Przedstawione osoby i zdarzenia są całkowicie fikcyjne.
Wszelkie podobieństwo do faktycznych osób lub zdarzeń jest niezamierzone.
AMMAN, JORDANIA
LOT 159 AMMAN – NOWE DELHI
Pokaż.
Jak się czujesz?
Nie bój się, będzie dobrze.
Zemszczę się, sknero.
Weź, będzie fajnie.
Gdy mnie zlinczują?
Dzień dobry.
Wiesz, co robią u nich gejom?
Joni, luz. Nic ci nie zrobią.
Chcę selfie z taką na czarno.
- To dżalabija? - Burka. Nie wydurniaj się, Sziro.
Myślisz, że się obruszy?
Przepraszam.
Dziękuję.
Ej!
Uważaj.
- Przepraszam. - Dostałem w twarz.
- Przepraszam. - Ostrożnie.
- Tak, przykro mi. - Dobrze.
Pomogę panu.
Co?
Pomogę.
- Dobrze. Dziękuję. - Proszę.
Przepraszam.
Widziałaś, jak się wściekł?
I słusznie.
Jezu.
Mieliśmy lecieć El Al.
To o połowę tańsze bilety. Jeszcze dwa miesiące w Indiach.
Słusznie cię zrugał. Walnąłeś go w twarz.
Dobra. Nie wytrzymam z tobą.
- Dobra. - Dobra.
Nie nakręciłeś się?
- Na co? - Na Indie.
Może jak dolecimy.
Robię selfie.
- Światło zgasło? - Pewnie turbulencje.
Co ty gadasz?
Prosimy państwa o zajęcie miejsc i zapięcie pasów.
Prosimy o zapięcie pasów. Dziękuję.
- Zapięła pani? - To mój.
Muszą się państwo zapiąć.
Bez obaw.
Dobra.
Panie i panowie, mówi kapitan.
Wystąpiły kłopoty techniczne z jednym z naszych silników.
Z przyczyn bezpieczeństwa wylądujemy za pół godziny
na najbliższym lotnisku w Teheranie,
gdzie przesiądą się państwo wraz z bagażem do innej jednostki
i wznowią podróż do Indii.
W razie jakichkolwiek pytań obsługa jest do państwa dyspozycji.
- W Teheranie? - Dziękuję.
Mowy nie ma.
Przepraszam.
- Proszę... - Proszę wrócić na miejsce.
Proszę pana, jesteśmy z Izraela. Nie możemy lądować w Teheranie.
Nie ma wyjścia. Proszę siadać.
Nie, niech pan powie kapitanowi, że na pokładzie jest dwoje Izraelczyków
i nie można lądować w Teheranie.
W imieniu swoim oraz kapitana zapewniam,
że wszyscy pasażerowie trafią do samolotu zastępczego.
Oni nas aresztują!
Zgarną nas, nie rozumiesz?
Izraelczycy nie wracają z Iranu.
Rozmówię się z kapitanem.
Proszę wracać na miejsca.
Uspokój się, siadajmy.
Zapnij pas.
Czy to Teheran?
Nie wiem.
Duszno mi, Sziro.
Teheran
Muszą państwo wysiąść.
Nie wysiądziemy.
Muszą państwo.
Inaczej muszę to zgłosić i wyprowadzą państwa siłą.
Tego państwo nie chcą.
WITAMY W IRANIE
Proszę o paszporty.
Co?
Paszporty.
Za mną.
Powodzenia.
Spotkamy się, jak Bóg da.
Jak Bóg da.
Sziro.
Źle się czuję, Joni.
Przeproś za mnie męża.
Nie miałam wyjścia.
Prze...
Ja cię znam!
Służyłam z tobą w Glilot.
Co ty tu robisz?
Przepraszam, nie rozumiem.
Rozumiesz. Pomóż mi. Co robimy w Iranie?
Co się dzieje?
Ta pani mnie napastuje.
Nie wiem, czego ode mnie chce.
Przepraszam panią.
Chodźmy.
Ja nie...
No już, chodźmy.
