PRZEDSTAWIONE OSOBY I ZDARZENIA SĄ CAŁKOWICIE FIKCYJNE.
WSZELKIE PODOBIEŃSTWO DO FAKTYCZNYCH OSÓB LUB ZDARZEŃ JEST NIEZAMIERZONE.
Zostaw wiadomość po sygnale.
Wiem, że zabiliście Tabriziego.
Wypuściłem go, zgodnie z umową.
Dałeś mi słowo.
Zwróć mi ją.
Albo przysięgam, że przyjdzie dzień,
gdy spojrzę ci w oczy... i odstrzelę ci łeb.
Przysięgam.
Teheran
Operacja Nahid musiała być kosztowna.
Zwłaszcza za granicą.
Zatwierdzam twoje wypłaty, więc wiem, że to niemało.
Są rzeczy, na których się nie oszczędza.
Ale czy cię na nie stać?
Być może ktoś ci pomógł.
Ktoś z zewnątrz, mogący zaoferować fundusze lub opiekę medyczną.
Z całym szacunkiem... mam nadzieję, że mnie pan nie podejrzewa.
Poświęciłem temu krajowi całe życie!
Wiem, że popełniłem straszny błąd.
I że być może...
stan żony wpłynął na moją ocenę sytuacji.
Dla twojego dobra liczę, że tak było.
Zawieszam cię w obowiązkach do odwołania.
Sam ustalę, co się właściwie stało.
Idź już.
W porządku.
To podstacja napięcia w Teheranie.
Nie udało się podłączyć przez nią z braku odpowiednich dojść.
To Param Kasraj, naczelny inżynier.
A to – Milad Kahani, dysydent i nieświadomy agent pomagający Tamar.
Milad chce włamać się do podstacji na znak protestu.
Mamy podstawy, by sądzić, że Param mu pomoże.
Tamar zdołałaby wtedy wgrać wirusa i unieszkodliwić radar.
Ta sama akcja, inna stacja, dobra przykrywka.
Z tą różnicą, że już raz wpadła, Jael.
- Jest poszukiwania. - Fakt, ale...
I nie mogę narażać zespołu działającego w terenie.
- Zespół Newa już jest narażony. - Tak jak twoja agentka.
Wiemy, że wydział Kamalego szukał Tamar,
jednak Korpus nie rozprowadził listu gończego ani zdjęcia.
Monitorujemy też telefony Tamar i Milada
i na bieżąco znamy jej sytuację.
Gorew, mamy realną szansę przeprowadzić akcję.
Dzięki.
Na drugi raz ja podwożę. Na razie.
Bawi cię to?
Chyba jesteśmy tu sami.
Muszę iść pod prysznic.
Chodź tu.
Nie...
Nie.
Widzimy się z nim za pół godziny.
Muszę iść pod prysznic.
Śmierdzisz jak pies. Waruj!
Waruj. Waruj.
Obróć się.
- Dobry pies. - Tak?
Uroczy jesteś.
A ja – idę pod prysznic.
Dobra.
Halo.
Mamy zgodę.
Dobra.
Przekonanie inżyniera jest kluczowe.
Sądzisz, że Milad to zrobi?
Tak, ufam mu.
Dobra. Wyjdź za 20 minut bez jego wiedzy.
Zastaniesz białą furgonetkę. Tam ustalimy, co dalej.
Jak tam, szefie?
Dobrze.
Właśnie mi powiedzieli. Przykro mi.
Urlop dobrze mi zrobi.
Czegoś chciałeś?
Spytać, czy wszystko gra.
Po co go pan wypuścił? Znam pana.
To całkiem nie w pana stylu.
Miałem swoje powody.
Popełniłem błąd.
Ale dlaczego?
Oby wkrótce pan wrócił.
Dziękuję.
Ali.
Nie porzucaj tego śledztwa.
Nie wierz w to, co ci mówią.
Agentka wciąż jest w Teheranie. I wciąż działa.
Spytaj informatyków o dane z zakładu energetycznego.
Znajdziemy ją.
Salam alejkum.
Alejkum salam.
Umiesz to założyć?
Tak.
Halo.
Oto plan.
Inżynier musi zgłosić usterkę klimatyzacji, żebyś się włamała.
Jasne.
Niech Milad wszystko załatwi.
Muhamad będzie was podsłuchiwał niedaleko.
Przyjęłam.
Powodzenia, Tamar.
Liczę na ciebie.
Cześć, Manuczer, jak się masz?
Dobrze, a pan?
- Co oglądasz? - Mecz Esteghlal-Persepolis.
