PRZEDSTAWIONE OSOBY I ZDARZENIA SĄ CAŁKOWICIE FIKCYJNE.
WSZELKIE PODOBIEŃSTWO DO FAKTYCZNYCH OSÓB LUB ZDARZEŃ JEST NIEZAMIERZONE.
Tamar. Tamar, to ja, „Orzeł”.
Jesteś cała?
To jej szef.
Chciał mnie zgwałcić.
Napastował Żilę.
Jakim cudem nie wiedziałeś?
Czy ktoś was widział?
Nie sądzę.
Dobrze, że nie ma kamer.
Pomóż mi.
Tamar. Łap za nogi.
Tutaj.
- Chodź. - Już.
- Bierz torebkę. - Jasne.
Dobra.
Teheran
Teren czysty. Nie ma powodu do obaw.
Moi już jadą. Zajmiemy się paczką.
A co z nią? Zdoła dokończyć misję?
Trudno powiedzieć.
Ile mamy czasu?
Niecałą godzinę.
Zdaję się na was. Albo teraz, albo miejsce jest spalone.
Podaj jej telefon.
Dobrze.
Chce mówić z tobą.
Przepraszam.
Nie przepraszaj, nie miałaś wyjścia.
Nie mogłam uciec.
To nieistotne.
Sądzisz, że zdołasz wrócić?
Tak.
Odsapnij trochę.
Dam radę.
Mamy niecałe 50 minut.
Wystarczy.
Do dzieła.
- Trzymasz się? - Tak.
Skupiona?
Dobrze.
Wyrzuć z pamięci to, co się przed chwilą stało.
- Zrozumiano? - Tak.
Dobrze. Masz 47 minut, by wypełnić swoją misję.
- Potem cię wyciągnę. - Dobra.
- Jutro po południu będziesz w domu. - Dobra.
- Utrzymuj ze mną kontakt. - Dobrze.
Raszid, gdzie jesteście?
Dojedziemy za trzy minuty.
HASŁO:
POŁĄCZONO
- Mam połączenie. - Melduj.
Radary jeszcze niegotowe.
Dwadzieścia minut do godziny zero. Co z waszą agentką?
Potrzebuje chwili, by wejść na górę i podłączyć się do głównego terminalu.
Hoszen, 20 minut do odlotu. Sprawdźcie aparaturę.
Mosen! To zwłoki!
Mnóstwo krwi.
Wchodzimy.
Nie, wycofajcie się. Zawróćcie.
Ale już jesteśmy.
Wiejcie stąd!
Odwołuję akcję! Wynoście się!
Przyjąłem. Wycofujemy się.
- Co? - Ktoś znalazł trupa.
Ile to jeszcze zajmie?
Nie wiem dokładnie. 15, może 20 minut.
Za długo. Musisz się pośpieszyć.
TEHERAN – KWATERA GŁÓWNA IRAŃSKIEGO KONTRWYWIADU
- Świetnie. - Co jest?
Ustabilizowała łącze.
Musi już tylko wgrać robaka.
Zmienię tylko zezwolenia i gotowe.
Przyjechały gliny. Musisz wyjść tyłem.
Już prawie kończę.
Słuchasz mnie?
Pięć minut. Kolejnej szansy nie będzie.
Wynoś się stamtąd!
Uwaga.
Wszyscy pracownicy mają natychmiast stawić się w hali głównej.
Idziesz, Żila?
Co?
Wszyscy schodzą na dół.
Idź sama. Nie czekaj na mnie.
Ej!
Co tam robisz?
Wyłączaj to, zrozumiano?
Zaraz skończę.
Za chwileczkę, dobrze?
Za chwilkę zdzielę cię w łeb.
Wstawaj, idziemy.
Mogę tylko wziąć torebkę?
Jazda!
Usuwa protokoły. Sprawdź u siebie.
Tu też.
- Co jest? - Procedura „Uciekający lis”.
Zaciera wszystkie ślady.
Siadajcie.
Zakaz rozmów z osobami obok.
Albo gorzko tego pożałujecie.
Zamkniemy was za utrudnianie śledztwa.
Pilnujcie ich.
W budynku jest policja, a ona nie odbiera.
Radzę się przygotować na najgorsze.
Dziękuję.
- Informuj mnie. - Oczywiście.