Jak leci, Żilo?
Dobrze.
Wszystko się udało?
Dobrze.
Teraz podaj kody.
Nie mam ich.
Jak to?
Zmieniają je codziennie o 18:00.
Dopiero wtedy je poznam.
Nic o tym nie wiem.
Wiesz, co usłyszał Masud.
Podam ci je po lądowaniu w Nowym Delhi.
Nie okłamuj mnie!
Nie kłamię.
Po co kłamałaś na przesłuchaniu?
Musiałam się upewnić, że wyjadę z Iranu.
Prędzej umrę, niż tu zostanę.
Puść mnie, bo krzyknę.
IZRAEL – KWATERA GŁÓWNA MOSADU
Dalej sterujemy aparaturą jordańskiego samolotu?
Świetnie. Informujcie mnie.
Chwileczkę.
Telefon z lotniska w Teheranie.
Dzień dobry.
Jak się pan miewa?
Dzięki Bogu, dobrze.
Pogoda nam dziś dopisała.
Cieszy mnie to.
Tak, jesteśmy z panem.
Rozumiem.
Załatwione.
Skłamała.
Zdradzi kody dopiero w Nowym Delhi.
To cztery godziny opóźnienia.
Nie mamy tylu. Piloci już są na odprawie.
Można je zdobyć w inny sposób.
Tamar mogłaby się tym zająć.
Po to wysłaliśmy hakerkę.
A ci Izraelczycy?
Przesłuchują ich.
Kupili bilety w ofercie last minute.
Dowiedzieliśmy się na kwadrans przed odlotem.
Mike, pokażcie mi akta ich obojga.
Proszę siadać.
Proszę zakryć sobie włosy.
I zapiąć kurtkę.
Zaczekajcie tu.
Chodź.
Spotkałam w łazience oficerkę z bazy.
Do reszty ci już odbiło?
Mówię ci, Joni, znam ją.
W Dzień Niepodległości szef wywiadu dał jej wyróżnienie.
Widziałam ją milion razy.
- Milion. - Starczy już tego.
- Joni, słuchaj... - Dosyć!
Jak myślisz, co nas czeka?
Nie wiem.
Co?
Nie wiem, przestań.
Mówiłem.
Mówiłem, żeby nie wsiadać na pokład.
ZATRZYMANO DWOJE IZRAELCZYKÓW.
KOBIETA WPADŁA NA MNIE PO WYMIANIE,
ALE CHYBA WSZYSTKO GRA.
Zaczekaj.
Jaki śliczny.
Co?
Słucham?
Przestań się zamartwiać choć na chwilę.
Wszystko będzie dobrze, kochanie.
Ja?
Nie o ciebie się martwię,
tylko o to, ile kosztuje ten wisiorek.
Chcesz go?
Teraz już nie.
Dalej, przymierz.
Nie trzeba.
No dalej.
Wybacz, muszę odebrać.
Przymierz sobie.
Dwie minutki.
Tak, Ali.
Dzień dobry, jak się pan miewa?
Przepraszam, że kłopoczę pana na lotnisku.
Do rzeczy. O co chodzi?
Lądował u nas awaryjnie jordański samolot.
Zabrano z niego dwoje Izraelczyków do sekcji specjalnej.
Zaraz tam będziemy.
Nie, zostańcie.
To nie wasza działka.
Tak jest.
Już idę. Cześć.
Czy coś jeszcze dla pani?
No i?
Przepiękny!
Kto dzwonił?
Tylko Ali. Muszę...
Muszę tu coś załatwić.
To nie potrwa długo. Zdążę, dobrze?
A jeśli się nie zgodzę?
Dobrze, czekam przy bramce.
Dobra. Niedługo przyjdę.
Tak, leć.
Co pani sądzi o umowie jądrowej?
Na co komu atomówki, gdy waluta w jeden dzień traci ćwierć wartości?
Racja.
Co miesiąc płacą więcej, ale zostaje mi połowa tego, co wcześniej.
Ale ci na górze mają gdzieś, jak nam się żyje.
Gdzie pani dorastała?
