobił magisterkę z informatyki na Uniwersytecie Teherańskim.
Jest niesamowity.
Coś pan znalazł?
Nie, zdawało mi się, że poznałem pismo córki.
Cóż. Pójdziemy?
Oczywiście, prowadź.
Idę za tobą.
I jak?
Zrobione. Dodał wszystkie odciski.
Zostałby w wozie? To ryzykowne wpuszczać go do bazy.
Nie ma wyjścia.
Będzie potrzebny w serwerowni.
Jeden fałszywy ruch i dostanie kulę w łeb.
Jaki czas?
Za 42 minuty dotrą do granicy z Iranem.
Potem zostanie 31 minut do zrzutu.
Zdążą.
IRAŃSKI SZTAB OBRONY PRZECIWLOTNICZEJ ABABIL, TEHERAN
Cel wizyty?
Mamy sprawdzić aktualizację systemu.
Pokażcie przepustki.
Dobra. Możecie zaparkować na lewo.
Dzięki.
Iran Security, słucham?
Wyskoczył mi na komputerze błąd.
Byłbym wdzięczny, gdyby wyjaśnił mi pan, o co chodzi.
Przeczytam panu kod błędu.
AB3598733.
Co to znaczy?
Chwileczkę, już sprawdzam.
Dzwoni pan ze sztabu obrony przeciwlotniczej, prawda?
Tak, oczywiście.
Jest pan administratorem systemu?
Nie.
Proszę przekazać któremuś technikowi z Ababil, by do mnie zadzwonił.
Z Ababil?
Zgadza się. To ich dotyczy kod błędu.
Halo?
OŚRODEK TECHNICZNY ABABIL, TEHERAN
Świetny mecz. Liverpool ma w tym roku mocny skład.
Barcelona tak samo.
Wchodź.
Przyłóż palec.
„PROSZĘ PRZYŁOŻYĆ PALEC”.
Wchodź.
Zaczekaj.
Przyłóż palec.
Muszę wejść do środka.
Wybacz, nie wolno ci.
Daj spokój. To jakiś błąd z odciskiem.
- Nie mogę cię wpuścić. - Specjalnie mnie tu wezwano.
Nie mogę i już.
- Proszę pana. - Nie mogę.
Na końcu korytarza...
jest wyjście awaryjne.
Idź do niego... i uciekaj.
Jak to?
Wypuszczam cię.
Wyjdź wyjściem awaryjnym i tylną bramą.
Miej oczy dookoła głowy.
Przepraszam za wszystko, co ci zrobiłam.
Nie zasłużyłeś.
Obyś nie zapamiętał mnie jako najgorszego, co cię spotkało.
Idź.
Czekaj.
Słuchaj...
to bez sensu, że dostaliśmy się tutaj od razu.
Miałem nic nie mówić, ale...
w życiu nie zdołałbym tak szybko wprowadzić odcisków.
Co to znaczy?
Nie wiem, ale poszło za łatwo.
Weszliśmy i idziemy do serwerowni.
Muhamad miał kłopot z odciskiem i z nami nie wszedł.
Dał mi znać.
Sądzisz, że to sprawka Milada?
Niemożliwe.
Wszystko codziennie zmieniamy.
Weszliśmy.
- Który rząd? - R4.
Przejdź na południowy kraniec, do R6.
Na pewno?
Powinnam iść na północ. Serwery są ustawione geograficznie.
Na pewno, ruszaj.
Widzę szereg awaryjnych serwerów.
Zgadza się. Idź do Y112.
Otwórzcie.
Proszę chwilkę zaczekać.
Podszedłby pan na moment?
Jazda.
Jazda!
Otwórzcie.
Co tu pana sprowadza?
To ściśle tajne.
Otwieraj.
O tej porze wstęp tylko z przepustką.
Nikt cię nie ukarze. Zaufaj mi.
Otwieraj bramę.
Muszę to potwierdzić. Takie mam rozkazy.
Zobaczyłbym jakiś dokument?
Nie.
Nikt nie może wiedzieć, że tu jestem.
Powiedz, że pracuję w wywiadzie. To wystarczy. Dalej.
- No idź. - Chwileczkę.
Proszę pani!
A wiadro?
Gdzie Milad?
- Wieża, słyszysz? - Tak.
Księżniczka wyszła. Nie ma hakera.
Odeślij ją do wejścia i go znajdź.
Sprawdź tylne wyjście, bo nie szedł tędy.
Przyjąłem.
Idź.
Ruchy, ruchy!
- Tak? - Jedziemy do mieszkania.
- Ile to zajmie? - Pięć minut.
Tamar udzieli wam stamtąd dostępu.
Nie wierzę, że go puściłaś.
Naraziłaś całą operację przez swoje uczucia.