Haleli.
Odwołać nalot.
Wieża, odwołujemy.
Panie premierze.
Akcja odwołana.
To lista pasażerów samolotu.
Żadnych obywateli Iranu. Sprawdziliśmy dwukrotnie.
To wszyscy, którzy wsiedli w Jordanii?
Tak.
Nie ma listy osób wysiadających w Indiach, bo jeszcze nie wylądowali.
Ale wysłałem tam naszego najlepszego człowieka.
Prześle nam skany paszportów wszystkich wysiadających.
Jedź na lotnisko i spróbuj coś ustalić.
Skąd się wzięła ta dwójka i dokąd leciała?
Sprawdź też nagrania z kamer.
Kiedy lądują?
Za dwie, trzy godziny.
Niech pan chwilę odpocznie. Będę się meldował.
Dzięki, Ali.
Kazałem ci trzymać.
Nie mogę, panie władzo.
To nie...
to co zwykle.
Co?
Muszę...
wymienić sobie...
Byle szybko.
Dziękuję. Bóg pana wynagrodzi.
I jak?
Niedobrze. Wszystkich przesłuchują.
Ktoś mógł nas usłyszeć.
Czy któryś pracownik wiedział, co się działo?
Co najmniej jedna kobieta.
Nie może im powiedzieć ani słowa.
Rozmów się z nią.
Gesar też wiedział.
Jej mąż.
Gesar?
Na pewno?
Mówił, że Żila już tu nie wróci. Teraz wiem, dlaczego.
Dobrze.
Ani słowa o gwałcie.
Najważniejsze, żebyś jak najdłużej grała na zwłokę.
Wyciągnę cię stamtąd, jasne?
Kończ!
Idę.
„NIE MÓW NIKOMU, CO ZROBIŁ”.
Sara Farahmand.
- Tak. - Jesteś w drodze?
Tak, jadę.
Wiesz, co robić?
Tak jest.
Masud.
Liczę, że dostarczysz ją osobiście.
Za wszelką cenę.
Dobrze.
Wybacz to najście, Gesar. Wszystko dobrze?
Tak.
- Coś nie tak? - Skąd, kolego.
Chcę tylko zamienić z tobą słowo.
Czy mogę wejść?
Tak, proszę.
Dziękuję uprzejmie.
Dzięki.
Cześć, Ali.
Hej, szefie.
Co ustaliłeś?
Gadałem z taryfiarzem, który ją wiózł.
Mówił, że gadała w farsi prawie jak rodowita.
Ale wspomniał też, że miała akcent.
Na koniec powiedział, że zawiózł ją na Rewolucyjną.
Coś jeszcze?
Dodał też, że...
to ładna babka.
Dobrze. Zaczekamy na wieści z Indii.
W porządku. Dobrej nocy.
Tu Kamali.
Już zapomniałam, jakiś ty poważny.
Zwykle mówi się „halo”.
Poważny ze mnie facet.
Zbyt poważny.
Nawet przy tobie?
Nic by się nie stało, gdybyś się częściej uśmiechał.
Mam brzydki uśmiech, ale nadrabiam żartami.
Czasem.
Jak się masz, kochanie?
W porządku. Jestem już w hotelu.
Co mówił doktor?
Jest dobrej myśli.
Na szczęście jest dobrej myśli.
Aha.
Opowiedziałbyś mi jakiś dobry dowcip?
Bo ja wiem. Wszystkie już znasz.
Hm. Dalej, opowiedz.
Dobrze.
W porządku. Ten jest nowy. Dziś go usłyszałem.
Młodzieniec mówi matce: „Mamo, znalazłem narzeczoną”.
Ona na to: „Naprawdę?”.
A on: „Naprawdę. Jutro na kolację przyprowadzę trzy dziewczyny,
a ty zgadniesz, która to”.
Na drugi dzień syn przychodzi z trzema dziewczynami, stawia je w rzędzie
i mówi: „Zgadnij, która to moja narzeczona”.
Matka patrzy na nie i mówi:
„Ta z prawej”.
Syn na to: „Rany, mamo, po czym poznałaś?”.
A matka odpowiada: „Bo już jędzy nie lubię”.
Dobry, nie?
Oj, głowa mnie rozboli.