Mówię ci, Esteghlal dał ciała w tym roku.
Każdy kibic Persepolis tak mówi.
Zlituj się, to prawda.
Dzięki, tak czy inaczej.
Nie ma za co.
- Kto to? - Karim.
Oddzwoń później.
Nie mogę.
Siema.
Gdzie jesteś? Już wróciłeś?
Żili zrobiło się gorzej. Miała zjazd.
Zwariowałeś?
Przez ciebie utarg szlag trafił.
Nic się nie stało. Obgadałem to wcześniej z Rezą.
Powinieneś tu być i handlować,
zamiast dawać tej jędzy wodzić cię za jajca.
Wiesz co? Napij się wody, wyluzuj i zadzwoń wtedy.
Czego chciał?
Niech się wali. Ma się za mojego szefa.
Wiesz...
zrobimy coś wspaniałego.
Czy ja wiem.
Ten kraj nigdy tego nie zapomni.
No...
Chodź.
Szahin!
Co jest?
Czy Milad mówił, że jego laska pracowała w zakładzie energetycznym?
Nie wiem, jak się nazywam, stary.
Szahin, skup się.
Weź się ode mnie odczep.
Spytaj Mosena, on tam pracował.
Znał tam wszystkie panienki.
Masz rację, dzięki.
Powodzenia.
Oto on.
Cześć.
Jak się masz?
W garniturku cię jeszcze nie widziałem. Jak tam?
Dobrze.
I jak myślisz?
Poznaj Zarę, jedną z nas. Zara, to Param.
- Świetnie, witaj. - Miło mi.
To w czym mam wam po kryjomu pomóc?
Jeśli chodzi o wasz rachunek za prąd, zostaw to mnie.
Dzięki.
Ciągną tyle prądu, jakby kopali bitcoiny.
Słucham.
Jesteś jednym z nas. Wierzysz w naszą misję.
Wiemy, że można na ciebie liczyć.
Param.
Zaplanowaliśmy co nieco.
Musisz nas wpuścić do zakładu.
Obiecujemy, że będziemy cię kryli. Władze w życiu do ciebie nie dotrą.
- Dokąd chcecie się dostać? - Do centrum danych.
A po co?
Chcemy odciąć zasilanie do gmachu telewizji.
Odbiło wam obojgu.
Wcale nie. To jedyny sposób, by sprawić, żeby wreszcie nas dostrzegli.
Będzie o nas głośno w całym Iranie. W telewizji i w radiu.
To najpilniej strzeżone miejsce w stacji. Pójdziemy siedzieć, jeśli nas złapią.
Obiecałem ci coś, prawda?
Nie dotrą do ciebie.
Wystarczy tylko, że zgłosisz usterkę techniczną.
Nie, dość tego.
To kiepski pomysł. Nie ma mowy.
Param.
Zaufaj nam.
Zaufaj Miladowi. Zależy mu na tobie.
Nie pozwoliłby cię skrzywdzić.
Nazwał cię jednym z nas.
Nie chcesz, by twoje dzieci dorastały w takim kraju.
- Sądzisz, że to coś zmieni? - Na pewno.
- A może od razu się podpal? - Nie naigrawaj się.
Protesty są skuteczne. Jeśli będziemy naciskali, wkrótce coś zmienimy.
Wystarczy, że zgłosisz awarię klimatyzacji w centrum danych.
To wszystko.
Nie przyłożysz do tego ręki. Zupełnie.
Nie mogę wynająć pierwszej lepszej firmy.
Wynajmiesz Hawa Pardoz. Oni dla was pracują.
No dalej. Zgódź się wreszcie.
Kiedyś pochwalisz się dzieciakom. Co powiesz?
- Kocham cię. - Bez wygłupów!
Zgłoś usterkę, gdy wrócisz.
Najpierw muszę dojechać. Zadzwonię później.
Przestaniesz mnie kiedyś zadręczać, Milad?
Kocham cię.
Sądzisz, że to zrobi?
Tak, wchodzi w to.
BAT JAM, IZRAEL
Halo.
Kto to?
Mordechaj?
Kto mówi?
Tu Arezu.
Kto?
To ja, herbatniczek.
Herbatniczek?
Jak...
Jak się masz?
Jest kiepsko. Bardzo kiepsko.
Trzeba mi pomóc.
Słyszysz mnie, Mordechaj?
Prosisz o pomoc?
Jak ty śmiesz?
Gdzie byłaś wcześniej?
Twoja siostra umierała na raka, a ty nawet nie raczyłaś odebrać!