W Teheranie.
A gdzie?
W Ogrodzie.
Co za okolica...
Mam tam krewnych, Azizich.
Nasi sąsiedzi tak się nazywali.
Serio? To spora rodzina.
Chodadad z niej jest.
Grał w piłkę w drużynie narodowej.
Nie, to inni Azizi.
Ma pani lekki akcent.
Ojciec był handlarzem. Dużo podróżowaliśmy.
Osiedliśmy w Katarze.
No, no, powinszować!
Co się dzieje?
Wieszają kogoś.
Co zrobił?
Kierował bankiem.
Skazali go za kradzież zysków z ropy.
Proszę.
Dziękuję.
Dzięki.
Weźmie sobie pani.
W głowie się nie mieści, że ludzie chodzą oglądać to bestialstwo.
Witam.
Dziękuję.
Co u Żili?
Dobrze.
Jak wam poszło?
Bez kłopotów?
Wszystko dobrze.
Bez żadnych.
Pokaże mi pan mój pokój?
Pewnie.
Proszę za mną.
Żila nosi ten strój w pracy.
Idealnie, dziękuję.
Może pani zjeść. Ugotowałem obiad.
Dziękuję, nie jestem głodna.
Jest dobry.
Dziękuję. Muszę się szykować.
Jasne.
To ona? Daj na głośnik.
Halo.
Dzień dobry.
Dobry.
Jak tam niebo?
Czyste.
Dobrze.
Dojechałaś do domu?
Tak.
Jest gospodarz?
Tak, dość spięty.
Czy ta Izraelka z lotniska mogła wiedzieć o zamianie?
Nie sądzę.
Bredziła w drodze na przesłuchanie.
Plan aktualny?
Żila nie podała kodów.
Obeszłabyś to?
Muszę sprawdzić...
Tak, chyba tak.
Jak?
Znam takiego irańskiego hakera.
Kto to?
Mój kontakt. Nie będzie wścibski, ale się ceni.
W porządku. Informuj nas.
Jak tam?
Gotowi na cyberatak?
Tak jest.
Gdy połączy się z systemem obronnym,
wystarczy że otworzy łącze
i będę mógł sterować radarami wokół reaktora.
Będą widziały, co im każę.
Ile czasu będą mieli piloci?
Co najmniej pięć minut bez żadnego ostrzału.
- Rozdzielcie ich. - Tak jest.
Proszę.
Jak rozumiem, wylądowaliście tu omyłkowo.
Tak.
W porządku.
To się zdarza.
Nie chcemy trzymać was tu dłużej, niż to konieczne.
Ale ponieważ jesteście obywatelami wrogiego państwa...
muszę odbyć z wami krótką rozmowę.
Zaczeka na nas jordański samolot?
Bez obaw, zaczeka.
Co robiła pani w izraelskim wojsku?
Po naszemu to tak zwana „maszakit tasz”.
Pomagałam żołnierzom z problemami domowymi.
Którzy nie mieli pieniędzy,
lub którym zmarł rodzic.
Gdzie pani stacjonowała?
Blisko domu, w Tel Awiwie.
Ujawniono pani jakieś poufne informacje?
Nie, nie.
Co najwyżej czyi rodzice byli po rozwodzie.
A dlaczego lecieliście przez Jordanię?
Bo tak było o połowę taniej.
Halo.
Zamykają za 20 minut. Przyjdziesz?
Będę tam za dwie.
Powołaj się na mnie. Powiedz, że to kwestia bezpieczeństwa.
Zaraz przyjdę.
Mają w nosie, kim jesteś. 300 osób chce odlecieć!
Za dwie minuty.
Dziękuję.
Tu jest przekład ich rozmowy.
SZIRA: SPOTKAŁAM W ŁAZIENCE OFICERKĘ Z BAZY.
JONI: DO RESZTY CI ODBIŁO?
Dziękuję.
Sziro...
Tak?
Co zaszło w łazience ze stewardessą?
Co?
Wiem, że doszło do drobnego zajścia.
Ze stewardessą w łazience.