Tak mi przykro, że mnie tam nie ma.
Wybacz mi.
Operacja się powiedzie, jak Bóg da.
Ciągle o tobie myślę.
Spokojnie, nie musimy o tym mówić.
Dbaj o siebie, moja droga. Dobrze się wyśpij.
Dobrze. Bóg z tobą.
Dobranoc, słonko. Śpij dobrze.
Całuję cię.
Żila Chorbanifar.
Właź.
Siadaj.
Żila Chorbanifar, zgadza się?
Tak, panie władzo.
Dlaczego twój szef, Aszkan, krzyczał na ciebie i za tobą wybiegł?
Czego od ciebie chciał?
Zeszłam na dół do pracy,
a on przyszedł i mnie skrzyczał.
Uciekłam przed nim na dwór.
Dlaczego krzyczał?
Nie wiem.
Może gniewał się, że musiał dziś zarwać noc.
Sara zeznała coś innego.
Stwierdziła, że był na ciebie zły.
Ponoć się obijasz i wydzwaniasz do znajomych.
Tak powiedziała?
Zarzucasz jej kłamstwo? Nie wygląda mi na taką.
Nie kłamie, ale niech pilnuje własnego nosa.
A ty nie wódź mnie za mój!
Zabito dziś człowieka!
A teraz opowiadaj.
Czy zwykle zachowywał się tak, gdy był zły?
Tak, panie władzo.
Taki już był. Dla wszystkich.
Kiedy miałaś operację nosa?
Przedwczoraj.
Co to za akcent?
Jestem z Teheranu, ale ojciec był handlarzem.
Pracował dużo w Emiratach.
Dorastałam w Katarze.
Tam poznałam mojego męża.
Po ślubie uznaliśmy, że wrócimy do Teheranu.
Dawno przyjechaliście?
Niecałe dwa lata temu.
Co zaszło na dworze? Kłóciliście się dalej?
Darł się na mnie, ale nie odpowiadałam.
Schowałam się w zacisznym kącie, uspokoiłam się i wróciłam do środka.
A on?
Nie wiem. Chyba też wrócił.
Czy przypadkiem nie doszło między wami do rękoczynów?
Nie, panie władzo.
Wyjaśnisz mi, jak to możliwe, że się pokłóciliście,
wybiegł za tobą na dwór, nawrzeszczał na ciebie,
a ty odeszłaś bez słowa i potem ktoś inny skręcił mu kark?
Uważa pan, że miałabym siłę to zrobić?
Powiem ci, co uważam. Uważam, że kłamiesz.
Coś się nie zgadza. To nie brzmi jak zwykła sprzeczka.
Do czegoś między wami doszło.
Mów, do czego, bo sami to ustalimy!
Przysięgam panu, że do niczego.
Może pan spytać kogokolwiek.
Dam ci czas do namysłu.
Będziesz miała go pełno, nocując w areszcie.
Wyprowadzić.
Chodź, wstawaj.
Usiądź.
To jest w aktach?
Co z nią?
Przetrzymują ją z resztą pracowników.
Orzeł urządza akcję ratunkową.
Nie zabierajcie jej, póki samoloty nie wrócą do Izraela.
Nalot się odbędzie?
Przechodzimy do planu B, Kadosz.
Na naradzie uznaliśmy, że to zbyt ryzykowne.
Poparłem plan z twoją agentką,
bo przekonałaś mnie, że będzie tańszy i dyskretniejszy.
Ale teraz wziął w łeb.
Premier nie będzie narażał naszych pilotów.
Obiecałem mu czyste niebo, więc wracamy do planu Erana.
Tu Kamali.
Przepraszam, że budzę. Żila Chorbanifar.
- Co? - Samolot wylądował w Nowym Delhi.
Miał pan rację, że doszło do podmianki.
W jordańskim paszporcie pasażerki Ibtisam Badran
w Teheranie widniało inne zdjęcie niż w Nowym Delhi.
Poszukałem jej twarzy w naszej bazie danych.
Kobieta, która wylądowała w Indiach, to Iranka Żila Chorbanifar.
Co o niej wiemy?
Pracuje w zakładzie energetyki.
Druga kobieta to pewnie agentka, której szukamy.
Wszystko mi prześlij.
Puściłem już maila.
Dzięki.