Nowotwór pożerał jej piękne ciało miesiącami.
A ty ciągle milczałaś!
Co jest? Czego chcesz?
Arezu?
Masz święte prawo się gniewać.
Żałuję tego, co zrobiłam,
ale mogę się zwrócić tylko do ciebie.
Muszę wyjechać z Iranu.
Jeśli tego nie zrobię...
Co się dzieje?
Muszę się stąd wydostać.
Chcę jechać do was, do Izraela,
ale w ambasadzie powiedzieli, że nie jestem Żydówką.
Musisz jechać do Turcji i potwierdzić, że nią jestem,
bo nie dadzą mi wjechać do Izraela.
A twoja rodzina?
Nie mam już żadnej rodziny prócz ciebie.
Wyjaśnię ci wszystko, gdy się spotkamy, dobrze?
Nie powinnaś była tu dzwonić, Arezu.
Nie jestem zbyt zdrowy.
Mordechaj, potrzebuję cię.
Muszę się rozłączyć,
ale potem prześlę ci szczegóły.
Jakich dokumentów mi potrzeba.
Modlę się, byś zdołał mi wybaczyć i pojechał.
Piśnij choć słowo...
a więcej nie ujrzysz słońca.
Dotarło?
O Boże.
Ty ugotowałaś?
- Nie dotykaj. - Co?
Ej, nie dotykaj. Zostaw. Cierpliwości.
Dziękuję.
Zmykaj albo mi pomóż.
Pomogę.
Gdzie się tak nauczyłaś?
Od mamy. Była świetną kucharką.
Była?
Umarła czy coś?
Nie, tylko...
już tyle nie gotuje.
Uśmiałaby się, widząc mnie tutaj.
Dlaczego?
Nie wiem. Jestem tu, gotuję...
Śmiałaby się.
Zdziwiło ją, że wróciłaś?
Nie.
Ona i tata nigdy na dobre tam nie osiedli.
Wciąż są na wskroś Persami, tylko... mają inne paszporty.
No.
Niełatwo być imigrantem, ale zrobili to dla nas.
No, ciężko wyjechać.
Myślę o tym czasem, ale...
chyba zbytnio kocham ten kraj.
Hej, co jest?
- Nic, tylko... - Hm?
- Co jest? - Tęsknię do nich.
Hej, chodź do mnie. Chodź.
- Wkrótce znów ich zobaczysz. - Tak.
Hej, a co z Paramem?
- Nie wiem, nie odzywa się. - To lepiej zadzwoń.
- Nie chcę go naciskać. - Nie naciskaj, tylko...
spytaj, co u niego.
Może zaproś go na kolację?
Podobno na haju mięknie.
To fakt.
Dobra, zadzwonię.
Cześć, słuchaj...
OD KADOSZ: BRAWO, ŚWIETNIE CI IDZIE.
Zespół Newa jest w tej kryjówce.
27 kilometrów od bazy radarowej broniącej elektrowni Arak.
Przeprowadzimy wstępną operację, by unieszkodliwić główny radar.
Podczas dzisiejszej nocnej misji oznaczą wejścia do celu
oraz rozstawią sprzęt, by jutro podłożyć ładunki.
Newo.
Ośrodek otaczają dwa kordony. Zmieniają warty trzy razy dziennie.
Na podstawie ich i rzeźby terenu oznaczyliśmy martwe punkty.
- A ładunki? - Gotowe.
Dotarły transformatory. Podłączymy je, nim ruszymy.
Meir?
Ustalmy, jak podejdziecie.
Dobrze.
Skorzystamy z trasy A-301.
Będzie 110 minut na cichą akcję. To prosty teren.
A 401?
Rura ściekowa?
Nie, trasa jest bardziej kręta i dłuższa, a wyjście lepiej oświetlone.
Dlatego bym z niej skorzystał. To mniej oczywiste.
Eran.
Tak, to wykonalne.
- Zamówiony meldunek. - Dzięki.
Zbliżenie.
To lepsza droga.
Zaraz, zbliżcie.
Amir, jak leci?
Bogu dzięki.
Co z tym włamaniem do zakładu energetycznego?
Nie jest łatwo, to zdolny haker. Zdołał zatrzeć większość śladów.
Tak sprawnie, że cały wydział się nad tym głowi?
Rozumiem, że to pilne.
Nie mamy jasnej odpowiedzi, tylko hipotezę.
Jaką?
Awaryjne układy w zakładzie energetycznym są połączone z obiektami wojskowymi.
Istnieje więc szansa...
Że włamywał się do wojskowego systemu?