Strażnik widział, jak rozmawiałyście.
Na jaki temat?
Pytałam ją o jej strój.
Zatem aresztowano cię we wrogim państwie...
i choć chwilę wcześniej wprost mdlałaś ze strachu,
nagle zaciekawił cię strój stewardessy?
Tak... Byłam ciekawa, a ona się zdenerwowała.
A z jakiego powodu?
Jej spytajcie.
Nie gadałyście o stroju.
O czym była mowa?
Dlaczego kolega cię uciszał?
- Co? - Co się stało ze stewardessą?
Z czego nie dał ci się zwierzyć twój kumpel?
Nie jestem z żadnego Mosadu. Leciałam tylko do Indii.
Łżyj tak dalej...
to nie wrócisz żywa do domu.
Skojarzyłam ją.
Skąd?
Skąd ją znasz? Jak się nazywa?
Nie pamiętam imienia.
Znam ją z bazy.
W której służyłyście?
W której jednostce?
W 8200.
Wywiadowczej.
Dobrze wiem, która to.
Jakie miała stanowisko?
Za co wyróżnił ją szef wywiadu?
Nie wiem, bo...
Dbałam tylko o dobro żołnierzy.
Co oficerka z jednostki 8200
robiłaby w łazience na lotnisku w Teheranie?
Nie wiem.
Wyjaśnij mi to...
to cię wypuszczę.
Nie mam pewności, czy to ona. Odpowiedziała po angielsku,
że nie rozumie, o czym mówię.
Może mi się zdawało. Pomyliłam się.
WITAJ U CHOREGO.
ROZWIĄŻ TĘ ZAGADKĘ, TO ODPOWIEM.
Męczące.
WCHODZI SZAKIRA.
CHORY: SZAKIRA! TĘSKNIŁEM...
SZAKIRA: ZGADNIJ, KTO WRÓCIŁ...
CHORY: CO Z TĄ OBIECANĄ RANDKĄ?
SZAKIRA: JESZCZE NIE ZASŁUŻYŁEŚ.
CHORY: CO MUSZĘ ZROBIĆ, ŻEBY SIĘ Z NIĄ UMÓWIĆ?
SZAKIRA: ZAŁÓŻMY, ŻE CHCĘ NAMIESZAĆ W FIRMIE ENERGETYCZNEJ.
ALE NIE ZNAM KODÓW DO SERWEROWNI...
CHORY: KODY W ZAMIAN ZA RANDKĘ?
SZAKIRA: STOI.
Rozwiązano kłopot z komputerem pokładowym.
Można wsiadać na pokład. Proszę ustawić się przy bramce.
Tak, Faraz?
Proszę pana.
Rozmawiałem na lotnisku z Izraelczykami, którzy przylecieli jordańskim samolotem.
Znam szczegóły.
Kobieta sądzi, że spotkała oficerkę izraelskiego wywiadu,
przebraną za stewardessę irańskiej linii.
Brzmi prawdopodobnie?
Nie wiem.
Czy ta kobieta wydaje się wiarygodna?
Po co by coś takiego zmyślała?
Załóżmy, że to prawda. Mogła z nią współpracować?
Znalazła się tu przypadkiem.
Osobiście wolałbym zatrzymać ją przynajmniej do jutra.
Może coś sobie przypomni.
Słuchaj.
Bardziej nam by to zaszkodziło, niż pomogło.
Nie chcemy teraz międzynarodowej afery.
Wypuśćcie ich i dajcie im się przesiąść.
Lecisz właśnie z żoną do Paryża, prawda?
Tak.
No to wracaj do żony, a tych zostaw Alemu.
Powodzenia. Modlę się za nią.
Dziękuję.
Sajid.
Chcę zobaczyć nagranie z kamery monitoringu z damskiej toalety,
od chwili wylądowania jordańskiego samolotu.
- Tak jest. - Prowadź.
Przypomina ją pani.
Miło mi.
Ma pan przepiękną żonę.
To był jej pomysł.
Z początku nie słuchałem, ale... nalegała.
Nie robię tego dla pieniędzy.