Wstawaj.
Wstawaj, idziemy. Już.
Idź.
Ruszaj się.
Samad, idź schodami. Ty – wchodź.
Co się stało?
- Kochanie... - Proszę odejść.
W razie czego moje drzwi są otwarte.
Żila, kochanie, chodź ze mną.
Jak się czujesz?
Usiądź, proszę.
Co tu robi policja?
Siądź, kochanie.
Gdzie Gesar?
Usiądź.
Żila, nazywam się Możgan. Jestem pracownicą społeczną.
Chodzi o twojego męża.
Co? Nic mu nie jest?
Twój mąż zmarł przed godziną.
Co się stało?
Odebrał sobie życie.
Dam ci odetchnąć i zaczekam, aż to do ciebie dotrze.
- Chcesz wody? - Dlaczego?
Dlaczego miałby to zrobić?
Zostawił ci list, w którym wszystko wyjaśnił.
Zabił człowieka.
Poczucie winy go przytłoczyło.
Gesar też wiedział. Jej mąż.
Gesar? Na pewno?
Żila.
- Zamknij drzwi. - Spójrz na mnie.
Żila, moja droga, spójrz tutaj.
- Halo. - Gdzie pan jest?
Zaraz będę pod jej domem.
Zawiozła ją tam policja. Jej mąż się zabił.
Co? Dlaczego?
Przyznał się w liście do zabicia jej szefa.
Rozumiem. Już jadę.
- Dobra, szefie. - Cześć.
Nie mdlej.
Kochanie...
Usiądź. Spójrz na mnie. Słuchaj.
Usiądź.
Chodź, chodź.
Stój, kochanie. Zaczekaj.
Spójrz na mnie. Zaczekaj.
Żila, czekaj.
Tam są twoi sąsiedzi.
Żila, zatrzymaj się!
Nie rób tego!
Nie wyskakuj!
Nie skacz, Żila!
Coś ty zrobiła? Zatrzymaj się!
- Zabiła się. - Zwiała.
- Co się dzieje? - Kobieta wyskoczyła z balkonu.
Co pani robi?
Pomocy!
Pomóżcie mi!
Żila!
Łapać ją!
Żila!
Halo?
To ja. Pogoda...
dopisuje.
Tak się cieszę, że cię słyszę.
Gdzie jesteś?
Jestem cała. Idę...
do kryjówki.
Z Orłem?
Nie. Zerwałam z nim kontakt.
Dlaczego?
Nawalił i mu nie ufam. Wrócę na własną rękę.
Musisz się zaszyć, Tamar.
Orzeł przechowa cię do czasu,
aż będziesz mogła przekroczyć granicę, dobrze?
Nie, Kadosz, niedobrze.
Nie zrobił rozeznania i wplątał się w morderstwo.
Zbytnio mnie naraża.
My podejmujemy decyzje.
Nie.
Zrywam kontakt.
Tak jak sama mnie uczyłaś.
To ona?
Tak.
Brawo. Prawdziwy z ciebie zawodowiec.
Dziękuję.
Szczerze.
Dobro rodaków zawsze jest dla ciebie najważniejsze.
Bardziej niż rodziny.
Jak tam twoja żona?
Ma operację za dwie godziny.
Czyli nie zdążysz.
Niech miłosierny Bóg jej strzeże.
Wiem, że się uda.
Zatem co dalej?
Chcę rozesłać to zdjęcie, żeby jeszcze dziś ją ujęto.
Szukaj jej dalej, ale nie rozprowadzaj zdjęcia.
Tropi ją policja. Jest uwikłana w morderstwo i samobójstwo.
Ale szukają Żili Chorbanifar, nie jej.
Izraelczycy mają wtyczki w Teheranie.
Nie chcę, by wiedzieli, że jej szukamy.
Niech myślą, że tropimy Irankę.
To jasne, że syjoniści knują coś dużego.
Chcę zadać im cios, po którym padną na kolana.
Na oczach całego świata.
Dlatego nie możemy się ujawniać.
Wręcz przeciwnie.
Nie mąćmy wody.
Niech ryba sama podpłynie.
Dzień dobry, słucham?
Arezu.
Spójrz.
Jestem córką twojej siostry, Dżasminy.
Teheran
Tekst: Piotr Kacprzak