Właśnie.
Do którego konkretnie?
Tego nie zdołamy ustalić.
Chcesz powiedzieć, że włamując się do cywilnej stacji,
można sforsować wojskowe systemy?
Tylko z głównej elektrowni. Wątpię, żeby dało się z mniejszych.
- Jesteś pewny? - Nie.
Dobra, dobra.
Sprawdź każdą stację w okręgu i daj znać, jeśli cokolwiek znajdziesz.
- Dobrze. - To pilne, Amir.
Cudnie.
To za co wypijemy?
Za naszą misję?
Wypijmy... za nas.
- Za nas. - Tak.
Czekaj. Mam małą niespodziankę.
Proszę.
- Wow. - No nie?
Założę ci.
- Gdzie ją kupiłeś? - Nigdzie.
Matka ją kupiła.
Niezupełnie kupiła. Zrobiła.
Pochodziła z rodu jubilerów.
Sądzę, że też chciałaby, byś ją nosiła.
- Na pewno poznasz... - Nie, słuchaj.
Dobrze wiem, co powiesz.
Nie... staram się cię zatrzymać.
Rozumiem, z czym się borykasz.
Ale chcę, byś miała pamiątkę.
Czyli ci się podoba?
- Bardzo. - Tak?
- Dziękuję. - Dobra.
Zjedzmy, nim przyjdzie Param.
Smacznego!
Wygląda bosko!
Sama ugotowałaś?
Co tu robisz? Nie miałeś być na imprezie?
Stęskniłem się.
Mogę się dosiąść? Umieram z głodu.
Coś świętujecie?
Żila jutro wyjeżdża.
Wyjeżdża? Dokąd?
Do rodziny w Katarze.
Przecież ledwie przyjechałaś.
Wszystko między wami w porządku?
Wszystko świetnie.
To dlaczego wyjeżdżasz?
Nie twój interes.
Jak najbardziej mój.
W komunie nie ma tajemnic.
Nieprawdaż, Milad?
Nazywasz się Żila Chorbanifar, tak?
Tak.
To dlaczego nie ma cię w mediach społecznościowych?
Nic. Zero.
Bo ich nie używam.
Ale jesteś w darknecie.
- Znów zaczynasz? - Stul dziób.
Zdała twój egzamin, nie?
- Zdała go, nie? - Przestań myśleć fiutem!
Chcę tylko ustalić, kim właściwie jest.
Skąd się wzięła?
Od początku coś mi śmierdziało.
Muhamad, podjedź.
Chodzi o zakład energetyczny?
Wszyscy walczymy o wolność.
Władza robi wszystko, by wsadzić tu swoje wtyczki.
Niech się wytłumaczy albo nigdzie nie pojedzie.
Nie jestem wtyczką.
Pracowałam w zakładzie, ale odeszłam.
I wylatuję z kraju, więc...
To tyle.
Aha.
A to kto?
To prawdziwa Żila Chorbanifar.
Ktoś zabił jej szefa, a mąż odebrał sobie życie.
To nie ona, prawda, matole?
Czy to prawda?
Słuchaj, wytłumaczę ci...
- Korpus cię przysłał? - Karim!
Wchodź!
Przedstaw się!
Jak wyjaśnisz...
Dokąd to?
Ty jędzo!
Odłóż nóż.
Nie dotykaj go!
Zostaw go, jest potrzebny.
Zaufaj mi.
Jest potrzebny, Kadosz.
Nie strzelaj.
Zabezpiecz lokal. Za parę minut przyjedzie kontakt.
Daj komórkę.
Dawaj.
WIADOMOŚĆ DO PARAMA
Gdy przyjdzie, zrób dokładnie to, co powiem.
Od tego zależy wasze życie.
- Cześć, bracie. - Siema.
Jak leci?
- Salam alejkum. - Salam.
Chodź do mnie.
Zaczęliście beze mnie?
- Trochę ci zostawiliśmy. - Tak?
Mogę zrobić sobie kreskę?
Wszyscy chcą?
Nie, ja mam dość.
Nie omieszkam.
Milad?
Co z tobą?
Co jest?
Muhamad, jeśli Milad nas zdradzi, wejdź i zrób, co trzeba.
Co mu dolega?
Nie wiem.
Parę dni nie spałem.
Nie spałeś?
Za dużo się balowało? Fajnie masz.
Przemyślałeś to, o co cię prosiliśmy?
Tak, przemyślałem.
Słuchajcie...
Szczerze was kocham.
Jak to ująłeś? Wierzę w waszą misję.
Ale to wymaga sporej odwagi.