Haleli, daj znać lotnictwu, że zdążymy.
Wszystko idzie zgodnie z planem.
Tak.
Ali.
Witam.
Wytropiłem Tamar.
Jest z drugą agentką w mieszkaniu na północy Teheranu.
- Na pewno? - Tak, na pewno.
W porządku.
Wyślij swój zespół.
Będziemy za 20 minut.
Gazu.
ŁĄCZENIE
Sygnał z Teheranu. Ustabilizuj.
- Melduj. - Stabilizujemy połączenie
- z pomocą satelitów. - Kiedy radar będzie nasz?
To zależy od niej. Właśnie nas podłącza.
POŁĄCZONO
Zrobione.
Radar jest nasz?
Ładuje się.
Mamy to.
Po lewej widać rzeczywisty obraz z naszego radaru,
a po prawej – to, co wyświetla irański.
Oślepiliśmy go.
Haleli, powiadom lotnictwo.
Irański radar unieszkodliwiony.
Powtarzam, radar unieszkodliwiony. Przystępujcie do nalotu.
Witaj, kochanie.
Jak wam idzie, Bita?
Misja ukończona.
Na razie.
Zajmij się tym.
Przekaż to.
Łyknęli przynętę. Lecą w stronę reaktora.
Dziękuję.
Nadlatują izraelskie samoloty. Miejcie je na oku.
Jest kłopot.
- Jaki? - Chodź, szybko.
Oto, co widzą w sztabie w Izraelu.
Teraz spójrz na to.
To obraz z irańskiego radaru.
- Widzą samoloty. - Miałaś się włamać.
Tak zrobiłam, ale wskazałaś zły serwer.
Skąd ta myśl?
Podłączyłam się też do pionu B, ale śledzę tylko wychodzące sygnały.
Sprawdziłam je.
Włamaliśmy się do złego.
Spodziewali się nas.
- W życiu. - Musieli.
To twój kontakt wskazał ci ten serwer, zgadza się?
Wykiwał cię.
Muszę ostrzec sztab, by zawrócili samoloty.
Zostaw komputer.
I nikomu ani słowa.
Kadosz, oni ich zestrzelą.
Dobrze.
Izrael na pewno o niczym nie wie?
Na agentce można polegać.
Niech się pan nie martwi. Uda się.
Jesteśmy.
Wchodzę na górę.
Stój!
Odłóż broń i ręce na blat.
Ręce na blat!
Muhamad, słyszysz mnie?
Muhamad?
Tak?
Zawróćcie samoloty, to pułapka.
Co się dzieje? Gdzie Kadosz?
Zginęła. Musicie ich zawrócić, widzą ich jak na dłoni.
Jakim cudem?
Oto prawdziwy podgląd radaru.
Przykro mi, spodziewali się nas.
Haleli, powiadom lotnictwo, że widać ich na radarze.
Zaczekaj.
Czekaj.
Wczoraj byłem w tej sytuacji...
co ty teraz.
Mierzyłem do...
twojego ojca.
Mordechaja.
Ale oszczędziłem go.
To szlachetny człowiek.
I dobry. Dobry człowiek.
Tamar.
Życie mojej żony jest w twoich rękach.
Dlatego...
proszę.
Proszę.
Już czas.
Jedynka, tu Takif.
Almog jeden, tu Takif.
Wykryto was. Przerwać ciszę radiową.
To pułapka.
Zarzucić misję.
Tu Almog jeden. Przyjąłem, wykryto nas.
Zarzucamy misję.
Dwójka, szykuj się na ostrzał z ziemi.
Poznali się!
Ognia.
- Sztab, atakują nas. - Zawracam.
Bateria 13, ognia!
Bateria 16, ognia!
Bateria 19...
Hej, to ja.
- Jesteś cały? - Tak.
Kto go zabił?
Nie wiem, jakiś dziad.
- Atakują mnie. - Bronię się.
- Strzelają do mnie. - Odbijam na lewo.
- Dwójka, za tobą. - Namierzyli mnie, robię unik.
- Trzeba wiać. - No.
- Szybko. - No.
Czwórka pod ostrzałem. Odbijam na lewo.
- Robię mocny skręt. - Almog trzy.
Almog trzy, słyszysz mnie? Za tobą!
Tu Almog trzy. Dostałem.
Chyba w lewe skrzydło.
Tracę pułap.
Katapultuję się.
Już.
Trójka się katapultowała. Ktoś widzi spadochron?
Widzę. Tysiąc stóp pode mną, na północny wschód.
Tylko jeden spadochron.
Almog trzy, słyszysz mnie?
Spróbujcie podać współrzędne.
Trójka, słyszysz?
Trójka, tu dowódca. Słyszysz mnie?
Trójka, tu dowódca, słyszysz?
Napisy: Piotr Kacprzak