Tylko z miłości do niej.
I jutro znów ją pan zobaczy, jak Bóg da.
Nie, nie zobaczę.
Moja Żila już nie wróci.
Skąd ta myśl?
Po prostu wiem...
że już nie przyjedzie.
Z Bogiem.
Dziękuję.
Zaraz. Zatrzymaj.
Cofnij.
Stój.
Puść to.
Spójrz. Tutaj trzyma walizkę w lewej ręce, a tu – w prawej.
Zgadza się.
To ona, gdy wchodziła,
a to – sześć i pół minuty później.
To chyba dwie różne osoby.
Według mnie – ta sama.
Zbliżenie.
To dwie inne kobiety. Zamieniły się.
Natychmiast zatrzymać lot do Nowego Delhi!
Za nic nie dajcie im odlecieć!
Tak jest.
Kiedy lecimy?
Nie wytrzymam.
Za parę minut.
Spokojnie, dobra?
A walizka?
Nahid...
Skończyłeś już?
Nie.
Zdarzyło się coś bardzo poważnego.
Muszę zostać.
Proszę pani.
Musimy zamykać, cały samolot czeka.
Już, chwileczkę.
Muszę zostać.
Przykro mi.
Dolecę jutro rano.
Wszystko załatwiłem.
Będziemy w stałym kontakcie.
Słowo, będziesz się czuła jak królowa.
Jutro albo pojutrze.
Dość już tych pustych obietnic.
Przepiękny.
Do twarzy ci.
Patrzy na nas Bóg.
Wytrzymasz, moja droga.
Jak Bóg da.
Proszę szybciej.
- Przepraszam. - Dziękuję.
- Spokojnego lotu. - Dziękuję.
No i?
Przykro mi, szefie, ale kazali nam ich puścić.
Odlecieli.
Zameldowano nam o odlocie samolotu.
Lecą nim tamta dwójka, Aszraf i nowa pasażerka.
Późno już.
Może panią zawieźć?
Dziękuję, poradzę sobie.
- Bóg z panią. - I z panem.
Żila?
Wreszcie zrobiłaś sobie nos.
Gratuluję. Poszłaś do chirurga, którego polecałam?
Tak.
Na pewno świetnie się spisał.
Już do pracy, o tej porze?
- Dobrej nocy, kochanie. - Dobrej nocy.
CENTRALA IRAŃSKICH ZAKŁADÓW ENERGETYKI
Żilo.
W końcu zrobiłaś sobie nos?
Kiedy zdejmiesz opatrunek i się pochwalisz?
Za parę dni.
Gniewasz się na mnie?
Znęca się nad tobą, Żilo.
Nie ciebie pierwszą to spotkało.
Ktoś musi wygarnąć temu draniowi.
Jeśli ty nie chcesz, ja to zrobię.
Jest tu.
Wezwali go do jakiejś usterki.
Wściekł się. Uważaj.
Agentka na miejscu. Potrzebuje około 40 minut.
Śpiewak.
Niech piloci będą w gotowości.
Grzejcie silniki.
Hoszen jeden do cztery, możecie się ustawiać.
Tu Hoszen jeden do cztery, ustawiamy się i czekamy.
SZAKIRA: PODAJ MI HASŁO.
CHORY: 490607
CHORY: CZEKAM NA RANDKĘ.
ODRZUCONO
AUTORYZACJA
Zgłasza się Teheran.
Udało się jej wejść tylną furtką do systemu obrony przeciwlotniczej.
Zaczęła się włamywać.
Mówili, że tu jesteś.
Ej. Mówię do ciebie.
BRAK POŁĄCZENIA
Co jest?
Nie odpowiada. Sprawdź, co z nią.
Chodź tu.
Żilo! Czekaj!
Żilo!
Kochanie!
Nie odpowiada.
- Co jest, zdziro? - Ej!
Mężulek się dowiedział, to uciekasz?
Nie stawiaj się.
Chodź, słonko.
Chodź i bierz tego kutasa.
Kim ty jesteś?
Teheran
Tekst: Piotr Kacprzak