A ja mam rodzinę.
I pozycję.
Nie mogę ich narażać.
Słuchaj, nie przejmuj się. Nic ci nie grozi.
Słonko, wcale cię nie znam.
I mam ci powierzyć swoje życie?
Milad, stary. Chociaż ty powiedz, że rozumiesz.
Co mu jest? Co mu zrobiłaś?
Paramie Kasraju.
Ładnie cię proszę.
Ładnie prosisz?
Ty mi grozisz?
Co jest grane?
Zaraz wyślę to do twojego szefa.
Nie omieszkam.
Trzymasz z nią?
Nie mamy wyjścia.
Zrób, o co prosimy.
Dalej.
Zgłoś usterkę.
Dalej!
Brakuje mi paru rzeczy.
Jakich?
Numeru seryjnego.
Nie rżnij głupa.
Wypełnij resztę.
Numer znajdę ja.
Dziękujemy, Param.
Tak jakbym miał inne wyjście.
Udajecie, że liczycie się z ludźmi, nazywacie się dysydentami,
a potem mnie szantażujecie?
Tacy sami z was bandyci, jak ze Strażników Rewolucji.
Tutaj, na skraju 301,
przed samym ogrodzeniem,
zespół niespodziewanie napotkał patrol i musiał zawrócić.
Jakim cudem o nim nie wiedzieliśmy?
W ścieku jest jedna ciemna strefa. Satelita musiał ją przeoczyć.
A co ze sprzętem?
Przepadł.
Biorę wszystko na siebie.
Ale Newo nie wpadł.
Mamy kamery wzdłuż całej trasy.
Jeśli nocą znów napotkamy patrol, skorzystamy z innej.
Nie sprawdziwszy jej?
Pierwotna trasa jest czysta.
Skąd jesteś taki pewien, Newo?
Obiecałeś nam kilka możliwych tras. Wszystkie miały być czyste!
Nie mamy czasu na błędy.
Eran, chcę na jutro szczegółowy raport.
Wtedy będziemy myśleć. Dziękuję.
Jael, ty zostań.
- Halo. - Jesteś tam?
Tak.
Cała?
Źle, że go zabiliście. Nic mi nie zrobił.
Za dużo wiedział. Zagrażał nam.
Dogadałabym się z nim.
Klamka zapadła, trudno.
Nie myśl o tym i spróbuj wypocząć.
Jutro możemy dostać zielone światło. Bądź gotowa.
- A co z planem A? - Nic.
Tak czy inaczej musimy być gotowi na zawołanie.
Jasne?
- Tak. - Dobrze.
Pogadamy rano. Dobranoc.
Nie brzmi dobrze.
Zaraz jej przejdzie. Jest silna.
Wasza próba była katastrofalna.
Widziałeś, jak spisał się Newo.
Musimy mieć alternatywę.
Gorew...
wyślij mnie tam.
Jutro wieczorem będzie kolejna okazja.
Żadnej obrony przeciwlotniczej.
TATA
Witaj, kochanie. Nie odzywasz się już parę dni.
Wiem, że jesteś bardzo zajęta w nowej pracy,
i jestem taki dumny.
Ale po prostu tęsknię za twoim głosem.
Zadzwoń przy okazji.
Kocham cię, córeczko. Całuję.
Tatku...
tęsknię za tobą.
Za mną bardzo długi dzień...
więc zadzwonię jutro.
Opowiesz mi o wszystkim. O tym, jak się czujesz.
Kocham cię.
Droga Nahid.
Tęsknię za tobą.
Liczę, że masz się dobrze i o ciebie dbają.
Przepraszam, ale nic im już nie mogę dać.
Zawieszono mnie.
W zamian...
poproś ich, żeby cię wypuścili.
Błagam cię.
Dziękuję.
STAMBUŁ, TURCJA
- Dzień dobry panu. - Dzień dobry.
Mam rezerwację. Mordechaj Rabinian.
Dobrze.
Proszę bardzo. Mam też wiadomość dla pana.
„DROGI MORDECHAJU. DZIĘKUJĘ, ŻE JEDNAK SIĘ ZJAWIŁEŚ.
JESTEM W POKOJU 114”.
Mordechaj? Witaj.
Kim pan jest?
Jestem Awraham, przyjaciel rodziny. Miło cię poznać.
A gdzie Arezu?
Pytasz o herbatniczka?
Jest na spacerze, zaraz wróci. Proszę, wejdź.
Szalom alejchem.
Zapraszam.
Dziękuję.
Teheran
Napisy: Piotr Kacprzak